To Contra.gr στο Σαν Φραντσίσκο για το NBA 2K12

Το Contra.gr, με τη συνεργασία της CD Media, ταξίδεψε στο Σαν Φραντσίσκο και παρακολούθησε την παρουσίαση του ολοκαίνουργιου NBA 2K12, το οποίο αυτήν την εβδομάδα κάνει… πρεμιέρα στις προθήκες των καταστημάτων.

Κάθε νέο videogame που κυκλοφορεί στην αγορά έχει ως στόχο να ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό. Να διαφοροποιηθεί, να κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων και φυσικά των πωλήσεων. Στο πέρασμα των χρόνων το ΝΒΑ 2Κ πέτυχε να ανέλθει μέχρι την κορυφή ξεπερνώντας πέρυσι τα 5.500.000 εκατομμύρια (!) αντίτυπα. Νούμερο που ζαλίζει. Ανεβάζοντας κι άλλο τον πήχη, στοιχηματίζει πλέον απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό και η πρόκληση γίνεται μεγαλύτερη από ποτέ.

Το αντιληφθήκαμε από την πρώτη στιγμή που φτάσαμε στην έδρα της 2K στο Νοβάτο του Σαν Φραντσίσκο για την παρουσίαση της νέας έκδοσης του παιχνιδιού (NBA 2K12). Μύριζε αδημονία για την προσδοκώμενη επιτυχία η ατμόσφαιρα. Κάθε στέλεχος σε κάθε αυτόνομο γραφείο το βίωνε διαφορετικά. Καθένα είχε τη δική του αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα. Αυτό που θα κριθεί αποκλειστικά από τον κόσμο.

” Όποιος έρθει σε επαφή με το παιχνίδι θα καταλάβει πόση δουλειά έχει γίνει γι’ αυτό“, υποστήριξε με στόμφο ο παραγωγός και συντονιστής της όλης προσπάθειας Έρικ Μπένις, εστιάζοντας στις εκατοντάδες εργατοώρες που ξοδεύτηκαν μπροστά σε οθόνες τηλεοράσεων (παρακολούθηση σχεδόν όλων αγώνων του περυσινού πρωταθλήματος) και υπολογιστών (επεξεργασία – δουλειά) προκειμένου η βελτίωση κάθε μικρής ή μεγάλης λεπτομέρειας από την ούτως ή άλλως άρτια και πετυχημένη έκδοση της προηγούμενης χρονιάς (NBA 2K11) να είναι χτυπητή.

Η περηφάνια για το ολόφρεσκο δημιούργημα ξεχείλιζε από παντού. Στο δικό μας γιατί η απάντηση ήταν πολύ απλή. ” Δεν πρόκειται για ένα απλό videogame“, επεσήμανε ο Μπένις και προχώρησε παρακάτω. ” Εφέτος θέλαμε να εμβαθύνουμε στην ιστορία, να συνδυάσουμε το παιχνίδι με τη γνώση. Κάτι σαν εγκυκλοπαίδεια για το άθλημα“, κατέληξε. Αναρωτηθήκαμε επ’ αυτού κι αμέσως λάβαμε πειστική απάντηση. Ο τρόπος απλός και σύνθετος μαζί: δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν, που είχε ήδη το ρόλο του “βασικού ήρωα”, φιγουράρουν πλέον άλλοι 14 σούπερ σταρ του ένδοξου παρελθόντος. Από τους πιο πρόσφατους, τον Μάτζικ Τζόνσον και τον Λάρι Μπερντ μέχρι τους θρυλικούς Όσκαρ Ρόμπερτσον και Τζέρι Ουέστ.

Όλη η ιστορία του επαγγελματικού μπάσκετ των ΗΠΑ συμπιεσμένη σε ένα blue ray δισκάκι, είτε για Playstation 3 είτε για X-Box 360 (δεν υπάρχει διαφορά στην απόδοση). Η έμπνευση συλλογική. Κάποιος έριξε την ιδέα (δεν αποκαλύφθηκε ο… πατήρ αυτής), οι υπόλοιποι την υλοποίησαν μέσα σε μερικούς μόνο μήνες. ” Όλη η δουλειά ήταν ομαδική. Εδώ μέσα νιώθουμε άλλωστε μια μεγάλη παρέα, οικογένεια θα έλεγα“, επεσήμανε ο Ρομπ Τζόουνς, διευθυντής gameplay, εξηγώντας κατόπιν πως ” η επιλογή των χαρακτήρων ήταν ίσως το πιο δύσκολο στάδιο του εγχειρήματος“. Ποιον άλλωστε να διαλέξουν και ποιον να αποκλείσουν;

Αλήθεια είναι πως από την παρέα των σταρ μάς προξένησε απορία η απουσία του Τσάρλς Μπάρκλι. ” Ήταν στις αρχικές επιλογές μας, όπως και πολλοί άλλοι, αλλά σκεφτήκαμε ότι δεν έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο“, ήταν η… επίσημη εξήγηση του παραγωγού, αν και αργότερα το βράδυ μετά από δύο – τρία ποτάκια «αλιεύσαμε» πως οι συζητήσεις άρχισαν, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν κύλησαν όσο ιδανικά θα ήθελαν οι συντελεστές του παιχνιδιού. Μικρό ή μεγάλο το κακό, ο χρόνος και ο κόσμος θα το κρίνει.

Ακόμη πάντως και χωρίς τον τρελο-Sir με τα καμώματά του, το NBA 2K12 καταφέρνει κάτι μικρό αλλά τρομερά σημαντικό: θυμίζει στους παλιούς και μαθαίνει τους νεότερους. Με ασπρόμαυρη ρετρό εικόνα, κοντά σορτσάκια, μακριές κάλτσες, μπάλα δερμάτινη, στατιστικά προηγούμενων δεκαετιών και παρκέ χωρίς γραμμή τριών πόντων, μεταφέρει με πιστότητα στο σήμερα μια εποχή που μπορεί να μην έχει διαγραφεί από τη μνήμη, αλλά δεδομένα πια βρίσκεται κάπου κρυμμένη στο χρονοντούλαπο. Όσο νικάς, βιώνεις ακόμα περισσότερα, ξεκλειδώνεις ολοένα και περισσότερους χαρακτήρες. Χάνεις, ξαναδοκιμάζεις. Χωρίς χρονοτριβή.

Κοντά στους βετεράνους όπως πάντα και οι αστέρες της σύγχρονης εποχής. Φυσικά πιο μοδάτοι. Ο Νοβίτσκι, ο Μπράιαντ, ο Τζέιμς, ο Ντουράντ. Και τόσο άλλοι. Με τα δικά τους χαρακτηριστικά, τις κοντρολαρισμένες κινήσεις, τα trendy χτενίσματα και τα αλλόκοτα τατουάζ. Καθετί έχει υποστεί τέτοια επεξεργασία που μοιάζει ολότελα αληθινό. Φωτοτυπία! ” Προμηθευτήκαμε από το ΝΒΑ τις φωτογραφίες όλων των αθλητών γιατί γίναμε δέκτες παραπόνων, ειδικά για τα τατουάζ“, μας αποκάλυψε γελώντας ο διευθυντής των γραφικών Λάινελ Τζινκς, κάνοντάς μας ταυτόχρονα μια μίνι παρουσίαση της λεπτοδουλειάς του πάνω στα προγράμματα. Ξαφνιαστήκαμε από τη υπερανάλυση των στοιχείων, ” το παλεύουμε για ακόμη καλύτερη απόδοση“, αποκρίθηκε αμέσως.

Αν η δουλειά περιοριζόταν στα γραφικά, θα ήταν ημιτελής. Πιστή αντιγραφή γίνεται επίσης στην ανάλυση των κινήσεων κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά στο παρκέ. Από τη μία καλωδιωμένοι ηθοποιοί, γνώστες του μπάσκετ και με αθλητικά προσόντα, από την άλλη αληθινοί αθλητές, όπως ο Κρις Πολ, ο Αντρέ Ιγκουοντάλα, ακόμη και ο Σακίλ Ο’Νιλ, ο οποίος ” χρειάστηκε ειδική παραγγελία για τη στολή του“, όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο Στιβ Παρκ, στέλεχος της ομάδας για την απεικόνιση των κινήσεων. Πάσες, ντρίπλες, καρφώματα, σουτ, ελεύθερες βολές, ακόμη και αντιδράσεις εν ώρα αγώνος. Όλα δουλεμένα στο στούντιο, όλα καταγεγραμμένα στο σκληρό δίσκο του κεντρικού υπολογιστή. Ούτε οι χουλιγουντιανές ταινίες τέτοια υποκριτική.

Ακόμη βέβαια κι αν μία εικόνα να ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, χωρίς ήχο μοιάζει λειψή. Χάρη στην κατάλληλη επιλογή απογειώνεται. Σ’ οποιοδήποτε videogame η μουσική υπόκρουση παίζει καθοριστικό ρόλο. Φτιάχνει κλίμα! Εκεί ποντάρουν στο 2K. Δεν είναι μόνο η προσθήκη του Στιβ Κερ στην παρέα των τηλεσχολιαστών που δίνει ένα παραπάνω point στο παιχνίδι. Είναι η συνολική λογική με την οποία παντρεύτηκε η εκάστοτε εικόνα με τον αντίστοιχο ηχητικό σήμα. Αύξησε τον όγκο δουλειάς της ομάδας του Τζόελ Σίμονς (διευθυντής ηχητικών εφε).

Ήταν όμως ταυτόχρονα διασκεδαστική. ” Οι σχολιαστές μας βοήθησαν πολύ πάνω στη δουλειά. Μας είπαν πράγματα που εμείς δεν ήταν εύκολο να γνωρίζουμε και υπήρχε απόλυτη συνεργασία“, εξήγησε ο Σίμονς, αναφέροντας ότι χρησιμοποίησαν δεκάδες χιλιάδες ήχους και εκατοντάδες τραγούδια, παλιότερα και σύγχρονα, για να καταλήξουν στο ιδανικό αποτέλεσμα. ” Μας ενδιαφέρει πολύ το συναίσθημα, να νιώθει ο καθένας ότι παίζει με την αγαπημένη ομάδα στην έδρα του. Όλα είναι μελετημένα“, συμπλήρωσε, υποστηρίζοντας παράλληλα για τη δουλειά του πως ” πολλά κανονικά παιχνίδια τα… παρακολουθώ πλέον με κλειστά μάτια“.

Όσο για τους… μοναχικούς παίκτες, εκείνους που πάντα ήθελαν να κάνουν καριέρα ή τους προπονητές της… εξέδρας (αγαπημένο σπορ των Ελλήνων), συγκαταλέγονται στο πλούσιο menu, ακολουθώντας την πεπατημένη, πλήρως εκσυγχρονισμένες επιλογές (“my player”, “become a legeng”), εξίσου ενδιαφέρουσες για να καλύψουν κάθε απαίτηση – προσδοκία. Τι πιο διασκεδαστικό πάντως από ένα ομαδικό παιχνίδι, μια ανελέητη μάχη με τ’ αδέρφια, τους κολλητούς, ακόμη και με τα παιδιά.

Όσο για τον αν κάποια στιγμή θα μπορούμε να επιλέγουμε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό (συγχωρέστε μας, αλλά μόνο αυτούς είχαν ακουστά) ” δεν αποκλείεται. Σκεφτόμαστε τα πάντα, είμαστε ανοικτοί σε νέες ιδέες, Υπό την προϋπόθεση ότι θα μας φέρουν το αποτέλεσμα που επιθυμούμε από κάθε άποψη“, μας εκμυστηρεύτηκαν.