Παντελής Κουγιός: “Χρωστάω συγγνώμη στον Φραγκιά”

Πίσω από μία μεγάλη επιτυχία κρύβονται μεγάλοι άνθρωποι. Προπονητές, παίκτες και διοίκηση. Το «μεγάλος» δεν πηγαίνει ούτε στην ηλικία, ούτε στην κοινωνική θέση. Αξίζει να πάει σε ανθρώπους οι οποίοι δουλεύουν ως υπηρέτες του μπάσκετ, έχουν την διάθεση να προσφέρουν όχι επειδή τους περισσεύει χρόνος αλλά γιατί είναι έτοιμοι να θυσιάσουν χρήμα, ώρες και ημέρες από την προσωπική τους ζωή για την αγάπη τους. Το μεράκι τους. Την τρέλα τους. Είναι λίγο αγιογραφική η εισαγωγή, αλλά όταν στις ημέρες μας βρίσκεις ανθρώπους που διοικούν ομάδες όπως ο Παντελής Κουγιός οφείλεις να τους κρατήσεις ζεστούς διότι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τα κέντρα εξουσίας, αυτοί σώζουν το μπάσκετ.

Οι παλαιότεροι τον θυμόμαστε ως έναν ταλαντούχο γκαρντ, με καλή διαδρομή στο ελληνικό πρωτάθλημα κυρίως με την Δάφνη(κανείς δεν είναι τέλειος) στα χρόνια που η Α1 ήταν το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Γύρισε στην Ρόδο κι εκτός από τις επιχειρήσεις μπήκε μπροστά για να βοηθήσει τον Κολοσσό. Η ιστορία του σπορ στο νησί άλλαξε, η ομάδα έμεινε στην Α1, πέτυχε, αυτό το καλοκαίρι όμως ετοιμαζόταν να βυθιστεί: «άνθρωποι που αγαπάμε τον σύλλογο κάναμε ένα βήμα μπροστά για να βοηθήσουμε. Είχαμε συγκεκριμένο πλάνο την οικονομική εξυγίανση και την παραμονή στην Α1. Συγκεκριμένα πράγματα όπως συγκεκριμένος ήταν και προϋπολογισμός μας που δεν επιδεχόταν καμία υπέρβαση», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Κολοσσού σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον ΣΚΑΪ 100,3.

Η απάντησή του στο ερώτημα για την επιστροφή του Βασίλη Φραγκιά, καταδεικνύει γιατί τέτοιους ανθρώπους το μπάσκετ οφείλει τους κρατήσει, δεμένους αν χρειαστεί, κοντά του: «θα ήθελα μετά από τόσο καιρό να εξομολογηθώ κάτι. Οφείλω μία τεράστια συγγνώμη στον Βασίλη Φραγκιά διότι ήμουν εκείνος που πριν από πέντε χρόνια έθεσε το θέμα της απόλυσής του. Έκανα λάθος και ήθελα να το διορθώσω. Ο Κολοσσός με τον τρόπο που τον έδιωξε όταν ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α1 έκανε τεράστιο κακό στο επαγγελματικό όνομα του Βασίλη. Παρά το γεγονός ότι τον γνώριζα καλά και τον πίστευα, υπέπεσα σε σφάλμα. Ήθελα να επανορθώσω φέρνοντας παράλληλα έναν προπονητή με σπουδαίες γνώσεις. Τα καταφέραμε και ο Βασίλης πέτυχε να οδηγήσει την ομάδα στην ιστορική της χρονιάς ενώ ο ίδιος απέδειξε την αξία του». Σημείωση: αν βρείτε άλλον παράγοντα ή «παράγοντα» που να ζητάει δημόσια συγνώμη για απόλυση προπονητή, σας περιμένει μία συλλογή από γραβάτες του Θανάση Γιαννακόπουλου και μπλουζάκια του Παναγιώτη Αγγελόπουλου.

Ο προπονητής ήρθε, πέτυχε, η διοίκηση δικαιώθηκε σε όλες τις επιλογές της και τώρα τα δύσκολα. Ευρώπη και γιουροκάπ. Quo vadis που θα έλεγαν και οι Ρωμαίοι; «Πού πάμε; Ακόμα δεν ξέρω αν μπορούμε να πάμε. Δεν πρόκειται για μία ευρωπαϊκή συμμετοχή, για μία ηθική ικανοποίηση όλων, να εξαφανίσουμε οικονομικά τον Κολοσσό.

Από την άλλη εκτός από το αγωνιστικό και την μεγάλη ευκαιρία που μας δίνεται υπάρχει κι ένα σημαντικό πρακτικό όφελος: ο τουρισμός αποτελεί για το νησί μας τον αιμοδότη. Στο γιουροκάπ θα συναντήσουμε ομάδες από εκείνες τις χώρες που απευθυνόμαστε ως Ρόδος για να επισκεφτούν το νησί μας. Θα ήταν μία σπουδαία ευκαιρία για διαφήμιση. Το σκεφτόμαστε διότι χρειάζονται κάποιες αλλαγές στο γήπεδο, ο προϋπολογισμός θα ανέβει. Από την άλλη χάρη στην αεροπορική εταιρεία Aegean , βασικό μας χορηγό τον οποίο ευχαριστούμε, μπορούμε να έχουμε μικρότερα έξοδα στις μετακινήσεις.

Υπάρχουν πολλές παράμετροι ακόμα και στο αγωνιστικό αφού τα παιδιά θα πρέπει να λείπουν τρεις και τέσσερις ημέρες από την βάση τους. Μόλις ολοκληρωθεί η χρονιά θα αποφασίσουμε πάντα με γνώμονα ότι δεν θα διαταραχθεί η οικονομική ισορροπία μας. To σίγουρο είναι ότι δεν θα παίξουμε πουθενά αλλού εκτός από την Ρόδο. Δεν θα μετακομίσουμε στην Αθήνα για παράδειγμα. Αν αγωνιστούμε, θα γίνει μόνο στο νησί μας».

Αντί επιλόγου, ο Παντελής Κουγιός μίλησε για την προσωπική ικανοποίηση από την επιτυχία του Κολοσσού: «θυμάμαι την ομάδα από τότε που παίζαμε σε ανοικτά με προπονητή τον πατέρα μου. Εγώ έφυγα, αγωνίστηκα στην Α1 και γύρισα με σκοπό να δικαιώσω αυτή την αγάπη του για τον Κολοσσό. Είμαι συγκινημένος αλλά και υπερήφανος που τον βλέπω τώρα να βρίσκεται στον γήπεδο και να παρακολουθεί εκείνη την ομάδα των ανοικτών γηπέδων να παίζει ημιτελικά πλέι οφ στην Α1. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση. Είναι το δικό μου ευχαριστώ σε εκείνον για όσα έκανε».

Να μην ξεχάσουμε και την…κόντρα με τον Γεωργαλή: «με ρωτάτε ποιος είναι ο καλύτερος παίκτης που ανέδειξε η Ρόδος χωρίς να υπολογίζουμε τον Διάκουλα; Ο Γιάννης Γεωργαλής. Έπαιξε σε εθνικές άλλωστε. Καλός ήμουν κι εγώ, θεωρώ εαυτόν ευτυχή που αγωνίστηκα στην Α1 σε πολύ καλά χρόνια, αλλά ψηφίζω τον Γιάννη».