Οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι μιλάνε για τον Παναθηναϊκό της ζωής τους
Εχουν ένα ακριβό χόμπι. Αλλοι παίζουν χαρτιά ή πηγαίνουν στο καζίνο. Αυτοί βάζουν το χέρι βαθιά στην τσέπη για να κάνουν κάθε χρόνο δυνατό τον Παναθηναϊκό. Λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του τέταρτου ευρωπαϊκού τροπαίου, ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος παραχώρησαν συνέντευξη στην αθλητική εφημερίδα "Goal" και μίλησαν για τη μεγάλη τους αγάπη. Και όχι μόνο, αφού αναφέρθηκαν σε γεγονότα του παρελθόντος. Οπως για παράδειγμα τον Ντράζεν Πέτροβιτς, τον Γιάννη Ιωαννίδη και τον Νίκο Γκάλη.
Τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης:
Για την πρώτη τους επαφή με τον Παναθηναϊκό:
Παύλος Γιαννακόπουλος: “Ημουν δέκα χρονών. Ο μακαρίτης ο πατέρας μου με έπαιρνε από το χέρι και με πήγαινε στο γήπεδο. Του λέγαμε “ό,τι θέλεις, υπό την προϋπόθεση να μας πας στο γήπεδο την Κυριακή”.”
Θανάσης Γιαννακόπουλος: “Εγώ, επειδή ήμουν αριστούχος μαθητής, το μόνο που ζητούσα από τον πατέρα μας ήταν να πάω στο γήπεδο. Μου έδινε, λοιπόν, ένα ταληράκι, πήγαινα στους όρθιους με 2,5 δραχμές, έπαιρνα μια γκαζόζα και δέκα καραμέλες. Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, προσπαθούσα πάντοτε να γίνομαι καλύτερος μαθητής, για να έχω το ταληράκι να πηγαίνω να βλέπω τον Παναθηναϊκό”.
Για τον Παναγιώτη Φασούλα:
Θ.Γ: “Το μεγάλο λάθος ήταν που ενδώσαμε στον Παβλίσεβιτς και δεν πήραμε τον Φασούλα. Ηταν όλα τελειωμένα, πήγαμε στη Γλυφάδα να του το ανακοινώσουμε, διαφώνησε και δεν επιμείναμε. Μας είπε “όχι”, γιατί είχαμε τον Βράνκοβιτς…”.
“Εγώ πιστεύω ότι είναι ένα κίνητρο και είναι καλό που μπήκαν οι Αγγελόπουλοι στο χώρο του μπάσκετ και στον Ολυμπιακό.”
Π.Γ: “Οταν αγαπάς κάτι, όταν το πονάς, θέλεις να το έχεις πάντα ψηλά. Μη νομίσει κανείς ότι, επειδή κάναμε επιτυχία φέτος, σταματάμε. Εμείς όσο μπορούμε και έχουμε τη δυνατότητα θα είμαστε κοντά στον Παναθηναϊκό. Αλλοι πάνε και παίζουν χαρτιά, άλλοι πάνε στα καζίνο. Εμείς είχαμε αυτό το χόμπι, το οποίο -κατά τη γνώμη ορισμένων- ήταν ακριβό, κατά τη δική μας γνώμη δεν ήταν ακριβό…”
Θ.Γ: “Νομίζω ότι δείξαμε την καλή πρόθεση όχι μόνο απέναντι στους φίλους του Παναθηναϊκού, αλλά και απέναντι στο άθλημα. Οταν ο Σωκράτης Κόκκαλης σήκωσε τα χέρια, εμείς δυναμώναμε την ομάδα ακόμη περισσότερο”.
Π.Γ:
“Ο Φασούλας, πέντε λεπτά πριν πάει στον Ολυμπιακό, ήταν στο γήπεδο της Γλυφάδας. Ηθελε να έρθει στον Παναθηναϊκό, αλλά εμείς δεν θέλαμε να έρθουμε σε ρήξη με τον προπονητή”.
Για τον Ντράζεν Πέτροβιτς:
Θ.Γ: “Είχαμε συμφωνήσει με το μάνατζέρ του, τον είχαμε κλείσει για τρία χρόνια. Μας λέει “ερχόμαι για να τελειώσουμε”. Και δυστυχώς, έγινε αυτό το φοβερό δυστύχημα. Φανταστείτε τον Παναθηναϊκό με δύο ιερά τέρατα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, τον Ντράζεν και τον Γκάλη”.
Για τον Γιάννη Ιωαννίδη:
Π.Γ: “Ο Ιωαννίδης ήθελε κάποτε να έρθει στον Παναθηναϊκό. Εγώ ήμουν κατά της πρόσληψης, δεν ήθελα. Ο αδερφός μου τον ήθελε. Στο τέλος έμεινε ο Ιωαννίδης εκεί που έμεινε”.
Θ.Γ: “Ακούστε ποιο ήταν το δικό μου σκεπτικό. Ενώ είχαμε μια φοβερή ομάδα με τον Γκάλη, τον Βράνκοβιτς, τον Κόμαζετς, τον Βολκόφ, έπαιρνε πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός με τον Σταμάτη, τον Ελληνιάδη και τον Καμπούρη. Δεν μπορούσα να το αντέξω. Τότε είπα, αφού καταφέρνει και παίρνει τα πρωταθλήματα, γιατί να μην είναι στον Παναθηναϊκό;”
Για τον Νίκο Γκάλη:
Π.Γ: “Στην υπόθεση αυτή δεν φταίει ούτε ο Γκάλης ούτε ο Παναθηναϊκός. Τρίτα πρόσωπα φταίνε που ο Γκάλης δεν συνέχισε στον Παναθηναϊκό”.
Θ.Γ: “Εχω αντίθετη άποψη από τον αδερφό μου. Εγινε μια διένεξη μεταξύ προπονητού (σ.σ.: Πολίτης) και Γκάλη. Προσπαθήσαμε να βρούμε τη “χρυσή” τομή. Πότε ο ένας, πότε ο άλλος τράβαγε το κορδόνι. Εμείς δεν δημιουργήσαμε καμία κατάσταση. Εν πάση περιπτώσει, η ιστορία έγραψε. Ο Νίκος απεχώρησε οικεία βουλήσει, δεν τον έσπρωξε κανένας να φύγει”.
Π.Γ: “Επαναλαμβάνω, κάποιος τρίτος δημιούργησε το πρόβλημα. Εμείς τον Γκάλη τον αγαπούσαμε και τον αγαπάμε. Και το δείξαμε ξανά την Κυριακή”.
Για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς:
Π.Γ: “Ο Ομπράντοβιτς είναι νούμερο 1 στη δουλειά του. Μόνο ένας παρανοϊκός θα μπορούσε να σκεφτεί να μην κρατήσει τον Ομπράντοβιτς. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να μη θέλουμε τον Ομπράντοβιτς. Εφόσον θέλει ο Ομπράντοβιτς, θα μείνει. Θα μείνει όσο θέλει αυτός στον Παναθηναϊκό”.
Θ.Γ: “Εγώ τον θεωρώ τον καλύτερο προπονητή που υπάρχει στην Ευρώπη. Είναι εκπληκτικό πως καταφέρνει και παίρνει το 100% κάθε αθλητή”.
Για τον Φραγκίσκο Αλβέρτη:
Π.Γ: “Ο Αλβέρτης είναι ένα παιδί που προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στον Παναθηναϊκό. Εδωσε και πήρε πολλά από τον Παναθηναϊκό. Ο Αλβέρτης είναι ένα κομμάτι από τη ζωή του Παναθηναϊκό. Κι αυτό τα λέει όλα…”
Θ.Γ: “Δεν μπορεί να μην είναι σημαία ένας αθλητής που μένει στο ίδιο σωματείο 17 ολόκληρα χρόνια. Είναι ο μόνος αθλητής που δεν χρησιμοποίησε ποτέ μάνατζερ”.
“Μόνο φίλους, όχι εχθρούς”
Π.Γ: “Εμείς είμαστε άνθρωποι low profile… Οσο άνετα πάμε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, άλλο τόσο άνετα πάμε στο γήπεδο του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ. Είμαστε φίλοι με τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για το καλό του ελληνικού αθλητισμού. Μπορεί στον αθλητισμό να στενοχωρήθηκα γιατί έχασα, αλλά ποτέ δεν κράτησα κακία”.
Θ.Γ: “Θα σου αποκαλύψω κάτι. Με έχει τιμήσει σύνδεσμος οπαδών του Ολυμπιακού για την προσφορά μου στον ελληνικό αθλητισμό στη δεκαετία του ’70. Θέλω εδώ να σας πω ένα μικρό περιστατικό, που δείχνει την αγάπη του κόσμου στο πρόσωπο του αδερφού μου. Ο Παύλος συνηθίζει, όταν οδηγεί και σταματάει στο φανάρι, να διαβάζει εφημερίδα. Μια μέρα, λοιπόν, σταματάει δίπλα του ένα μηχανάκι και ένας φίλος του Παναθηναϊκού γυρίζει και του λέει: “Σε παρακαλώ, πρόεδρε, πρόσεχε. Μη διαβάζεις εφημερίδα. Σε χρεαζόμαστε”…”.
