Ώρα για έργα και όχι για λόγια
Οι Έλληνες διεθνείς και ο Τρινκιέρι δεν έχουν διάθεση για πολλές κουβέντες, όχι γιατί το κλίμα είναι άσχημο, αλλά επειδή ξέρουν πως, όπως μόνοι τους βρέθηκαν σε δύσκολο σημείο, έτσι μπορούν να βγουν από αυτό και να μας κάνουν περήφανους. AΠΟΣΤΟΛΗ στη Λουμπλιάνα: Ρήγας Δάρδαλης.
Είπε για μια ακόμη φορά καλές ατάκες, μα ήταν φανερό πως η διάθεση του ήταν διαφορετική. Όπως ο Πρίντεζης με τον Μπράμο λίγο νωρίτερα, έτσι και ο Αντρέα Τρινκιέρι ελάχιστες φορές «έσκασε» ένα χαμόγελο, στη συνέντευξη Τύπου που έγινε το μεσημέρι της Τετάρτης. Αυτό δεν σημαίνει πως στην Εθνική το κλίμα είναι κακό. Τα τετριμμένα περί «σκυμμένων κεφαλιών», αλλά και περί «ματιών που βγάζουν φωτιές», έχουν να κάνουν τις περισσότερες φορές με δημοσιογραφικά κλισέ, παρά με την απεικόνιση της πραγματικότητας. Απλά, όπως, είχαμε τονίσει και στο ξεκίνημα της διοργάνωσης, είναι σημαντικό να αντιλαμβάνεται κανείς την αύρα της ομάδας, «ακτινογραφώντας» τις κινήσεις και την συμπεριφορά των μελών της.
Ένα εικοσιτετράωρο πριν το κρίσιμο ματς με την Ισπανία, το σκηνικό είναι ξεκάθαρο: Όλοι στην Εθνική θέλουν να μιλήσουν με έργα και όχι με λόγια. Κάτι που επίσης είναι τετριμμένο, αλλά (ψυχολογώντας όσο αυτό είναι δυνατόν) τους παίκτες θεωρούμε πως αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.
Τόσα χρόνια, βλέπουμε την πλάτη των Ισπανών. Άλλες φορές φθάσαμε κοντά και αδικηθήκαμε, όπως στον ημιτελικό του 2007. Άλλες απλά μας διέλυσαν, όπως στον τελικό του 2006, ή στον ημιτελικό του 2009. Σε κάθε περίπτωση κοινός παρονομαστής ήταν η ήττα και το άθροισμα των αποτυχιών απέναντι τους που ολοένα μεγάλωνε.
Αυτή την στιγμή, οι παίκτες έχουν αντιληφθεί πως έχουν ακούσει αρκετά για την αρνητική παράδοση που κουβαλάμε, όπως επίσης και ότι κακώς τους αντιμετωπίζουμε με αίσθημα κατωτερότητας. Γι’ αυτό και ο Γιώργος Πρίντεζης δεν έψαξε για δικαιολογίες, όταν ρωτήθηκε για την αρνητική προϊστορία απέναντι στους Ίβηρες. «Στους Ισπανούς αρέσει ένας γρήγορο στιλ παιχνιδιού κι αν βρουν ρυθμό και βάλουν μεγάλα σουτ, απογοητευόμαστε. Αυτό το έχουμε πάθει πολλές φορές φέτος, όχι μόνο με αυτούς», εξήγησε με πολύ απλό και ειλικρινή τρόπο.
Κάλλιστα θα μπορούσε να είχε βρει έναν διπλωματικό να απαντήσει, ή να απαριθμήσει τους ουκ ολίγους NBAers στο ρόστερ της «φούρια ρόχα» και να ρίξει την… μπάλα στα πουλιά. «Αφού όλοι χάνουν εναντίον τους, πώς να μην χάσουμε κι εμείς», θα μπορούσε να είχε αφήσει να εννοηθεί και κανείς δεν θα τον είχε ψέξει.
Είπε, όμως, τα πράγματα με το όνομα τους, όχι μόνο γιατί είναι τέτοιος ο χαρακτήρας του, αλλά γιατί κανείς στην Εθνική δεν έχει την διάθεση να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Όλοι αναγνωρίζουν πως μόνοι τους έχουν φθάσει σε αυτό το δύσκολο σημείο, αλλά ταυτόχρονα είναι καθολική η πίστη τους, ότι μπορούν να ξεφύγουν.
Η ώρα των πράξεων πλησιάζει…
Είμαστε μαζί τους 100%!
Διαβάστε ακόμη
