Ομπράντοβιτς και Ίβκοβιτς για την Ελλάδα

Ο πρώην προπονητής του Παναθηναϊκού ανέφερε πως αν και οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις τελείωσαν τον Ιούνιο, έχει επισκεφτεί από τότε την Αθήνα πέντε φορές.

“Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους πάντες γι’ αυτή τη θαυμάσια εκδήλωση. Είναι ένα υπέροχο γεγονός. Είμαι χαρούμενος αν δω ότι οι άνθρωποι έμαθαν κάτι από εμάς. Όπως εμείς μάθαμε αρκετά από αυτούς. Αυτό που νομίζω ότι έχουμε ίδιο Σέρβοι και Έλληνες είναι η ευφορία που νιώθουμε μέσα στους αγώνες. Θα ήταν καλό βέβαια να συμπεριφερόμαστε λίγο πιο φυσιολογικά και στις νίκες και στις ήττες”, είπε ο Ομπράντοβιτς.

Σε ό,τι αφορά το “δέσιμο” του με την Ελλάδα, σχολίασε: “Εγώ τελείωσα με τις υποχρεώσεις μου στην Ελλάδα τον Ιούνη και μέχρι σήμερα ήμουν σε διακοπές αλλά ήρθα στην Αθήνα πέντε φορές. Είμαστε δεμένοι με αυτόν τον τόπο”.

Ίβκοβιτς: “Γεμάτος συναισθήματα για την Ελλάδα”

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς από την πλευρά του αναφέρθηκε στα χρόνια που πέρασε στη χώρα μας, μίλησε για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά και για την κατάσταση στην ελληνική κοινωνία.

Αναλυτικά:

“Είμαστε γεμάτοι συναισθήματα για την Ελλάδα. Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι για την τιμή αυτή. Ευχαριστώ τον κ. Σίμουνιτς για την προσπάθεια και τον κ. Λαζάρεβιτς. Όλους τους χορηγούς και τους δημάρχους που συνέβαλαν για την επίτευξη αυτού του στόχου. Πέρασα περισσότερο προπονητικό χρόνο στην Ελλάδα παρά στην χώρα μου. Είχα την ευκαιρία αρχικά να αναλάβω τον Αρη. Η τελευταία ομάδα που υπήρξα προπονητής ήταν η δεύτερη φορά που την ανέλαβα και είχε την δικιά μου νοοτροπία ως προπονητής και είναι ο Ολυμπιακός. Θα ήθελα να πω για εμάς που έχουμε πολλά χρόνια στην Ελλάδα ότι έχουμε πολλές όμορφες στιγμές εδώ. Θυμάμαι όταν ήρθε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και συγκεκριμένα τη νύχτα που υπέγραψε με τον Παναθηναϊκό. Θυμάμαι πολλές συγκινητικές στιγμές. Όχι μόνο σχετικά με τον αθλητισμό αλλά και με τις ανθρώπινες σχέσεις”.

Σε ερώτηση σχετικά με την ελληνική κοινωνία ο Ίβκοβιτς απάντησε: “Είναι δύσκολα σε μια τέτοια χρονική στιγμή να μιλάμε για πικρία. Περισσότερη πικρία παρά οι ευχάριστες στιγμές και στον αθλητισμό και στην ζωή. Την στιγμή της νίκης αισθάνεσαι κάποιο κενό γιατί αναπολείς τις στιγμές που σε έφεραν στην επιτυχία. Γιατί είναι κάτι που το πέτυχες συνολικά. Όλοι μαζί. Όσον αφορά τη νοοτροπία που υπαρχει θέλω να πω ότι πρέπει να διαχωρίσουμε τους φίλους του αθλητισμού από τους φιλάθλους. Πολλοί βάζουν τα χρώματα της ομάδας τους πάνω και από τη ζωή τους. Αυτά τα δύο πρέπει να τα διαχωρίσουμε.

Δεν θα ήθελα να αναφερθώ στον ελληνικό πολιτισμό. Είναι γνωστά αυτά. Αυτό που κράτησα στην ψυχή μου είναι η ελληνική λαϊκή μουσική. Ξεκινώντας από τον Διονυσίου, τον Καζαντζίδη, τον Μητροπάνο μέχρι σήμερα τον Ρέμο. Είδα αρκετές φορές την συμπεριφορά των Ελλήνων στα μπουζούκια και είδα ότι στο τέλος όλοι είναι ευχαριστημένοι και τραγουδούν μαζί σαν μια χορωδία. Κάνω τον συλλογισμό αυτό γιατί στο γήπεδο αυτό δεν γίνεται. Όταν πάνε να υποστηρίξουν την ομάδα υπάρχει διαφορά στη συμπεριφορά και εκεί υπάρχει ένα κενό. Όταν βλέπουνε μια τραγουδίστρια (όπως η φίλη μου η Μαρινέλλα) δεν έχουν την ίδια συμπεριφορά με το γήπεδο. Εκεί υπάρχει ένα κενό που πρέπει να το συμπληρώσουμε και να αλλάξουμε την κατάσταση”.