Όταν τα ναρκωτικά οδήγησαν σε ισόβιους αποκλεισμούς

To ζήτημα των ναρκωτικών άπλωνε πάντα μια βαριά σκιά πάνω από το NBA. Αυτοί οι παίκτες έκαναν χρήση ναρκωτικών και στιγματίστηκαν για πάντα. Και υπάρχουν και γνωστοί μας στη λίστα.

Ο Μίτσελ Γουίγκινς ως παίκτης του Πανιωνίου, σε αναμέτρηση με το Περιστέρι για την Α1 1996-1997 στο Περιστέρι, Σάββατο 2 Νοεμβρίου 1996
Ο Μίτσελ Γουίγκινς ως παίκτης του Πανιωνίου, σε αναμέτρηση με το Περιστέρι για την Α1 1996-1997 στο Περιστέρι, Σάββατο 2 Νοεμβρίου 1996 Θ. ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ / EUROKINISSI SPORTS

"Αν γίνονταν στο NBA έλεγχοι για χρήση μαριχουάνας από τους παίκτες, δεν θα υπήρχε NBA", είχε δηλώσει ο Ρίτσαρντ Ντούμας, ένας ρούκι της σεζόν 1992-1993, που πιάστηκε δυο φορές σε αντιντόπινγκ έλεγχο να έχει κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών και ποτέ δεν κατάφερε να παίξει μπάσκετ στο NBA. Αν και οι φήμες εκείνης της εποχής ενοχοποιούσαν τον Ντούμας για χρήση ουσιών, που σίγουρα ήταν κάτι πιο σκληρό από την κάνναβη, ο κομισάριος Ντέιβιντ Στερν γνώριζε πως κάτι σάπιο υπήρχε στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Παίκτες όπως οι Γκάρι Πέιτον, Ρόμπερτ Πάρις, Ντέιμον Στούνταμαϊρ, Ρασίντ Γουάλας ήταν γνωστό πως έκαναν χρήση μαριχουάνας, παρόλα αυτά, επίσημα ποτέ δεν αντιμετώπισαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα με τα νομικά όργανα της λίγκας. Υπήρξαν, όμως, κάποιοι λιγότερο γνωστοί παίκτες που στιγματίστηκαν από τις κακές συνήθειες και μπήκαν στη 'μαύρη λίστα' του NBA για πάντα.

Τζον Ντριου

Ένας αξιόλογος ρούκι των Χοκς, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του '80 είχε μέσο όρο 18,5 πόντους και περίπου 11 ριμπάουντ. Ο Ντριου έγινε ανταλλαγή με τον Ντομινίκ Ουίλκινς και βρέθηκε στο ρόστερ των Τζαζ τη σεζόν 1982-1983, όταν και ξεκίνησε η προσωπική κατηφόρα. Το 1983 εισήχθη σε κλινική αποτοξίνωσης από τα ναρκωτικά. Το 1985 ήταν πια γνωστό πως έκανε χρήση κοκαΐνης. Το 1986 τέθηκε εκτός NBA.

Μάικλ 'Σούγκαρ' Ρέι Ρίτσαρντσον

Μέχρι το 1986 είχε προλάβει να αγωνιστεί σε 3 εμβληματικές ομάδες του NBA: Νικς, Νετς, Γουόριορς. Με μέσο όρο 15 πόντους, 7 ασίστ και 5 ριμπάουντ, ήταν ένας ραγδαία ανερχόμενος γκαρντ, με 4 σερί παρουσίες σε ομάδες All-Star. Το 1986 ήρθε και η 3η σερί φορά που βρισκόταν θετικός σε χρήση κοκαΐνης και από το 1987 ξεκινούσε το μοναχικό ταξίδι γι' άλλες μπασκετικές πολιτείες. Ο Ρίτσαρντσον άφησε για πάντα το NBA, ξεκινώντας μια περιπετειώδη καριέρα σε Ιταλία και Γαλλία, που διήρκεσε συνολικά 15 χρόνια!

Λιούις Λόιντ

Με θητεία σε Γκόλντεν Στέιτ και Ατλάντα Χοκς, ο Λόιντ βρήκε τη μπασκετική Ιθάκη του στους Ρόκετς, ώσπου το 1986 έγινε γνωστό πως ήταν χρήστης κοκαΐνης. Το 1989 κατάφερε να επιστρέψει στο NBA.

Μίτσελ Ουίγκινς

Ο Μίτσελ Ουίγκινς με τα χρώματα του Πανιωνίου
Ο Μίτσελ Ουίγκινς με τα χρώματα του Πανιωνίου

Ο καλύτερος φίλος του Λόιντ! Ο Ουίγκινς ήταν αναπληρωματικός του Λόιντ στους Ρόκετς και εκτός γηπέδου ο party-man/wingman του συμπαίκτη του. Το 1987 βρέθηκε για πρώτη φορά θετικός σε ναρκωτικές ουσίες, το 1989 επιχείρησε να επιστρέψει και μέσα σε ένα γαϊτανάκι σεζόν όπου βρισκόταν μεταξύ παρκέ και δικαστηρίων, αναζήτησε την μπασκετική τύχη στην Ευρώπη, περνώντας και από την Ελλάδα, όπου έγραψε ιστορία με την παρουσία του στα παρκέ της Α1 (Μίλωνας, Σπόρτιγκ, Πανιώνιος).

Ρόι Τάρπλεϊ

Ο Ρόι Τάρπλεϊ σε προθέρμανση του Ολυμπιακού
Ο Ρόι Τάρπλεϊ σε προθέρμανση του Ολυμπιακού Θ. ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ / EUROKINISSI SPORTS

Μπορούσε να γίνει θρύλος, ένας πραγματικά σπουδαίος φόργουορντ, που θα διεκδικούσε θέση σε ομάδα πρωταθλητισμού στο NBA. Ο Τάρπλεϊ έπαιξε στο NBA για τους Ντάλας Μάβερικς από το 1987 ως το 1989 και το 1991 ο εθισμός του στο αλκοόλ τον είχε νικήσει οριστικά. Η Ευρώπη και ομάδες όπως ο Άρης και ο Ολυμπιακός άνοιξαν στη συνέχεια μια φιλόξενη αγκαλιά, αλλά ακόμα και τότε ο Τάρπλεϊ δεν κατάφερε να ξεφύγει από τους 'δαίμονες' του. Η επιστροφή στο NBA το 1995 συνοδεύτηκε από ακόμη έναν αποκλεισμό.

Ρίτσαρντ Ντούμας

Ο Μάικλ Τζόρνταν των Μπουλς κάνει drive δίπλα στον Ρίτσαρντ Ντούμας των Σανς στο Game 4 των τελικών του NBA 1992-1993, Σικάγο, Πέμπτη 17 Ιουνίου 1993
Ο Μάικλ Τζόρνταν των Μπουλς κάνει drive δίπλα στον Ρίτσαρντ Ντούμας των Σανς στο Game 4 των τελικών του NBA 1992-1993, Σικάγο, Πέμπτη 17 Ιουνίου 1993 AP PHOTO/JOHN SWART

Ένα σπουδαίο ταλέντο, ένας φόργουορντ με εξαιρετική τεχνική στην άμυνα, ο Ντούμας δεν πρόλαβε να παίξει στη rookie season του (1991-1992) καθότι η Λίγκα τον είχε αποβάλει λόγω χρήσης ναρκωτικών. Τον Δεκέμβριο του 1992 επανήλθε και έκανε μαγικά με τους Σανς. Κανείς δεν θα ξεχάσει εκείνο το επικό ματς στους τελικούς του NBA εκείνης της σεζόν κόντρα στον Μάικλ Τζόρνταν, όπου είχε σημειώσει 25 πόντους. Στη συνέχεια, χρειάστηκε να επιστρέψει σε κλινική αποτοξίνωσης, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί ξανά στα γήπεδα το 1995 και να αποσυρθεί άδοξα από το μπάσκετ το 1996, όντας μόλις 26 ετών.

Στάνλεϊ Ρόμπερτς

Ένα πραγματικό θηρίο του pre-millennium ΝΒΑ, ένας παίκτης που δοκίμασε την τύχη του στο Ορλάντο, στους Κλίπερς, στη Μινεσότα και στους Ρόκετς, αναζητώντας μια μπασκετική 'στέγη', ώστε στη συνέχεια να καταφέρει να την σπάσει και να φτάσει ακόμα και σε ένα πρωτάθλημα. Με μέσο όρο 8,5 πόντους, 5,2 ριμπάουντ και 1,4 μπλοκ, ο Ρόμπερτς μπορούσε να πάει πολύ ψηλά. Το 1999, όμως, έγινε το πρώτο 'θύμα' του πολέμου του Στερν ενάντια στη χρήση κάθε είδους ναρκωτικών ουσιών. Ο Ρόμπερτς αποβλήθηκε από το NBA λόγω χρήσης αμφεταμινών, δοκίμασε να παίξει στην Ευρώπη και το 2003 επέστρεψε στο NBA για τους Ράπτορς, με μικρή επιτυχία. Το 2004 αποσύρθηκε για πάντα.

Ο επίλογος

Πάντα θα υπάρχουν σκιές ως προς την χρήση ναρκωτικών και άλλες παραβατικές συμπεριφορές στο NBA. O θρύλος των πάγκων Τζορτζ Καρλ, στο βιβλίο του με τίτλο 'Furious George', είχε περιγράψει με αρκετά σκληρά λόγια το πρόβλημα: "Σήμερα δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά το πρόβλημα, υπάρχουν ένα σωρό αναβολικές ουσίες στο NBA: στεροειδή, αυξητική ορμόνη και τόσα ακόμα. Είναι προφανές ότι οι αθλητές ντοπάρονται. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι αρκετοί παίκτες μεγαλώνοντας, γίνονται πιο αδύνατοι και πιο fit; Γιατί κάποιοι καταφεύγουν σε χώρες της Ευρώπης κατά τη διάρκεια της offseason; Σίγουρα όχι για να κάνουν τουρισμό, αλλά συνήθως, για να βρουν τα νεότερα -πιο ανθεκτικά σε ελέγχους- αναβολικά που υπάρχουν εκεί. Δυστυχώς, ο έλεγχος κατά των ναρκωτικών θα είναι πάντα μερικά βήματα πίσω από την τακτική απόκρυψης τους. Ο Λανς Άρμστρονγκ ήταν ο πρώτος που έδειξε το δρόμο".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ