Τι είδαμε και τι δεν είδαμε στην 5η αγωνιστική
Πέρα από τη νίκη του Κολοσσού επί του Πανιώνιου, η 5η αγωνιστική της Α1 κύλησε χωρίς απρόοπτα. Πολλά όμως ήταν αυτά που μας έμειναν από τα επτά παιχνίδια του Σαββατοκύριακου, τα οποία και σας παραθέτουμε.
Είδα
Τον Κολοσσό να δικαιώνει την πολύ σκληρή δουλειά του καλοκαιριού.
Τον Βασιλειάδη να …φωνάζει ότι έχει θέση στην εθνική.
Τον Μαρκόπουλο να είναι έντιμος και να παραδέχεται το λάθος του.
Τον Στίβενσον να παίζει επιτέλους σπουδαίο μπάσκετ.
Τον Ζούρο να απαντάσει σε πολύ κόσμο.
Τον Γκόλεματς εξελίσσεται στον σταρ της χρονιάς.
Τον Σπανούλη να επιστρέφει. Σιδεροκέφαλος.
Τον Τσίλντρες να βάζει τρίποντο. Πλήρωνε…Σταύρο.
Τον Πανιώνιο να χρειάζεται μία, δύο λύσεις.
Τον Μούλα να επιστρέφει. Μούλα.
Τον Γκάμπρανς να είναι μία χαρά λύση.
Δεν είδα
Ευτυχώς την Ολύμπια να προσπαθεί να βάλει καλάθι.
Τον ΠΑΟΚ αγχωμένο.
Το λόγο που δεν αποκτήθηκε δυάρι το καλοκαίρι από το Μαρούσι.
Τον Διαμαντόπουλο και τον Κόμματο να έχουν ομάδα. Πάλι. Την ίδια ώρα που δεν βάζουν καλάθι οι ομάδες ούτε με αίτηση.
Την Κεφαλλονιά να νικάει.
Κακές διαιτησίες. Βαράμε ξύλο.
Τους ξένους του Αιγάλεω να στέκονται στο ύψος τους.
Τάσος Μαγουλάς
Είδα
Τον Αρη να περνά με εμφάνιση πολύ μεγάλης ομάδας από τη Λάρισα και να δίνει μήνυμα για ακόμη καλύτερη συνέχεια.
Τον Βασίλη Σπανούλη να επανέρχεται υγιής στο παρκέ χαρίζοντας μία πολύ ποιοτική λύση στο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.
Τον Πανελλήνιο να εκμεταλλεύεται το βάθος του ρόστερ του για να τρέξει το πιο εντυπωσιακό σερί της αγωνιστικής.
Τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να απολαμβάνει τους πρώτους καρπούς της σοβαρής, όπως φαίνεται, δουλειάς του σε πείσμα κάποιων που προεξοφλούσαν την αποτυχία του.
Τους περιφερειακούς του Αμαρουσίου να παίρνουν πρωτοβουλίες και να σκοράρουν.
Την Ολύμπια να δεινοπαθεί κόντρα στην καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος και να καταδικάζεται σε ήττα από τους Αμερικανούς της.
Toν Κώστα Βασιλειάδη να κάνει καλά αυτό για το οποίο πληρώνεται. Να ηγείται του ΠΑΟΚ.
Τους οπαδούς της ΑΕΚ να δημιουργούν ατμόσφαιρα που την παραδέχονται και οι αντίπαλοι. Μπράβο τους (γι’ αυτή τη φορά).
Δεν είδα
Tην ΑΕΚ να αντέχει ως το τέλος φτάνοντας σε μία μεγάλη νίκη. Μικρό το ρόστερ, μικρές και οι αντοχές του.
Τον Πανιώνιο να νικά την κούραση και την έπαρσή του για τη νίκη στην Πόλη. Νόμιζε ότι θα κάνει περίπατο.
Τον Ζάρα και τον Λαμπρόπουλο στην ΑΕΛ. Γραφειοκρατία, της γραφειοκρατίας, ω γραφειοκρατία.
To Mαρούσι να μπορεί να εκμεταλλευτεί τα προσόντα του Πατ Καλάθη (μέχρι στιγμής τουλάχιστον).
Τον Ντρου Νίκολας να απελευθερώνεται. Αρχίζει και θυμίζει Ντελκ η ιστορία.
Το Αιγάλεω να παλεύει. Αλλιώς μας έχει συνηθίσει το Σίτι.
Την Ολύμπια να μπορεί να ακουμπήσει με αξιώσεις την μπάλα στη ρακέτα. Της έμειναν μόνο τα τρίποντα.
Νίκος Γιαννόπουλος
Είδα
Τον Παναθηναϊκό με τον υγιή Σπανούλη στο ρόστερ του. Άλλη ομάδα…
Τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη να παίζει 12 λεπτά και να σκοράρει 11 πόντους με 3/4 βολές.
Έναν Άρη όσο σοβαρό χρειάζεται για παιχνίδια όπως αυτό στη Λάρισα.
Τον Ηλία Ζούρο να βγάζει το… καπέλο στον κόσμο της ΑΕΚ.
Τον ΠΑΟΚ πιο ενωμένο από ποτέ.
Τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να στηρίζει τους παίκτες του και να καρπώνεται το αποτέλεσμα.
Τον Κώστα Πιλαφίδη να ζητά συγγνώμη για την απόδοση της Καβάλας.
Δεν είδα
Τον Πανελλήνιο να πανικοβάλλεται και να τα παρατάει.
Τον Πανιώνιο. Ξεχάστηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Τον Νικολάι Πάντιους. Ο, εκ των πιο ηχηρών μεταγραφών του Αμαρουσίου, Ρώσος αποτελεί παρελθόν.
Την ΑΕΚ να αντιδρά στο απίστευτο σερί του Πανελλήνιου. Ούτε έναν πόντο;
Τον παλιό καλό Τερέλ Καστλ.
Την άμυνα του Αιγάλεω στην τρίτη περίοδο.
Τους Λαμπρόπουλο και Ζάρα στη 12άδα της ΑΕΛ. Η υπομονή των “βυσσινί” εξαντλήθηκε.
