Ολυμπιακός-ΑΕΛ 100-62

Το μοναδικό ερώτημα σε ένα παιχνίδι με προδιαγεγραμμένο τέλος είχε να κάνει με το πότε και το πόσο θα ανοίξει η μεταξύ των δύο ομάδων διαφορά. Αν και στο πρώτο δεκάλεπτο η αποδεκατισμένη (χωρίς προπονητή και παίκτες) ΑΕΛ προσπάθησε να ακολουθήσει (14-12, 24-19), δεν είχε τις δυνάμεις να αντισταθεί στην αντίπαλη υπεροπλία.



Με συνεχείς αλλαγές σε πρόσωπα (έπαιξαν όλοι από λίγο) και σχήματα, ο Γιαννάκης πέτυχε να κουράσει τους βυσσινί και να κρατήσει σε εγρήγορση την ομάδα του, η οποία στο 13′ προηγήθηκε 35-23, ενώ μέχρι το τέλος του ημιχρόνου υπερέβη το φράγμα του +20 (49-27, 55-29).



Με το παιχνίδι να έχει κριθεί πολύ πριν την ώρα του, ο Δράκος κάθισε αναπαυτικά στη θέση του και παρακολούθησε χαλαρός το υπόλοιπο του αγώνα. Δεν χρειάστηκε καν να καλέσει τάιμ άουτ, ικανοποιημένος από αυτά που έβλεπε και σεβόμενος την αδυναμία του αντιπάλου. Μετά το 76-46 το μόνο μέλημα είχε να κάνει με το αν οι Πειραιώτες θα πιάσουν τους 100 πόντους. Το τρίποντο του Μιλόσεβιτς στην εκπνοή έδωσε την απάντηση.

Το αστέρι

Ας μας συγχωρέσουν οι παίκτες του Ολυμπιακού, αλλά ήρωες ήταν οι παίκτες της ΑΕΛ που κατέβηκαν να παίξουν στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Απογοήτευση

Εκτός του ότι το παιχνίδι έγινε μεταξύ συγγενών και φίλων (αναμενόμενο), θα πρέπει κάποια στιγμή οι αρμόδιοι να αντιληφθούν πως δεν πρέπει το πρωτάθλημα να αλλοιώνεται με τόσο βάναυσο τρόπο. Ας παίρνουν τα μέτρα τους…

Σχόλιo

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης, αν και έδωσε ανάσες σε βασικούς παίκτες και είδε άλλους που δεν είχαν πολύ χρόνο συμμετοχής, θα ήθελε κάτι πιο δυνατό πριν από τις μάχες με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Τουλάχιστον ο Τζος Τσίλντρες έδειξε να αποκτά την επαφή του με το παιχνίδι και να βρίσκει ρυθμό, κάτι που θα φανεί ιδιαιτέρως χρήσιμο ενόψει των αγώνων στην Ευρωλίγκα. Για την ΑΕΛ τι να πούμε μετά την απόφαση της διοίκησης να διαλύσει την ομάδα; Κρίμα για την πρότερη προσπάθεια του Βαγγέλη Αλεξανδρή και των παικτών του.

Τα δεκάλεπτα: 24-19, 55-29, 76-46, 100-62