Το φτωχό αλλά πλούσιο σε ταλέντο Αιγάλεω

Μια ανταγωνιστική ομάδα απαρτίζεται αν μη τι άλλο από καλούς παίκτες. Οι οποίοι συνήθως είναι ακριβοπληρωμένοι. Πάντα όμως συμβαίνει έτσι; Το ερώτημα ρητορικό… Η εφετινή Α1 έχει το καλύτερο παράδειγμα για να μας πείσει.
Το Αιγάλεω. Το φτωχό αλλά ποιοτικό “Σίτι”, το οποίο με τις γεμάτες εμφανίσεις του και τις μεγάλες νίκες που έχει πετύχει (ΑΕΚ, Πανιώνιο, ΑΕΛ) οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος, παρέα με τους Παναθηναϊκό και Πανελλήνιο.



Κάντε
τη σύγκριση και θα εντυπωσιαστείτε… Οι πρωταθλητές Ευρώπης, χάρη στο συμβόλαιο του Γιασικεβίτσιους, έχουν μπάτζετ που ξεπερνά τα 17 εκατομμύρια ευρώ, ενώ των Ολυμπιονικών, που έκαναν μεγάλο άνοιγμα, πλησιάζει (ίσως να ξεπερνά)τα 2 εκατομμύρια. Το Αιγάλεω από τη μεριά του ξόδεψε -όσο κι αν φαίνεται περίεργο-
μόλις 500.000 ευρώ (επίσημα χείλη) για να βρίσκεται, μετά από τρεις αγωνιστικές, στην πρώτη θέση της βαθμολογία παίζοντας μάλιστα όμορφο και επιθετικό μπάσκετ. Τέτοιος προϋπολογισμός πρέπει να είναι ρεκόρ για τα σύγχρονα δεδομένα.

Μπορεί να γίνει ομάδα με τόσα λίγα; Κι όμως… Το αξιοσημείωτο είναι πως δεν αγόρασε από… πανέρι. Παρά τα λίγα βαλάντια, κοίταξε ψηλότερα και
πήρε από τα πάνω ράφια. Δεν είναι δύσκολο. Χρειάζεται όμως δουλειά, ψάξιμο, καλή οργάνωση και επιμονή.



Ο
Θανάσης Σκουρτόπουλος προφανώς και διέθετε όλα τα παραπάνω στοιχεία. Γιατί έριξε το βλέμμα του στο κολεγιακό πρωτάθλημα και βρήκε ένα δεινό σκόρερ με αθλητικά προσόντα, τον
Ίμπραημ Τζάαμπερ, γιατί έπεισε τον υγιή πλέον (έλαβε όλες τις ιατρικές γνωματεύσεις πρώτα)
Αντρέ Πάτερσον, ο οποίος έχει αγωνιστεί σε ΝΒΑ και Ισπανία, γιατί βρήκε αξιόπιστους κοινοτικούς (Μπρέισι, Χόχλερ, Μάρας) χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψει ένα σκασμό λεφτά.



Στους
Έλληνες αλήθεια είναι πωςδυσκολεύτηκε λίγο. Οι περισσότεροι είχαν κλείσει, αυτοί που είχαν ήδη συμφωνήσει φοβήθηκαν τη διοικητική αστάθεια και αποχώρησαν, ενώ άλλοι δεν ήταν στα οικονομικά κυβικά του “Σίτι”. Βρέθηκε όμως η φόρμουλα η ομάδα να ενισχυθεί με ποιοτικά στελέχη. Η τύχη, μια και προέκυψε πρόβλημα με τον ΑΠΟΕΛ, έστειλε τον
Μάκη Νικολαΐδη, το Μαρούσι έδωσε δανεικό τον ελπιδοφόρο
Δημήτρη Λόλα, ενώ η ΑΕΚ άφησε τον
Σπύρο Μαγγουνή. Τρεις παίκτες-ευκαιρίες, οι οποίοι έδεσαν στο υπόλοιπο σύνολο και βοηθούν όσο τους επιτρέπουν οι καταστάσεις.



Δεν είμαστε
πλούσιοι για να γνωρίζουμε αν τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία. Μάθαμε όμως από πρώτο χέρι πως η σφιχτή οικονομική δεν αποτελεί
ανασταλτικό παράγοντα για την επίτευξη μεγάλων στόχων. Είναι προτιμότερο μια ομάδα να
βγάζει υγεία, παρά να ρισκάρει και εν τέλει να εκτίθεται στα μάτια των παικτών που χάνουν τη διάθεση για προσφορά. Σε όλα τα παραπάνω προσθέστε το
εξαιρετικό κλίμα, το
δέσιμο με τον κόσμο (παρακολουθεί και προπονήσεις εμψυχώνοντας τους παίκτες), τη
σκληρή δουλειά και να σου το Αιγάλεω που φιγουράρει στο ρετιρέ. Όλα εξηγούνται σε αυτή τη ζωή.