Τo contra.gr στο Hall of Fame της FIBA (vids)

Οι στιγμές ήταν μοναδικές, και το
contra.gr βρέθηκε ανάμεσα στους μεγάλους για να σας μεταφέρει τις απόψεις τους, αλλά και αποκλειστικές εικόνες.

Το να έχεις face to face παίκτες οι οποίοι συνόδευσαν τα πιο λαμπρά μπασκετικά σου όνειρα, δεν είναι και μικρό πράγμα. Οι άνθρωποι – είδωλα για χώρες ολόκληρες είναι εδώ.

ΟΣΚΑΡ ΣΜΙΝΤ

Ο Βραζιλιάνος Όσκαρ Σμιντ έχει σκοράρει 49.703 στην καριέρα του, ως μια πραγματική καλαθομηχανή. Σήμερα, όμως, στα 52 του χρόνια, δείχνει ανακουφισμένος! « Πάντα νόμιζα πως όταν αποσυρθώ, θα ήμουν λυπημένος. Αλλά όταν ήρθε αυτή η μέρα, χαλάρωσα κι από τότε δεν ξανάπαιξα μπάσκετ, δεν έπιασα την μπάλα στα χέρια μου. Έδωσα δυο παιχνίδια επίδειξης και δυο για να τιμήσω άλλους αθλητές. Και να ξέρετε, τώρα που δεν παίζω, περνάω μια χαρά. Αρκεί να βρω τη γυναίκα μου, που είναι ρε παιδιά; Με τους Ντίβατς και Μενεγκίν στην ίδια αίθουσα, δεν γίνεται να αισθάνεσαι σίγουρος… Τώρα παίζω ποδόσφαιρο, έχω μια δική μου ομάδα και βαράω όλα τα πέναλτι», έκανε και την πλάκα του, ο σπουδαίος σκόρερ, που μπορείς να τον κατατάξεις μόνον δίπλα στους Ντράζεν Πέτροβιτς και Νίκο Γκάλη.

Το βασικό ερώτημα, βέβαια, αφορά στην ποιότητα του μπάσκετ που παιζόταν στις μέρες του και το αντίστοιχο που παίζεται σήμερα. « Κοιτάξτε, εγώ πήγαινα μία ώρα νωρίτερα στο γήπεδο για προπόνηση κι έφευγα μία ώρα μετά. Έτσι, έφτασαν στο σημείο να θεωρώ που είμαι ελεύθερος με έναν παίκτη πάνω μου και ίσως ελεύθερος με δύο παίκτες πάνω μου. Σήμερα, και με την επίθεση στα 24 δευτερόλεπτα, οι άμυνες είναι αναγκασμένες να γίνουν πιο δυνατές, να παίξουν με χτυπήματα και φάουλ. Έστω κι έτσι, αν εγώ μπορούσα να παίξω σήμερα ένα ημίχρονο, θα έβαζα 20 πόντους. Σας το λέω με σιγουριά. Θυμάστε πως όλοι με μάρκαραν στην Ιταλία, και είναι τιμή μου αυτό επειδή έπαιζα σαν ξένος εκεί. Αλλά, το παιχνίδι σήμερα, δεν είναι τόσο όμορφα όσο ήταν παλιά», είπε.

Σκόρερ ολκής, με το τρίποντο να το έχει ψωμοτύρι, ο Όσκαρ δεν πήγε ποτέ στο ΝΒΑ και ο λόγος είναι απλός: « Τότε, το ΝΒΑ ήταν επαγγελματικό και η FIBA ερασιτεχνική. Άρα, αν πήγαινα στο ΝΒΑ θα έχανα το δικαίωμα να αγωνιστώ με την εθνική μου ομάδα. Είμαι γιος στρατιωτικού και θα σας πω, πως έπαιζα για τους συλλόγους ώστε να εξασφαλίσω τα χρήματά μου, ενώ για την Εθνική γιατί ήμουν περήφανος για τη χώρα μου. Πώς θα ήθελα να παίξω τώρα… Η Αργεντινή να κερδίζει τη Βραζιλία; Τι πράγματα είναι αυτά;», είπε γελώντας ο Όσκαρ Σμιντ, που σήμερα δουλεύει βγάζοντας λόγους για διάφορες εταιρίες. Και λέει πως είναι καλός και σ’ αυτό το κομμάτι…

ΒΛΑΝΤΕ ΝΤΙΒΑΤΣ

Ο Βλάντε Ντίβατς ήταν αποκαλυπτικός ως προς τις σκέψεις του που ενδιαφέρουν κι εμάς τους Έλληνες. Πάρτε, για παράδειγμα, τι είπε για τον Μίλος Τεόντοσιτς: « Ο Μίλος είναι τρελός. Τρελός με τη θετική έννοια. Κάνει ανοησίες μέσα στο παιχνίδι, αλλά την κρίσιμη στιγμή θα κάνει το σωστό σουτ, θα δώσει τη σωστή πάσα, στοιχεία που τον κάνουν πολύ σημαντικό για τη Σερβία»!

Οι Σέρβοι εξέπληξαν και φέτος πολύ κόσμο με την παρουσία τους, γεγονός που σημαίνει ότι έχουν επανέλθει για τα καλά στο προσκήνιο, ανεξάρτητα από την ήττα τους στο μικρό τελικό. « Πάντα λέω στα νέα παιδιά να κάνουν το βήμα στο ΝΒΑ, αρκεί πρώτα να έχουν κατακτήσει κάτι στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ώστε να είναι κυρίως πνευματικά δυνατοί για αυτό το άλμα. Ένα δυο παιδιά έκαναν αυτή την κίνηση χωρίς να είναι έτοιμοι και το πλήρωσαν, γιατί είναι δύσκολα εκεί τα πράγματα. Εμείς, ως εθνική ομάδα, είχαμε κενά και κάναμε αγωνιστικές κοιλιές και όσο έπαιζα εγώ, λόγω του ΝΒΑ. Αυτό συμβαίνει επειδή επιστρέφουν οι παίκτες από εκεί εξαντλημένοι».

Οι νέοι Σέρβοι αποτελούν κάτι το ξεχωριστό και στέλνουν το μήνυμα σε άλλες χώρες, και στη δική μας βέβαια, καθώς στην Ελλάδα λέμε ταλαντούχους και κάτι τριαντάρηδες. « Όχι, βέβαια. Σταρ γίνεσαι στα 17 και τα 18, όχι στα 24 και τα 25», λέει ο Ντίβατς, ο άνθρωπος που άνοιξε τα σύνορα στο ανώτερο επίπεδο του ΝΒΑ. Γι’ αυτό και το contra.gr τον ρώτησε αν κάποιος σημερινός παίκτης του θυμίζει τον εαυτό του. « Λατρεύω να βλέπω τον Λουίς Σκόλα να παίζει, ο τρόπου που παίρνει θέση πάνω στο παρκέ, οι κινήσεις του… », αποκρίθηκε ο σπουδαίος Σέρβος. « Και ο Μάρκο Κέσελ μου έχει προκαλέσει μεγάλη εντύπωση. Για να γίνει μεγάλος, πρέπει να έχεις καρδιά και πάθος και αυτός τα έχει».

ΝΤΙΝΟ ΜΕΝΕΓΚΙΝ

Ο Ντίνο Μενεγκίν θα ήθελε πολύ να δει την Ιταλία να έρχεται σε μια τέτοια διοργάνωση. Ως ο τελευταίος μεγάλος του ιταλικού μπάσκετ, καθώς Μπαρνιάνι και οι υπόλοιποι έχουν να φάνε ακόμη πολλά ψωμιά για να χαρακτηριστούν αντίστοιχα, κατέθεσε τις απόψεις του στο contra.gr σχετικέ με το τι πρέπει να αλλάξει: « Είναι και δική μου ερώτηση τι συνέβη μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Κάθε χρόνο από τότε κάνουμε λάθη. Η κρίση οφείλεται κατ’ αρχήν στους πολλούς ξένους που επιλέγουν οι ιταλικές ομάδες. Αν δεν παίζεις, δεν βελτιώνεσαι σαν παίκτης κι αυτό συμβαίνει με τους Ιταλούς. Δεύτερος λόγος, δεν δουλεύουν τόσο πολύ όπως δούλευα εγώ για παράδειγμα. Αν δεν φτάνουν 2-3 ώρες, τότε θα μείνεις 5-6 στο γήπεδο. Απλό είναι, ένας παίκτης είναι επαγγελματίας και πρέπει να κάνει ό, τι του λένε. Τρίτος λόγος, δεν υπάρχουν οι προπονητές που θα φτιάξουν καλούς παίκτες. Αλλά, να γνωρίζετε, χωρίς την Ιταλία, δεν υπάρχει πλήρες Παγκόσμιο πρωτάθλημα», ανέφερε.

Σκληροτράχηλος στο παιχνίδι του, ο σπουδαίος Μενεγκίν σχολίασε και την κατάσταση σε επίπεδο συλλόγων, στοιχείο που είναι το ζητούμενο για να αναδιαρθρωθεί το μπάσκετ της γειτονικής χώρας: « Τώρα, πλέον, πρέπει να έχεις πολλά λεφτά για να πάρει ο προπονητής τους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν. Κι αυτό είναι δύσκολο στην Ιταλία, επειδή η φορολογία σε μας είναι πολύ υψηλή. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων και με την αύξηση αυτών που θα συμμετάσχουν στο Πανευρωπαϊκό 2011 σε 24, είναι καλό, θα μας γλιτώσει από έξοδα σε μια δύσκολη περίοδο. Δεν θα υπάρχουν, πάντως, μεγάλες διαφορές μεταξύ των ομάδων. Τα Σκόπια, η Βουλγαρία, θα κάνουν μερικούς Αμερικανούς παίκτες τους και θα παίζουν καλά. Δεν είμαι αντίθετος, κι εμείς είχαμε τον Φούτσκα, τον Ραντούλοβιτς… Αλλά αυτοί έπαιζαν και, κυρίως, ζούσαν στην Ιταλία. Τώρα οι Αμερικανοί δεν έχουν σχέση με τις εθνικές ομάδες και θα δείτε, πως θα γεμίσουμε από Αμερικανούς στο μέλλον»…

*** Στο HALL of FAME της FIBA μπήκαν οι: Όσκαρ Σμιντ, Βλάντε Ντίβατς, Άρβιντας Σαμπόνις, Σέριλ Μίλερ, Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, Ντίνο Μενεγκίν, Νατάλια Ζασουλκάγια (παίκτες και παίκτριες), Λίντσεϊ Γκέιζ, Μίρκο Νόβοσελ και Εβγκένι Γκομέλσκι (προπονητές), Τζιμ Μπέιν και Κώστας Δήμου (διαιτητές), οι Τζορτζ Κίλιαν και Αμπντουλά Σέι Μορώ (πρώην πρόεδροι FIBA) και οι Χανς Γιόακιμ Ότο και Ερνέστο Σεγκούρα ντε Λούνα.