Περίοδος… la vache qui rit (vid)

Οκτώ χρόνια φάιναλ φορ ναι, οκτώ χρόνια παικταράδες όπως ο Χόλντεν, ο Σισκάουσκας, ο Λάγκντον, αλλά και δικοί μας άνθρωποι όπως ο Παπαλουκάς και ο Ζήσης. Οκτώ χρόνια ξύλου, άθλιου μπάσκετ, μπασκετικής ντροπής στο πρώτο της ευρωπαϊκό το 2006 στην Πράγα, απύθμενης διαιτητικής εύνοιας μέχρι και τον τελικό του 2009, δεν θα μας λείψει αυτή η έκδοση της ΤΣΣΚΑ.



Είναι ευχάριστο ότι μία ελληνική ομάδα της έδωσε την ακροτελεύτια σφαλιάρα. Τα υπόλοιπα πρόβλημά τους.



Για τον Παναθηναϊκό όμως τα ζητήματα είναι συγκεκριμένα. Καλός, σοβαρός, πληθωρικός στο πρώτο ημίχρονο, έφτασε πολύ κοντά στην ήττα στα τελευταία λεπτά, σώθηκε από την απίστευτη κίνηση του προπονητή της ΤΣΣΚΑ να βγάλει τους καλύτερούς του παίκτες τέσσερα λεπτά πριν το τέλος ρίχνοντας στο παρκέ τον ανεκδιήγητο, χθες, Γκόρντον. Σώθηκε από το γεγονός ότι έχει πάντα τον χαρακτήρα νικητή και ο Περπέρογλου με τον Διαμαντίδη έβαλαν τα κρίσιμα σουτ.

Γνωρίζαμε πως η κούραση του Διαμαντίδη θα αποτελεί παράγοντα οπότε επαφίεται στον Καλάθη και τον Νίκολας η επιτυχία της φετινής χρονιάς. Οι δυο τους κράτησαν πολύ καλά τον Παναθηναϊκό στο πρώτο ημίχρονο αλλά δεν είχαν την σταθερότητα στο β μέρος.

Πολύ καλός ο Βουγιούκας θα έπρεπε να πάρει περισσότερες πάσες απέναντι στον συμπαθή εκπρόσωπο των 80ς με τον φοβερό… λασποτήρα, Σοκόλοφ ή το φάντασμα που λέγεται πια Σμόντις. Ο Σάτο ακόμα δεν αισθάνεται σίγουρος στο επιθετικό σύστημα των πρασίνων κάτι που δεν αποτελεί άμεσα ζήτημα αφού είναι καθαρά θέμα χρόνου.

Οι περισσότεροι φίλοι των πρωταθλητών εγείρουν θέμα άμεσης προσθήκης ενός έμπειρου περιφερειακού ώστε να μην υπάρχουν τα σκαμπανεβάσματα στο επιθετικό παιχνίδι αλλά να δικαιούται ο Διαμαντίδης να έχει κακές στιγμές κάνοντας περισσότερα πράγματα από ότι τα τελευταία χρόνια. Η σκέψη δεν είναι λάθος, ήταν αυτό που είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια. Οι Γιαννακόπουλοι το χέρι στο παντελόνι και… τελευταία αλλαγή ο Σάρας. Αυτή η περίοδος, πολύ σωστά, λαμβάνει τέλος. Δεν γίνεται τα πάντα γύρω από το μπάσκετ να είναι χρήματα και όχι αγωνιστικές λογικές. Καλάθης και Τέπιτς θα έχουν μία τεράστια ευκαιρία αλλά και ο Παναθηναϊκός θα μάθει αν σωστά πληρώνει τα παχυλά τους συμβόλαια.

Σίγουρα τον φίλαθλο τον καίει πρωτίστως το έκτο αστέρι, ωστόσο ένα σύνολο που έχει δώσει τα πάντα στον κόσμο του, αξίζει μία χρονιά να πάρει χρόνο, να δοκιμάσει πράγματα, να μην σπαταλήσει αμύθητα ποσά αλλά να προσπαθήσει να πάρει τον τίτλο παλεύοντας και με νέα παιδιά. Ειρήσθω εν παρόδω, κάτι που ξεχνάμε, ήδη ο Παναθηναϊκός έχει τεράστιο προϋπολογισμό, εκτός οικονομικής λογικής για να μην νομίζει κάποιος ότι φέτος είναι περίοδος ισχνών αγελάδων. Είναι περίοδος la vache qui rit.