Τι είδαμε και τι δεν είδαμε στην 23η αγωνιστική

Είδα

Τον Ολυμπιακό να καθαρίζει την πρώτη θέση υπερβολικά εύκολα.

Το Μαρούσι να έχει την άνεση να φέρνει από τον πάγκο τον Διαμαντόπουλο, τον Καϊμακόγλου, τον Γλυνιαδάκη.

Τον Καλαφατάκη να επιβεβαιώνει πως είναι μόνο για τα δύσκολα.

Τον ΠΑΟΚ να απαιτεί ένα καλύτερο μέλλον και να το δικαιούται.

Το Αιγάλεω να μην δικαιώνει όσους πίστευαν σε αυτό.

Τον Κολοσσό να υπογράφει την εκπληκτική του χρονιά.

Την Καβάλα να τελειώνει την χρονιά όπως της άξιζε.

Τον Άρη ήρεμα, άνετα και σοβαρά τρίτο με διαφορά.

Τον Πανιώνιο σε ρεσιτάλ αξιοπρέπειας.

Δεν είδα

Τον Παναθηναϊκό. Κρίμα να χάσει χωρίς να κατέβει στο γήπεδο.

Τον Πανελλήνιο να διαθέτει τις …ανέσεις του Αμαρουσίου.

Τον Τομάσεβιτς …γεροντάρα.

Την πίεση που λένε πως ασκείται στους παίκτες του Αιγάλεω.

Την Ολύμπια να αντέχει περισσότερο.

Την ΑΕΚ. Δεν είχε πτήση για Καβάλα;

Τον υποτιθέμενο νόμο για αφαίρεση βαθμό αν στο τέλος της χρονιάς έχεις λιγότερους ξένους από όσους ξεκίνησες.

Τάσος Μαγουλάς

Είδα

Τον Ολυμπιακό να γίνεται το απόλυτο αφεντικό της κανονικής περιόδου.

Πόσο επαγγελματίες είναι οι παίκτες του ΠΑΟΚ τη στιγμή που όλοι τους έχουν εγκαταλείψει.

Τα ψωμιά που πρέπει να φάει ο Πέκοβιτς για να συγκριθεί με τον Τομάσεβιτς.

Να τρέχει ο Πανιώνιος. Το έχει ανάγκη το εύκολο καλάθι.

Πιο τυχερό αλλά και μυαλωμένο το Μαρούσι.

Γιατί ο Κολοσσός αξίζει μια θέση στα πλέι οφ.

Μαζί με τα φώτα να “σβήνει” και η ΑΕΚ.

Το δίκαιο της παραμονής της Καβάλας.

Μια ομάδα της Α1, την ΑΕΛ, αμιγώς ελληνική. Πόσα χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά;

Δεν είδα

Έναν από τους γκαρντ του Ομπράντοβιτς να αλλάζουν το ρυθμό του Παναθηναϊκού.

Τον Άρη να παίρνει στα σοβαρά το ματς με την ΑΕΛ.

Κάτι άλλο από τρίποντα στις επιθέσεις της Ολύμπιας.

Το πισωγύρισμα του Αιγάλεω.

Να αντέχει στην πίεση της τετράδας ο Πανελλήνιος.

Τον Πρόδρομο Νικολαΐδη που τραυματίστηκε νωρίς, μεγάλο πλήγμα για τα Τρίκαλα.

Γιάννης Ζωιτός