Οι παίκτες που έκαναν την “έκρηξη” και “εκτόξευσαν” το όνομά τους

Στη διεθνή γλώσσα του μπάσκετ πρόκειται για τους παίκτες που είχαν εφέτος “a breakout season”. Ελληνιστί είναι εκείνοι που η καριέρα τους πήρε την… ανιούσα μέσα σε λίγους μήνες.

Τούς ξέραμε και (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) μας συστήθηκαν εκ νέου. Παίκτες με πρότερη, μακρά ή σύντομη, εμπειρία στην Ευρωλίγκα και ανεξαρτήτως ηλικίας, οι οποίοι κατάφεραν να πατήσουν πιο γερά στο παρκέ. Να κάνουν ένα βήμα παραπάνω ή ακόμη και ολόκληρο άλμα “εκτοξεύοντας” τις μετοχές τους, περνώντας σε άλλο επίπεδο.

Οι “πρωτάρηδες” στη διοργάνωση, όπως οι συνεπώνυμοι Κουίνσι ή Ντάριους Μίλερ και ο Ράιαν Μπρόκχοφ με τον Έλιοτ Γουίλιαμς, δεν συμπεριελήφθησαν στη λίστα, ανήκουν σε δική τους “κατηγορία”, αφού μέτρο σύγκρισης γι’ αυτούς δεν υπήρχε.

Γι’ αυτό και (με τυχαία σειρά) επελέγησαν οι:

Ντάριους Άνταμς (Μπασκόνια)

Η απεικόνιση των στατιστικών δεν πολυπείθει για την εξαιρετική σεζόν του Αμερικανού στην Ευρωλίγκα, αφού από τους 12.2 πόντους με 48% στα δίποντα και 42% στα τρίποντα πήγε στους 12.6 πόντους με 47% στα δίποντα και 33% στα δίποντα. Ωστόσο το περιφερειακό παιχνίδι της Μπασκόνια είχε για αρχή τον 27χρονο γκαρντ, ο οποίος στα διπλάσια ματς από πέρυσι (27 έναντι 14), αφού είχε αγωνιστεί μόνο στο Top16, ήταν καταλυτικός παράγοντας και άξιος αντιπρόσωπος του στιλ των Βάσκων. Σούταρε με περίσσια αυτοπεποίθηση, έτρεχε ταχύτητα το γήπεδο και με 3.9 ασίστ ανά αγώνα βοήθησε εκτός από τον εαυτό του και όλους τους συμπαίκτες του. Μην ξεχνάμε δε τους 22.7 πόντους με 3 ασίστ στα τρία παιχνίδια των πλέι οφ με τον Παναθηναϊκό.

Λούκα Μπάμπιτς (Τσεντεβίτα)

Από τις οκτώ συμμετοχές πέρυσι έφτασε τις 22 εφέτος ο Κροάτης φόργουορντ, όντας βασική επιλογή του Βέλκο Μρσιτς. Τα νούμερά του δεν… ζαλίζουν, έχοντας 8.7 πόντους και 4.7 ριμπάουντ κατά μέσο όρο, οφείλει σίγουρα να βελτιώσει τη συνέπειά του του στις βολές, αφού σούταρε με ποσοστό χαμηλότερο του 70%. Μέσα σε λίγους μήνες πάντως έκανε βήματα μπροστά, κυρίως κατάφερε να πείσει για τις προοπτικές του. Είναι στα 25 (όχι κλεισμένα) και σίγουρα το μέλλον του είναι εκτός Ζάγκρεμπ, όντας πληθωρικός και ικανός για αρκετά πράγματα στο παρκέ.

Άνταμ Χάνγκα (Μπασκόνια)

Μαγυάρος μπασκετμπολίστας δεν είναι δύο έννοιες ταυτόσημες. Στα 27 του πάντως ο φόργουορντ της Μπασκόνια έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του δίχως ουδείς να τον υπολογίζει. Κλασικό δυναμικό τριάρι, σύγχρονης όμως κοπής, που του λείπει μονάχα η σταθερότητα στο μακρινό σουτ. Κάνει πάντως καλά τόσα άλλα που η αδυναμία του αυτή καλύπτεται σε ικανοποιητικό βαθμό. Σίγουρα τον έχει βολέψει το περιβάλλον που αγωνίζεται, αφού η αθλητικότητά του τον βοηθάει να τρέχει, να πηδάει, να παίζει άμυνα, να καλύπτει χώρους. Ωστόσο και ο ίδιος φαίνεται ότι δούλεψε για να βελτιώσει το χειρισμό της μπάλας, το συγχρονισμό στο άλμα και την αντίληψη του παιχνιδιού, απαλλαγμένος πλέον από το ρόλο του “χαμάλη”. Ειδάλλως δεν θα πήγαινε από τους 5.6 πόντους στους 8.4 και από τα 2 ριμπάουντ στα 3.4 (με 6.4 στο Top16), με 1.5 κλέψιμο ανά αγώνα.

Μιντάουγκας Κουζμίνσκας (Μάλαγα)

Κάθε χρόνο και καλύτερος είναι ο 27χρονος Λιθουανός φόργουορντ, εύκολα πλέον μπορεί να κατέχει ρόλο σε μια ομάδα που βάζει ψηλότερα από τη Μάλαγα. Κατηγορήθηκε εμμέσως πλην σαφώς στην Ουνικάχα πώς κοίταζε περισσότερο τα ατομικά στατιστικά του παρά το καλό του συνόλου. Όπως και να ‘χει πάντως ο ξανθομάλλης διεθνής ήταν αυτός που ξεχώρισε από ένα flat… σύνολο χωρίς προσωπικότητα που μετά τον α’ γύρο υποχωρούσε σταδιακά επηρεασμένό και από τραυματισμούς βασικών παικτών. Εφέτος, παίζοντας κυρίως με πρόσωπο αλλά και πάνω από τη στεφάνη, είχε 12 πόντους με 55% στα δίποντα, κυρίως δε 38% στα δίποντα, παράγοντας καθοριστικός πλέον για ψηλούς, και 3.4 ριμπάουντ. Δεν θα είναι έκπληξη, αν πάρει μεταγραφή.

Στέφαν Γιόβιτς (Ερ.Αστέρας)

Αν ευσταθούν οι πληροφορίες, έχει ήδη κλείσει στη Μακάμπι για να γίνει ο γενικός κουμανταδόρος στο νέο ξεκίνημα που επιχειρείται. Είναι μάλιστα απορίας άξιον ότι δεν πρόλαβε να τον “καπαρώσει” ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποκτώντας ακόμη μία αξιόπιστη λύση στην περιφέρεια τώρα που θα φύγει ο Μπογκντάνοβιτς. Διότι ο 26χρονος Σέρβος πλέι μέικερ του Ερυθρού Αστέρα, παρότι άρχισε πίσω από τον Μεκέλ, ήταν από τους πιο βελτιωμένους παίκτες της σεζόν με 7 (από τους 2.9 πόντους) με 44% στα δίποντα και 36% στα τρίποντα, 5.7 ασίστ (από τις 2.8 ασίστ) και 2 ριμπάουντ (από 2). Κι ας κρέμασε την ομάδα του στην κρίσιμη επίθεση με την ΤΣΣΚΑ στο δεύτερο ματς των πλέι οφ. Είχε νωρίτερα βραδιές με 19, 13, 11 και 10 τελικές πάσες, επιδόσεις διαστημικές απέναντι σε καλοστημένες άμυνες, όντας συνολικά ο πέμπτος πασέρ στη διοργάνωση. Με νούμερα καλύτερα από Ντιλέινι, Τεόντοσιτς, Σπανούλη, Σατοράνσκι, Ντε Κολό και Διαμαντίδη!

Ματέους Πονίτκα (Ζιελόνα Γκόρα)

Ο Πολωνός φόργουορντ έπαιξε μονάχα δέκα ματς εφέτος στην Ευρωλίγκα, λόγω του πρόωρου αποκλεισμού της Ζιελόνα Γκόρα. Μολαταύτα κατάφερε να… αφήσει όνομα πείθοντας ότι μπορεί να δοκιμάσει και να σταθεί σε υψηλότερο επίπεδο. Αργότερα άλλωστε μέσα στη σεζόν αναδείχθηκε ανερχόμενος αστέρας στο Eurocup ανεβάζοντας τις μετοχές του. Προτού συμπληρώσει τα 23 του, είχε 12 πόντους με 58% στα δίποντα, 7.9 ριμπάουντ, 2.2 ασίστ και 1.1 κλέψιμο ανά αγώνα στη δεύτερη παρουσία του στη διοργάνωση (2012-13, Πρόκομ). Για να δούμε πού θα τον δούμε το καλοκαίρι…

Νικολό Μέλι (Μπάμπεργκ)

Ο Ιταλός ψηλός έφυγε από τη Μιλάνο και ουδείς ασχολήθηκε με την περίπτωσή του. Μονάχα ο Αντρέα Τρινκέρι ήξερε γιατί τον επέλεξε να γίνει ο… Μπουρούσης της Μπάμπεργκ, σε μια σεζόν που η πρωταθλήτρια Γερμανίας, ήταν από τις ευχάριστες εκπλήξεις στην Ευρωλίγκα. Σ’ ένα σύνολο που ήξερε τι έπαιζε και τι ζητούσε από τα παιχνίδια, σε μια καλοκουρισμένη μηχανή με άριστη κυκλοφορία και 17.8 ασίστ ανά αγώνα, ο 25χρονος πάουερ φόργουορντ έδινε 9.2 πόντους με το παρόμοιο ποσοστό ευστοχίας σε δίποντα (48%) και τρίποντα (45%), μαζί με 6.5 ριμπάουντ (πέμπτο στη λίστα) και 2.7 ασίστ ανά αγώνα, ελέγχοντας πλήρως το “κάθετο παιχνίδι” των πρωταθλητών Γερμανίας. Μέσα σ’ όλα αυτά ήταν και πολυτιμότερος παίκτης για το μήνα Νοέμβριο. Την ίδια στιγμή πέρυσι είχε 5.3 πόντους, 3.4 ριμπάουντ και 0.8 τελικές!

Τσεντί Οσμάν (Εφές)

Τον νεαρό Τούρκο δεν τον γνωρίσαμε σήμερα, αλλά… χθες. Απέδειξε πάντως πως λίγο μετά τα 20 ήταν στο επίπεδο που όφειλε να είναι ένα παιδί της ηλικίας του για να κάνει ήδη τη διαφορά και όχι για να θεωρείται απλώς ταλαντούχος και ελπιδοφόρος. Η εξέλιξη του νεαρού φόργουορντ ήταν από τα λίγα χειροπιαστά κέρδη στην εποχή Ίβκοβιτς στην Εφές, αφού έκανε βήματα μπροστά. Ιδίως εφέτος έσπασε το κέλυφος και βγήκε από το καβούκι του, καταφέρνοντας στο Top16 να έχει σχεδόν 11 πόντους ανά παιχνίδι (57%δ, 39%τρ) και 3.7 ριμπάουντ, έχοντας πείσει τον “Σοφό” και κερδίσει διπλάσιο χρόνο συμμετοχής σε σχέση με τα 13 λεπτά της κανονικής περιόδου. Συνολικά έφτασε να έχει 7.9 πόντους από τους 6.7 που είχε πέρυσι, δείχνοντας γιατί έχει ήδη γίνει ντραφτ από τους (κυνηγούς ταλέντων) Γουλβς.

Μάικ Τσίρμπες (Ερ.Αστέρας)

Αν ο Γιάννης Μπουρούσης δεν είχε… αναστηθεί αγωνιστικά στην Μπασκόνια, μετά από μια σεζόν παραγκωνισμού στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Γερμανός θα ήταν υποψήφιος για το καλύτερο 5άρι στη σεζόν. Όλα αυτά λίγους μήνες μετά την αποχώρηση από τον Ερυθρό Αστέρα του Μπόμπαν Μαριάνοβιτς για τους Σπερς και της αποτυχημένης μεταγραφής του Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Στα 26 του ο Τσίρμπες είχε την πιο παραγωγική χρονιά της καριέρας του και από τους 5.2 πόντους – 3.2 ριμπάουντ πήγε στους 12.4 – 6.2. Είχε δύο νταμπλ-νταμπλ στη σεζόν και μολονότι τα νούμερά του έπεφταν όσο προχωρούσε η σεζόν, λόγω και του αυξημένου βαθμού δυσκολίας των αγώνων, κατάφερε με πειστικό τρόπο να κερδίσει τη… μεταγραφή του στη Μακάμπι.