Το πρώτο ελληνικό… σημάδι

Τα έντονα (έως ακραία) συναισθήματα χαρακτηρίζουν τη «φυλή» μας. Στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Η προσήλωση στον στόχο είναι εμφανής σε κάθε εκδήλωση της Εθνικής. Σαφώς υπάρχουν στιγμές αδυναμίας, μα οι διεθνείς και ο Τρινκιέρι έχουν δείξει πως ξέρουν να τις ξεπερνούν. Κάτι που πιστοποιήθηκε με την άνετη επικράτηση επί της Ρωσίας, το βράδυ της Πέμπτης.

Ωστόσο, σε αυτό το ματς, φάνηκε το πρώτο… ελληνικό σημάδι. Η χαλαρότητα με την οποία αντιμετώπισαν το ματς οι Έλληνες στο τελευταίο τετράλεπτο, είναι ένα στοιχείο που χρήζει άμεσης διόρθωσης. Διότι απέναντι σε πιο ισχυρούς αντιπάλους μπορεί να κοστίσει.

Η Εθνική πρέπει να είναι άριστη στο πλάνο της έως το τελευταίο δευτερόλεπτο, γιατί έχει τους παίκτες και το επιτελείο για να το κάνει. Προσοχή, δεν γράφουμε από το πρώτο δευτερόλεπτο, διότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο στην παρούσα φάση. Γι΄αυτό και ουδόλως μας ενόχλησε το κακό ξεκίνημα της στο δεύτερο παιχνίδι της πρώτης φάσης.

Στην πρώτη περίοδο, οι Ρώσοι (μετά το αδιάφορο πρόσωπο τους απέναντι στην Ιταλία) έπαιξαν επιθετική άμυνα, την ίδια στιγμή που οι διεθνείς μας απλά κοίταζαν. Πολύ γρήγορα, όμως, η τάξη αποκαταστάθηκε. Το σερί 12-0 μετέτρεψε το 34-34 σε 46-34 και στην συνέχεια, η ομάδα μας απέδωσε διαστήματα εντυπωσιακού μπάσκετ.

Ο καθένας πρόσφερε από το μετερίζι του και ο Τρινκιέρι μοίρασε ισομερώς το χρόνο. Πρίντεζης και Καιμακόγλου έσυραν το χορό στο πρώτο μέρος και ο Φώτσης έβαλε την πινελιά του με το τρίποντο στο τέλος του δευτέρου δεκαλέπτου. Στη συνέχεια η σκυτάλη πέρασε στον Παπανικολάου και τον Μαυροκεφαλίδη, αλλά και οι υπόλοιποι επιτέλεσαν άριστα το έργο τους. Μια φάση που μαρτυρά την προσήλωση στην λεπτομέρεια και την τελειότητα είναι αυτή στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου.

Οι Ρώσοι βρίσκονταν σε αμυντική ανισορροπία, αλλά ο Σλούκας πρόταξε το χέρι και φώναξε «ήρεμα» για να αξιοποιήσει και τα 12 δευτερόλεπτα που είχε στη διάθεσή του. Το γεγονός ότι ο Φώτσης δεν έβαλε το τρίποντο δεν έχει καμία σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι όλοι είχαν το «καθαρό μυαλό» να ακολουθήσουν το σωστό δρόμο.

Μετά από τέσσερις μέρες στο Κόπερ και δύο αγώνες, μπορούμε να επαναλάβουμε πως η Εθνική έχει θέσει τις βάσεις για μια πετυχημένη πορεία. Αρκεί να αποφύγει τις αναποδιές, όπως για παράδειγμα τον τραυματισμό που υπέστη ο Σπανούλης στο δεύτερο μέρος.

Και φυσικά θα πρέπει να δώσει ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στις λεπτομέρειες. Το ποσοστό της στις βολές σε σχέση με την πρεμιέρα βελτιώθηκε (ανεβαίνοντας στο 71%), πλην όμως αυξήθηκαν τα λάθη της σε 17.

Ο Τρινκιέρι και το επιτελείο του θα συνεχίσει τη δουλειά στο ρεπό της Παρασκευής και το ματς με την Τουρκία θα αποτελέσει την καλύτερη ευκαιρία για την Ελλάδα, να δείξει την δυναμική της. Διότι μπορεί οι παίκτες του Τάνιεβιτς να είναι «αγνώριστοι» σε αυτό το τουρνουά, αλλά εξακολουθούν να έχουν το πιο ποιοτικό και έμπειρο ρόστερ του ομίλου.