ΠΑΟ: Η ζωή χωρίς τον Ντέγιαν; Όχι και άσχημη
Τι ήταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα για τον Παναθηναϊκό; Κάτι λιγότερο από ότι ήταν ο Παναθηναϊκός για τον Σέρβο. Μία τρομερή σχέση, ένα απίστευτο δέσιμο κόσμου-παίκτη. Ο τελευταίος ήρωας χωρίς καμία αμφιβολία και ο μοναδικός μαζί με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς που έγινε τραγούδι στην κερκίδα.
Όλα αυτά τα χρόνια, κρεμιέται πίσω από ένα καλάθι στο ΟΑΚΑ ένα λιτό πανό που καλεί τον Σέρβο να επιστρέψει. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού γενικά είναι πολύ επιλεκτικός-προσεκτικός στο δέσιμό του με πρόσωπα. Γι’ αυτό και όλα αυτά τα χρόνια, εκτός του διοικητικού διδύμου που βρίσκεται πίσω από όλους τους θριάμβους, μόνο τρεις έπεισαν. Και όταν ανοίγει η πόρτα προς την καρδιά της εξέδρας, δεν κλείνει ποτέ.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ:
Όταν ο Μποντιρόγκα επέλεξε να φύγει από τους πράσινους, και οι τότε πρωταθλητές Ευρώπης αποφάσισαν να μην καταθέσουν ισόποση προσφορά με αυτή την Μπαρτσελόνα, ο Παναθηναϊκός ήταν η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Ήταν όμως και μία ομάδα, το 2002, που χρειαζόταν να αλλάξει κάτι. Κουτλουάι, Μίντλετον, Ρότζερς, Μουλαομέροβιτς, Παπαδόπουλος, Μποντιρόγκα όλοι μεγάλα κεφάλαια, αλλά για ένα μπάσκετ που έπρεπε να γίνει πιο γρήγορο κι έναν προπονητή που όφειλε να προσαρμοστεί, ήταν καιρός για να περάσουν την έξοδο. Η μετακόμιση στο Σπόρτιγκ αλλά κυρίως η ανάγκη για έναν πιο ελληνικό Παναθηναϊκό, πιο φρέσκο, πιο αθλητικό, παρέσυρε και τον Ντέγιαν. Ο Μποντίρογκα κατακτά το 2003 το ευρωπαϊκό με την καλύτερη Μπαρτσελόνα της ιστορίας. Από εκεί και πέρα αρχίζει και φθίνει. Δεν έπαψε να είναι ο μεγάλος ηγέτης, η καρδιά κάθε νίκης, αλλά το μπάσκετ πήγε μία ταχύτητα πιο πάνω και οι ομάδες άρχισαν να σκέφτονται με…12 παίκτες. Δύο κακές χρονιές στην Μπαρτσελόνα και μετά Ρόμα αφού οι προτάσεις δεν ήταν ακριβώς αναρίθμητες.
Από την άλλη πλευρά, σιγά σιγά, ο Ομπράντοβιτς μάζευε την ομάδα του όπως ήθελε. Χατζηβρέττας, Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης, Λάκοβιτς, Μπατίστ, Σπανούλης.
Οι δρόμοι τους χώρισαν την κατάλληλη στιγμή αφού το αποφάσισαν. Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα πήγε στην Μπαρτσελόνα και πήρε το ευρωπαϊκό, το τελευταίο που θα μπορούσε να διεκδικήσει. Ο Παναθηναϊκός και ο Ομπράντοβιτς δημιούργησαν μία καινούργια ομάδα η οποία χωρίς «Ντέγιαν, Ντέγιαν», γέμισε το ΟΑΚΑ πολλές φορές και βέβαια όπως οφείλει ένας σύλλογος, έχει συνέχεια στην κορυφή σε Ελλάδα κι Ευρώπη πάνω από όλα όμως, κρατά σταθερή ανοδική πορεία και στο μπάσκετ.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ:
Ο Παναθηναϊκός έχασε τον Ντέγιαν του, αλλά σφυριλατήθηκε μία τρομερά ζεστή σχέση ανάμεσα στην εξέδρα και τον Ομπράντοβιτς. Χωρίς υποκατάστατα προτιμήθηκε εκείνος που ακολούθησε την ομάδα χωρίς βεβαίως ποτέ να ξεχαστεί ο Μποντιρόγκα, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω δεν είπε όχι στο χρήμα.
Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα έχασε την πιο σίγουρη αγάπη. Στην Βαρκελώνη μετά το πρώτο χειροκρότημα, έφυγε σχεδόν κλωτσηδόν και ο κόσμος ποτέ δεν δέθηκε φανατικά μαζί του. Στην δε Ρόμα δεν υπάρχουν τέτοια ζητήματα αγάπης και λατρείας αφού αντιμετωπίζεται ως ένας σπουδαίος παίκτης που ήρθε να τελειώσει την καριέρα του στην αιώνια πόλη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Μάλλον το 2002 η σχέση έφτασε στο τέλος της για έναν απλό λόγο: καμία από τις δύο πλευρές δεν ήθελε να δεσμευθεί παραπάνω. Σε τέτοιες εξισώσεις ο κόσμος δεν ερωτάται πάντα. Η ομάδα είναι αυτή που μένει και θα υπάρχει όταν σούπερ σταρ και μη καταλήγουν γύψος και στάχτες. Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα θα είναι μία ανάμνηση, πολύ γλυκειά. Αλλά ο Παναθηναϊκός θα στέκεται πάντα ψηλότερα για τον κόσμο του. Αυτός είναι ο νόμος και ο κανόνας. Χωρίς εξαιρέσεις.
