Πουέρτο Ρίκο-Ελλάδα 63-88
Το τελευταίο εμπόδιο ξεπεράστηκε και η εθνική ομάδα μπάσκετ θα είναι παρούσα στο μεγάλο καλοκαιρινό ραντεβού των Ολυμπιακών Αγώνων. Ατσάλινη στην άμυνα και εντυπωσιακή στην επίθεση η "επίσημη αγαπημένη" σάρωσε 88-63το Πουέρτο Ρίκο και εξασφάλισε, μέσα σε αποθέωση από 18.000 κόσμου,για τρίτη φορά (το 1996 και το 2004 οι προηγούμενες) τη συμμετοχή της στο ολυμπιακό τουρνουά.
Παρά το γεγονός ότι η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη (δεν μπορείς να παίξεις 40 λεπτά άμυνα-καμικάζι) η Εθνική δεν έχασε σε κανένα σημείο τον έλεγχο της αναμέτρησης παίρνοντας παράλληλα και ένα πολύ σημαντικό παράσημο. Οι Αρόγιο και Αγιούζο, δεινοί σκόρερ, έμειναν άποντοι σε όλο το πρώτο ημίχρονο. Το Πούερτο Ρίκο, χρησιμοποιώντας άμυνες ζώνης, μείωσε βέβαια (19-11, 29-23) βρίσκοντας σκορ από τους θηριώδεις Σαντιάγο και Ράμος αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ την ανατροπή.
Με τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη να κάνει θραύση και στις δύο πλευρές του παρκέ (έπαιξε καταπληκτική άμυνα στον Σαντιάγκο) και τον Βασίλη Σπανούλη να βάζει μεγάλα σουτ, η Εθνική (έπαιξε αρκετά με τρεις κοντούς) αποκατέστησε την τάξη (39-27, 48-35) και δεν άφησε να φανεί η απουσία του Νίκου Ζήση που από την αρχή του δεύτερου δεκαλέπτου τέθηκε νοκ-άουτ με τραύμα στον ώμο από σκριν αντιπάλου.
Αφού το νερό είχε μπει στο αυλάκι δεν ήταν δυνατόν να γυρίσει πίσω. Ο Σχορτσιανίτης συνέχισε να προκαλεί απίστευτους μπελάδες στην αντίπαλη άμυνα, ο Παπαλουκάς οργάνωσε εξαιρετικά και η Εθνική, παρά το γεγονός ότι προσωρινά ο Μπαρέα της έβαλε δύσκολα προβλήματα (53-45), έριξε ακόμη πιο γερά θεμέλια για τη νίκη προσφέροντας και θέαμα. Από το 55-47, οι παίκτες του Γιαννάκη πάτησαν γκάζι και ουσιαστικά εξασφάλισαν τη νίκη (60-49, 68-50), αφού τα προηγούμενα παραδείγματα έδειξαν ότι η Εθνική σπανίως χύνει την καρδάρα με το γάλα που έχει μαζέψει.
Ως συνήθως η τέταρτη περίοδος ήταν η περίοδος της επιβεβαίωσης της ελληνικής κυριαρχίας. Το Πούερτο Ρίκο, αποκαμωμένο, δεν πίστεψε ποτέ ότι θα μπορούσε να γυρίσει στο ματς, οπότε η Εθνική του έδωσε και κατάλαβε. Αιφνιδιασμοί, τρίποντα μετά από άριστη κυκλοφορία, καρφώματα συνέθεσαν ένα σκηνικό θεάματος και γιορτής που αυτή η ομάδα απέδειξε ότι μπορεί να δώσει. Η ουσία συνδυάστηκε αρμονικά με το θέαμα και το Πεκίνο αποτέλεσε πραγματικότητα. Στην πρωτεύουσα της Κίνας ίσως γραφτούν ακόμα μερικές σελίδες δόξας στο ήδη πλούσιο βιβλίο της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ.
ΣΤΑΡ
Ο εξαιρετικός Σοφοκλής Σχορτσανίτης που αρχίζει να θυμίζει την “μπουλντόζα” της Ιαπωνίας που παρέσυρε στο διάβα της τους Αμερικανούς. Εχοντας ανάσες πλέον, ο Σοφοκλής μπορεί να κάνει καλά αυτό που ξέρει. Να χρησιμοποιεί άριστα το τεράστιο κορμί του, να φθείρει τους αντιπάλους αλλά και να παίζει σωστή και αποδοτική άμυνα. Είναι θέμα χρόνου η περαιτέρω βελτίωσή του. Αρκεί να τη θελήσει και ίδιος, αφήνοντας πίσω τα παραστρατήματα του παρελθόντος. Ο Γιαννάκης του δίνει ακόμη μία μεγάλη ευκαιρία. Είναι κρίμα να την χάσει.
ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Κάποια νεύρα παραπάνω που είχαν κάποιοι από τους διεθνείς. Αλλά τέτοιες ώρες τέτοια λόγια.
ΣΧΟΛΙΟ
O βαθμός της Εθνικής στο πιο δύσκολο τεστ σε αυτό το τουρνουά είναι πολύ καλός. Οι παίκτες του Γιαννάκη διαχειρίστηκαν σωστά όλες τις καταστάσεις, έδειξαν ότι έχουν ποικιλία στο παιχνίδι τους και έφτασαν στο στόχο τους σχετικά εύκολα. Τα…δύσκολα τους περιμένουν στο Πεκίνο όπου θα αντιμετωπίσουν σαφώς ποιοτικότερους αντιπάλους σε ουδέτερο έδαφος. Ο Γιαννάκης δείχνει να δουλεύει πιο αποδοτικά από ποτέ με αυτά τα παιδιά παίροντας από το κάθε ένα το μάξιμουμ. Αρα δικαιούμαστε να βάλουμε ψηλά τον πήχη στο Ολυμπιακό τουρνουά. Το ταλέντο των παικτών και οι ιδέες του προπονητή μας το επιτρέπουν.
Tα δεκάλεπτα: 11-19,35-48, 50-68, 63-88
Πουέρτο Ρίκο: Ράμος 6, Μπαρέα 16(1), Ριβέρα 8(2), Αρόγιο, Μοχίκα 3, Καμάτσο 4, Αγιούσο 2, Σάντσες 6(1), Βιγιαφάνιε, Φαλκόν 4(8ρ), Λι 7(1), Σαντιάγο 7
Ελλάδα: Παπαλουκάς 9(1τρ, 10ασ), Μπουρούσης 10, Ζήσης, Σπανούλης 14(2τρ, 6ρ), Βασιλόπουλος 10(2τρ, 7ρ), Φώτσης 6(1τρ, 7ρ), Πρίντεζης, Γλυνιαδάκης, Τσαρτσαρής 11(1), Διαμαντίδης 15(3), Σχορτσανίτης 13(5ρ)
