Πίσω από τις κάμερες… Οι αθέατες στιγμές του πρώτου τελικού της Α1 του μπάσκετ
Πρώτος τελικός κι όσα έγιναν πάνω στο παρκέ απέκτησαν ξαφνικά μια διαφορετική διάσταση. Από κοντά, άλλωστε, είναι αλλιώς πολλά πράγματα.
Το εμφανές, το ξεκάθαρο, το πρέπον ήταν το πάθος που ήταν ζωγραφισμένο στα πρόσωπα των φιλάθλων του
Ολυμπιακού, καθώς συνέρρεαν στο ΣΕΦ.
Sold out, ναι, μία προσμονή συνδυασμένη με μια απορία αν μπορεί να το κάνει η ομάδα, αλλά και πάλι, κάποιες θέσεις έμειναν κενές, πώς συνέβη αυτό; Από την άλλη, έβλεπες πρόσωπα σκεπτικά, αλλά και βλέμματα ζωηρά. Κάπου τα’ χω ξαναδεί εγώ αυτά, σκέφτηκα…
Ίβκοβιτς και
Ομπράντοβιτς απέφυγαν να διασταυρώσουν βλέμματα. Από τη μία ο κόουτς του Ολυμπιακού, από την άλλη αυτός του Παναθηναϊκού, είπαμε, αυτοί είναι οι τελικοί. Μόνον όταν ο Ντούντα σηκώθηκε από τη θέση του για την ανταλλαγή των λαβάρων, σηκώθηκε και ο Ζοτς. Φιλιά στον αέρα, φύγαμε για το τζάμπολ.
Τα φάουλ 3-0 στο ξεκίνημα και ο
Παπαλουκάς ορμάει στη γραμματεία, λέγοντας στον κομισάριο “
πρέπει να ντρέπεστε, τι είναι αυτά τα πράγματα;”, ενώ ο Ίβκοβιτς κρίνει πως του κλέβουν μερικά δευτερόλεπτα και αρχίζει να χοροπηδάει μπροστά στη γραμματεία. «
Αν δεν μου τα δώσετε, φεύγω. Σταματώ να παίζω. Τέλος», φωνάζει στους διαιτητές και ο
Τόμι Σχινάς μένει εμβρόντητος.
Ο
Διαμαντίδης σολάρει και ο
Μάριτς παίρνει φόρα, μετά από πέντε λεπτά όμως, είναι έτοιμος να σοριαστεί στο παρκέ. Έναν αναπνευστήρα ρε παιδιά! Ο σέντερ του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να αναπνεύσει, καθώς γκάζωσε από την αρχή, τεσσεράμισι μήνες απουσίας του κοστίζουν. Ο Τεόντοσιτς αρχίζει και σκοράρει, βγαίνει εκτός αγωνιστικού πλάνου, όμως… λέτε να μην τον ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά ο προπονητής του στην εθνική της Σερβίας; Τα φάουλ στο δεύτερο δεκάλεπτο αντιστρέφονται, πολλά για τον Παναθηναϊκό, λίγα για τον Ολυμπιακό, αλλά τώρα κανείς δεν διαμαρτύρεται…
Το ημίχρονο κλείνει στον πόντο, η εκκρεμότητα παραμένει. Ο Παναθηναϊκός περνάει μπροστά, ο
Πρίντεζης χάνει σουτ από κάτω, τα τρίποντα το ένα μετά το άλλο βρίσουν σίδερο και ο Ολυμπιακός όσο και να πιέζει, δεν φτάνει. Ο Τεόντοσιτς σηκώνεται για τρεις, ο
Καλάθης του παίρνει το χέρι και ο Σέρβος γυρίζει στον
Σώμο: «
Είναι ντροπή σου, που δεν το δίνεις αυτό το φάουλ. Ντροπή σου». Ποιός είπε ότι ο Μίλος δεν ξέρει ελληνικά; Ο
Σπανούλης δεν υπάρχει σε όλο το ματς, αλλά την κρίσιμη ώρα βάζει 5 πόντους και φέρνει τον αγώνα στα ίσια. Τάιμ άουτ και οι δύο προπονητές είναι ήρεμοι, δείγμα της μεγάλης κλάσης τους. Μόνον που ο Ομπράντοβιτς είχε καλύτερους δέκτες για να περάσει την ψυχολογία του νικητή. Ο
Φώτσης βρίσκεται στην κορυφή και το μπουμπουνάει, απομένουν 1:31 για το τέλος και είναι αυτός που κλειδώνει τη νίκη για τους πρωταθλητές. Ο
Μπουρούσης σπεύδει αμέσως να συγχαρεί έναν προς έναν τους αντιπάλους του, αυτοί νίκησαν. Κι αυτή η κίνηση είναι μεγαλειώδης. Μετά ήρθαν οι μέλισσες…
Μερικά σαΐνια δεν συγκρατούν τα νεύρα τους και μπαίνουν μέσα από τη φυσούνα για να τα ψάλλουν στους διαιτητές. Κανείς δεν τους βλέπει, η φυσούνα αντί να παίξει το ρόλο της για να προστατεύσει τα στελέχη του αγώνα, κρύβει τους οπαδούς. Οι αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί ευτυχώς, καθαρίζουν την κατάσταση. «
Να φύγετε, να μην ξανάρθετε εδώ», ακούγεται μια φωνή, την ώρα που ο
Μίλαν Τόμιτς έχει πάρει μονότερμα τους ρέφερι.
Ταυτόχρονα, καφέδες και άλλα αντικείμενα πέφτουν σε δημοσιογράφους, δίχως να εντοπιστεί κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Όλα αυτά, όμως, είναι οι εξαιρέσεις μέσα στον κανόνα της εκπληκτικής ατμόσφαιρας που επικράτησε στο
ΣΕΦ, παράγωγο των προσπαθειών που έκαναν το τελευταίο διάστημα οι
αδερφοί Αγγελόπουλοι.
Την ίδια ώρα, στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή. Τι διάολο, εδώ δεν είναι οι φιλοξενούμενοι, αναρωτιέμαι. Κι όμως, ούτε ένας πανηγυρισμός, ούτε μια κραυγή, κάτι που να προδίδει πως αυτή η ομάδα νίκησε στον τελικό. «
Αυτή είναι η νοοτροπία του πρωταθλητή;», ρωτάω τον
Μάικ Μπατίστ. «
Ξέρεις κι εσύ, πως έχουμε παίξει σε τέτοιες έδρες. Περάσαμε από αυτή της Μπαρτσελόνα, γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε», αποκρίνεται ο Αμερικανός. Δεν έχει άδικο.
Κατά την έξοδό μου από το ΣΕΦ, με σταματούν δύο πικραμένα παλικάρια. «
Ο Παπαλουκάς παίρνει τρία εκατομμύρια και αυτό που έκανε, ήταν να γυρίσει για να μας πει να μην διαμαρτυρόμαστε. Απ’ την άλλη, πότε θα δώσουν ένα φάουλ στο κινητό σκριν του Μπατίστ;», ρωτούν. Η συζήτηση ανάβει και η βροχή που ξεκινά καταρρακτωδώς είναι η μόνη ικανή για να μετριάσει τη φωτιά.
Είναι καιρός για να γυρίσουμε σπίτι…
Ολυμπιακού, καθώς συνέρρεαν στο ΣΕΦ.
Sold out, ναι, μία προσμονή συνδυασμένη με μια απορία αν μπορεί να το κάνει η ομάδα, αλλά και πάλι, κάποιες θέσεις έμειναν κενές, πώς συνέβη αυτό; Από την άλλη, έβλεπες πρόσωπα σκεπτικά, αλλά και βλέμματα ζωηρά. Κάπου τα’ χω ξαναδεί εγώ αυτά, σκέφτηκα…
Ίβκοβιτς και
Ομπράντοβιτς απέφυγαν να διασταυρώσουν βλέμματα. Από τη μία ο κόουτς του Ολυμπιακού, από την άλλη αυτός του Παναθηναϊκού, είπαμε, αυτοί είναι οι τελικοί. Μόνον όταν ο Ντούντα σηκώθηκε από τη θέση του για την ανταλλαγή των λαβάρων, σηκώθηκε και ο Ζοτς. Φιλιά στον αέρα, φύγαμε για το τζάμπολ.
Τα φάουλ 3-0 στο ξεκίνημα και ο
Παπαλουκάς ορμάει στη γραμματεία, λέγοντας στον κομισάριο “
πρέπει να ντρέπεστε, τι είναι αυτά τα πράγματα;”, ενώ ο Ίβκοβιτς κρίνει πως του κλέβουν μερικά δευτερόλεπτα και αρχίζει να χοροπηδάει μπροστά στη γραμματεία. «
Αν δεν μου τα δώσετε, φεύγω. Σταματώ να παίζω. Τέλος», φωνάζει στους διαιτητές και ο
Τόμι Σχινάς μένει εμβρόντητος.
Ο
Διαμαντίδης σολάρει και ο
Μάριτς παίρνει φόρα, μετά από πέντε λεπτά όμως, είναι έτοιμος να σοριαστεί στο παρκέ. Έναν αναπνευστήρα ρε παιδιά! Ο σέντερ του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να αναπνεύσει, καθώς γκάζωσε από την αρχή, τεσσεράμισι μήνες απουσίας του κοστίζουν. Ο Τεόντοσιτς αρχίζει και σκοράρει, βγαίνει εκτός αγωνιστικού πλάνου, όμως… λέτε να μην τον ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά ο προπονητής του στην εθνική της Σερβίας; Τα φάουλ στο δεύτερο δεκάλεπτο αντιστρέφονται, πολλά για τον Παναθηναϊκό, λίγα για τον Ολυμπιακό, αλλά τώρα κανείς δεν διαμαρτύρεται…
Το ημίχρονο κλείνει στον πόντο, η εκκρεμότητα παραμένει. Ο Παναθηναϊκός περνάει μπροστά, ο
Πρίντεζης χάνει σουτ από κάτω, τα τρίποντα το ένα μετά το άλλο βρίσουν σίδερο και ο Ολυμπιακός όσο και να πιέζει, δεν φτάνει. Ο Τεόντοσιτς σηκώνεται για τρεις, ο
Καλάθης του παίρνει το χέρι και ο Σέρβος γυρίζει στον
Σώμο: «
Είναι ντροπή σου, που δεν το δίνεις αυτό το φάουλ. Ντροπή σου». Ποιός είπε ότι ο Μίλος δεν ξέρει ελληνικά; Ο
Σπανούλης δεν υπάρχει σε όλο το ματς, αλλά την κρίσιμη ώρα βάζει 5 πόντους και φέρνει τον αγώνα στα ίσια. Τάιμ άουτ και οι δύο προπονητές είναι ήρεμοι, δείγμα της μεγάλης κλάσης τους. Μόνον που ο Ομπράντοβιτς είχε καλύτερους δέκτες για να περάσει την ψυχολογία του νικητή. Ο
Φώτσης βρίσκεται στην κορυφή και το μπουμπουνάει, απομένουν 1:31 για το τέλος και είναι αυτός που κλειδώνει τη νίκη για τους πρωταθλητές. Ο
Μπουρούσης σπεύδει αμέσως να συγχαρεί έναν προς έναν τους αντιπάλους του, αυτοί νίκησαν. Κι αυτή η κίνηση είναι μεγαλειώδης. Μετά ήρθαν οι μέλισσες…
Μερικά σαΐνια δεν συγκρατούν τα νεύρα τους και μπαίνουν μέσα από τη φυσούνα για να τα ψάλλουν στους διαιτητές. Κανείς δεν τους βλέπει, η φυσούνα αντί να παίξει το ρόλο της για να προστατεύσει τα στελέχη του αγώνα, κρύβει τους οπαδούς. Οι αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί ευτυχώς, καθαρίζουν την κατάσταση. «
Να φύγετε, να μην ξανάρθετε εδώ», ακούγεται μια φωνή, την ώρα που ο
Μίλαν Τόμιτς έχει πάρει μονότερμα τους ρέφερι.
Ταυτόχρονα, καφέδες και άλλα αντικείμενα πέφτουν σε δημοσιογράφους, δίχως να εντοπιστεί κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Όλα αυτά, όμως, είναι οι εξαιρέσεις μέσα στον κανόνα της εκπληκτικής ατμόσφαιρας που επικράτησε στο
ΣΕΦ, παράγωγο των προσπαθειών που έκαναν το τελευταίο διάστημα οι
αδερφοί Αγγελόπουλοι.
Την ίδια ώρα, στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή. Τι διάολο, εδώ δεν είναι οι φιλοξενούμενοι, αναρωτιέμαι. Κι όμως, ούτε ένας πανηγυρισμός, ούτε μια κραυγή, κάτι που να προδίδει πως αυτή η ομάδα νίκησε στον τελικό. «
Αυτή είναι η νοοτροπία του πρωταθλητή;», ρωτάω τον
Μάικ Μπατίστ. «
Ξέρεις κι εσύ, πως έχουμε παίξει σε τέτοιες έδρες. Περάσαμε από αυτή της Μπαρτσελόνα, γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε», αποκρίνεται ο Αμερικανός. Δεν έχει άδικο.
Κατά την έξοδό μου από το ΣΕΦ, με σταματούν δύο πικραμένα παλικάρια. «
Ο Παπαλουκάς παίρνει τρία εκατομμύρια και αυτό που έκανε, ήταν να γυρίσει για να μας πει να μην διαμαρτυρόμαστε. Απ’ την άλλη, πότε θα δώσουν ένα φάουλ στο κινητό σκριν του Μπατίστ;», ρωτούν. Η συζήτηση ανάβει και η βροχή που ξεκινά καταρρακτωδώς είναι η μόνη ικανή για να μετριάσει τη φωτιά.
Είναι καιρός για να γυρίσουμε σπίτι…
