Όταν ο Γιαννάκης συνάντησε τον Γκέρσον
Η σταθερή αξία είναι ο Παναθηναϊκός, ο καταλύτης ο Ολυμπιακός. Σε αυτούς τους τελικούς γνωρίζουμε καλά τι θα κάνουν οι πρωταθλητές. Όπως πήγαν όλη την χρονιά, με όλο το ταλέντο, τους αυτοματισμούς, την αστάθεια και την αδυναμία στην άμυνα απέναντι στους ψηλούς, έτσι θα τελειώσουν.
κοινώς οι ερυθρόλευκοι εξέπληξαν.
Ο Ομπράντοβιτς έστησε την άμυνά του για να σταματήσει τον κακό μπελά που λέγεται Γκριρ, ενώ στην επίθεση δεν άλλαξε η συνταγή. Οι κοντοί μοίρασαν 13 ασσίστ, ο Μπατίστ πήρε τις περισσότερες, ο Τσαρτσαρής ήταν σπουδαίος. Παράλληλα ο Ζοτς έβγαλε και σουτ για τον Περπέρογλου για να δικαιωθεί όμως οι πράσινοι δεν έκαναν πολλά παραπάνω από όσα τους έχουμε δει στους προηγούμενους δύο αγώνες με τον Ολυμπιακό.
Γι αυτό η μετάλλαξη του Γιαννάκη σε…Γκέρσον ξαναμοίρασε την τράπουλα διότι ομάδα του Δράκου με 28 πόντους σε 10 λεπτά δεν υπάρχει. Ο προπονητής του Ολυμπιακού όμως μαθαίνει μαζί με την ομάδα του. Αποδεικνύει πως δεν εμμένει όταν κάτι δεν δουλεύει. Είναι ο πρώτος που θα υπερασπιστεί την λογική του αμυντικού μπάσκετ αλλά αυτός ο άνθρωπος ζει για τη νίκη. Οι ερυθρόλευκοι άνοιξαν το σκορ και πήγαν να νικήσουν στους 83 πόντους. Για ένα σουτ που έβαλε ο Παναθηναϊκός και που δεν έβαλαν αυτοί ηττήθηκαν.
Μεταξύ μας όμως, αυτό το σουτ του Παναθηναϊκού το πήρε ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος πλέι μέικερ. Δεν είναι περίεργο γιατί μπήκε. Δεν αποτελεί μομφή για τον Πρίντεζη διότι έβαλε το ένα κι έχασε το δεύτερο. Το θέμα είναι πως όσο καλούς ψηλούς και αν έχεις αν δεν στηρίζονται από ανάλογους περιφερειακούς τότε τα πράγματα είναι δύσκολα.
Ο Παναθηναϊκός πέρασε τη στενωπό του πρώτου αγώνα, της υποτίμησης του αντιπάλου και του άγχους και θα πάει να «τελειώσει» τη σειρά στο ΣΕΦ με το 2-0. Αν ο Γιαννάκης έχει και άλλα τρυκ τότε η σειρά θα συνεχιστεί. Διαφορετικά ο πρωταθλητής δεν θα αλλάξει.
Για τον κόσμο, τα πράγματα είναι απλά. Όλοι περάσαμε από εξέδρες και ποτέ δεν συμπαθήσαμε τους αντιπάλους προπονητές και ας έπαιξαν στην ομάδα μας. Αν δεν ξεπερνούν τα όρια, τότε ο Γιαννάκης δεν θα έχει πρόβλημα διότι και ως παίκτης δεν λατρευόταν σε όλα τα ελληνικά γήπεδα. Ούτε μπορεί να απαιτήσει κανείς από τον προπονητή του Ολυμπιακού να πάψει να είναι ο εαυτός του να φορέσει παπιγιόν και να σφυρίζει αδιάφορα.
Το αγαπημένο μας θέμα, οι διαιτητές. Όταν ο αγώνας πάει στο ένα σουτ σημαίνει ότι τουλάχιστον δεν υπήρξε κακή πρόθεση. Ο Παναθηναϊκός θα φωνάξει για τα βήματα του Σχορτσιανίτη, ο Ολυμπιακός για τις δύο φάσεις των τελευταίων 100 δευτερολέπτων(ένα φάουλ του Μπλάκνεϊ και το επιθετικό ριμπάουντ του Τσαρτσαρή όταν πέταξε τη μπάλα πριν πέσει εκτός γηπέδου όπως αποφάσισαν οι ρέφερι). Με μία μελέτη του βίντεο βλέπεις άλλα 200 αμφιλεγόμενα σφυρίγματα οπότε κανείς δεν κερδίζει. Δεν τα πήγαν άσχημα.
