Tαξίδι πάνω από την Ανατολή

Δόξα τω Θεώ, το ΝΒΑ δεν μας αφήνει ποτέ. Με τα καλά του αλλά και τα κακώς κείμενα, το καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου θα μας κρατήσει και πάλι ευχάριστη μπασκετική συντροφιά που ελπίζουμε να είναι πλούσια. Αισίως η National Basketball Αssociation έκλεισε 61 χρόνια ζωής (
η λίγκα ιδρύθηκε στις 6 Ιουνίου του 1946), μοιάζει όμως με καλογυμνασμένο έφηβο που είναι έτοιμος να πάρει τη ζωή στα χέρια του και να τη στύψει. Βεβαίως, η λίγκα δέχθηκε ισχυρό χτύπημα μεσούσης της προηγούμενης περιόδου με το σκάνδαλο του Τim Donaghy, ωστόσο οι δύσκολες μέρες πέρασαν και πλέον αναμένουμε να ανυπομονησία το πρώτο τζάμπολ της χρονιάς.

Στο Contra.gr βρήκαμε τον τρόπο να περάσουμε ευχάριστα τις ώρες της αναμονής μέχρι το πρώτο τζάμπολ. Θα ανέβουμε στο …προσωπικό μας τζετ και θα ταξιδέψουμε νοερά πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες κάνοντας στάση στις πόλεις που αναμένεται να παίξουν καθοριστικό ρόλο στο φετινό πρωτάθλημα και θα διαμορφώσουν τις ισορροπίες. Καθίστε αναπαυτικά, καταπολεμήστε την υψοφοβία και προσδεθείτε γιατί απογειωνόμαστε. Το ταξίδι μας θα αρχίσει από τα παράλια της Ανατολής.

Πρώτη στάση: Βοστώνη

Στον πιλότο του αεροπλάνου βάλαμε το μαχαίρι στο λαιμό για να αρχίσουμε το μεγάλο ταξίδι από τη Βοστώνη. Θα μας το επιτρέψετε διότι έχει να κάνει με μία προσωπική αδυναμία του γράφοντος. Προσγειωθήκαμε λοιπόν στην πόλη των μεγάλων Celtics που αυτή τη στιγμή γιορτάζει την κατάκτηση του πρωταθλήματος του baseball από τους Red Sox. Στην πρωτεύουσα της Μασαχουσέτης υπάρχει διάχυτη αισιοδοξία ότι οι μεγάλοι Celtics θα μπουν και πάλι στην ελίτ του ΝΒΑ. Οι «Κέλτες», πολυνίκες της λίγκας, σάρωσαν στις μεταγραφές παίρνοντας υλικά ΑΑ για ένα σούπερ αποτέλεσμα. Ο Kevin Garnett άφησε μετά από 10 χρόνια τη Μινεσότα και φόρεσε την πράσινη φανέλα αναζητώντας μία νέα πρόκληση. Ο Ray Allen μετακινήθηκε από τη μία άκρη της Αμερικής στην άλλη για να κάνει παρέα στον πρώην «λύκο» αλλά και στον Paul Pierce που πλέον έπαψε να νιώθει μόνος και έρημος.

Το αστέρι της πόλης: Η χρυσή τριάδα. Kevin Garnett, Ray Allen και Paul Pierce προσφέρει τη δυνατότητα στον προπονητή Doc Rivers να έχει στα χέρια τρεις από τους καλύτερους παίκτες στο ΝΒΑ. Φυσικά η χημεία δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται εύκολα, ωστόσο μέσα από τα ατελείωτα παιχνίδια της κανονικής περιόδου το «δέσιμο» θα αποτελέσει γεγονός. Το λιγότερο που μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα είναι να προκριθεί στα play-off. Το…περισσότερο ας το αφήσουμε στη φαντασία των οπαδών.

Welcome to Motor City

Η μεγαλύτερη πόλη του Μichigan δεν παράγει μόνο αυτοκίνητα. Παράγει και μπασκετική ποιότητα που δίνουν απλόχερα στον κόσμο οι Detroit Pistons. Μη βιαστείτε να μας κακολογήσετε, γνωρίζουμε ότι το παιχνίδι των «κακών παιδιών» δεν αποτελεί τον ορισμό του θεάματος, ωστόσο από συνέπεια και σταθερότητα άλλα τίποτα. Επί της ουσίας σε αυτήν την ομάδα δεν έχει αλλάξει κάτι δραστικά. Οι σωματοφύλακες είναι πάντα εδώ, έτοιμοι να τα δώσουν όλα για να φτάσουν οι Pistons μέχρι και τον τελικό της Ανατολής. Μετά…βλέπουμε.

Το αστέρι της πόλης: Pistons, κατά βάση, σημαίνει Chauncey Billups. Ο αρχηγός, στα 30 του χρόνια, αποτελεί εγγύηση για την ομαλή λειτουργία αυτής την ομάδα. Στην 11η χρονιά του στο ΝΒΑ, θα κάνει αυτό που ξέρει καλά. Θα πάρει στις πλάτες του το Ντιτρόιτ και θα το οδηγήσει εκ του ασφαλούς, είτε σκοράροντας, είτε πασάροντας. Είναι, αυτό που λέμε, βαρόμετρο.

Στην πληγωμένη πόλη των τελικών

Δεν ξέρουμε αν πλημμύρισε η λίμνη Erie από τα δάκρυα των οπαδών των Cavaliers, ωστόσο παρά το γεγονός ότι οι «ιππότες» έκαναν πέρυσι την υπέρβαση φτάνοντας στον τελικό του πρωταθλήματος, υπήρχε μία απογοήτευση από το 0 στη σειρά των αγώνων με τους Spurs. Μα ούτε μία νίκη; Όπως και να έχει οι Cavaliers προετοιμάζονται για το τζάμπολ, ξέροντας ότι φέτος οφείλουν να αποδείξουν ότι η περσινή πορεία δεν είχε να κάνει με φωτοβολίδες, πυροτεχνήματα και λοιπά βεγγαλικά. Οπότε, τους περιμένει δουλειά αλλά και πίεση.

Το αστέρι της πόλης: Όταν πετούσαμε πάνω από το Cleveland διαπιστώσαμε ότι η πόλη κινείται στους ρυθμούς του Le Bron James. Το αγαπημένο παιδί του ΝΒΑ και του κομισάριου David Stern ξέρει πολύ καλά ότι για τους Cavaliers είναι ότι ο ήλιος για τη Γη. Χωρίς τον Le Bron δεν υπάρχει ζωή στον πλανήτη Cleveland. O 23χρονος ηγέτης φαντάζει πιο ώριμος από ποτέ. Κουβαλά εμπειρία 4 ετών, έπαιξε πέρυσι τελικούς, απέκτησε παραστάσεις υποψήφιου πρωταθλητή. Να είχε και καλύτερους συμπαίκτες τι καλά που θα ήταν.

Η αύρα του Jordan

Πετώντας πάνω από το Chicago, οι επιβαίνοντες στο αεροπλάνο μας αισθάνονται ένα φυσιολογικό σφίξιμο στην καρδιά. Η πόλη που μεγαλούργησε ο μεγαλύτερος παίκτης που γνώρισε ο πλανήτης, ο μέγιστος Μichael Jordan, αποτελεί αφορμή για αυξημένη συγκινισιακή φόρτιση και για… ανεβασμένους σφυγμούς.

Η αύρα του «air» πλανάται πάνω από τη μεγαλύτερη πόλη του Illinois και αποτελεί πηγή έμπνευσης για τη νέα γενιά των Bulls που πέρυσι έδειξε τα νύχια της. O Ben Gordon, ο Luol Deng, o Ben Wallace πλαισιώθηκαν από ένα εξαιρετικό ρούκι που αν κάνει τα μισά από αυτά που έκανε ο πατέρας του στο τένις, τότε οι Bulls θα αποκτήσουν δύναμη για πολύ ψηλά. Ο λόγος για τον Joakim Noah.

Το αστέρι της πόλης: Γεμάτοι νιάτα και σφρίγος είναι οι Bulls της νέας εποχής. Δυσκολευτήκαμε αλλά τελικώς επιλέξαμε τον Ben Gordon, κυρίως γιατί η εξέλιξη του στα τρία χρόνια που παίζει στη λίγκα κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί ραγδαία. Από τους 15,1 πόντους της πρώτης του περιόδου, έφτασε πέρυσι στους 21,4 κερδίζοντας δικαιωματικά τον τίτλο του ηγέτη. Ο πατέρας Jordan ας τον ευλογεί για να βαδίσει στα χνάρια του.

Τελικός προορισμός: Πρωτεύουσα

H αλήθεια είναι ότι δεν είχαμε και καμία ιδιαίτερη όρεξη να ταξιδέψουμε στην πρωτεύουσα. Μόνο και μόνο στην ιδέα ότι θα περπατήσουμε στους δρόμους που περπατά και ο George Bush, την είχαμε στην τσέπη την κατάθλιψη. Όμως, οι επιβαίνοντες του αεροπλάνου πίεζαν. Ο λαός ήθελε να σφίξει στο χέρι στον παίκτη-επιτομή της μπασκετικής τρέλας και δεν μπορούσαμε να χαλάσουμε το χατίρι του. Ετσι, δώσαμε εντολή στον πιλότο να προσγειωθεί στην πόλη που ζει και δρα ο Gilbert Arenas.

Aυτός μάλιστα είναι πράγματι ξεχωριστός. Δεν μπαίνει σε καλούπια και νόρμες, ακολουθεί το ένστικτο και όχι τόσο τη λογική, είναι πάντα έτοιμος για ανατροπές, ρήξεις, παλαβά σουτ και μεγάλες νίκες. Ετσι όπως ακριβώς θέλουμε τους μπασκετικούς μας ήρωες. Ο τραυματισμός του πέρυσι προς το τέλος της χρονιάς έκοψε τα πόδια των υπολοίπων. Oι «μάγοι» με τον Αrenas υγιή μπορούν να κάνουν όνειρα και να πλάθουν στο μυαλό τους εικόνες μέθης και θριάμβων.

Το αστέρι της πόλης: Ο κύριος Arenas. Τον περιγράψαμε παραπάνω, δεν χρειάζεται να επανέλθουμε. Arenas for president λοιπόν.

Δεν ταξιδέψαμε

Στη Νέα Υόρκη γιατί οι Knicks δεν πείθουν κανένα, στη Τορόντο διότι αν θέλαμε να παρακολουθήσουμε ευρωπαϊκό μπάσκετ καλή είναι και η Ευρωλίγκα, στη Φιλαδέλφεια γιατί δεν υπάρχει τίποτα στη μετά Iverson εποχή και στο Νιού Τζέρσεϊ διότι δεν μας έπεισαν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Αγνοήσαμε και άλλες πόλεις που θεωρούμε ότι δεν μπορούν να κάνουν το κάτι παραπάνω.