Το σχόλιο του Βαγγέλη Αλεξανδρή στο Contra.gr
Αρχικά μπορούμε να πούμε ότι και τα δύο παιχνίδια ήταν πολύ δύσκολα. Είναι όμως σημαντικές νίκες γιατί οι σειρές έχουν μεγάλο βάθος και το επίπεδο πλέον είναι πολύ υψηλό. Η έδρα δίνει ένα πλεονέκτημα αλλά μπορεί να γυρίσει και μπούμερανγκ αν κάτι δεν πάει καλά.
Ο Παναθηναϊκός πήγε πολύ καλά επιθετικά και σε ένα τέτοιας σημασίας παιχνίδι είχε πολύ καλή ψυχολογία. Στην άμυνα όμως δεν ήταν προσεκτικός και δεν έβγαλε την ανάλογη ενέργεια ενώ του έλειψε και ο καλύτερος αμυντικός του, ο Διαμαντίδης. Ετσι ο Σάτο βρήκε την ευκαιρία να κάνει ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της καριέρα του. Ελειψε και η παραγωγικότητα του Γιασικεβίτσιους που αν βρισκόταν σε καλή βραδιά, ο Παναθηναϊκός θα είχε «καθαρίσει» με μεγαλύτερη άνεση.
Προς το τέλος έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο τα κρίσιμα τρίποντα του Φώτση αλλά και του Νίκολας, ήταν βάλσαμο αυτά τα σουτ. Αποδείχθηκε πάντως ότι η Σιένα παλεύει όλα τα ματς και παρά την απουσία του Λαβρίνοβιτς και τη φθορά από τα φάουλ διατηρήθηκε μέσα στο παιχνίδι μέχρι το τέλος.
Ο Ολυμπιακός έκανε εντυπωσιακό ξεκίνημα και έδειξε ότι είναι σε θέση να πάρει μία εύκολη νίκη. Η Ρεάλ όμως, με τη ζώνη της, τον μπλόκαρε και παράλληλα έτρεξε ένα πολύ μεγάλο σερί 22-0. Η είσοδος των Παπαλουκά, Γκριρ και Βασιλόπουλου αλλά και η χρησιμοποίηση του Πρίντεζη στο «4» βοήθησαν τον Ολυμπιακό να λειτουργήσει πολύ καλύτερα. Σπουδαίο ρόλο έπαιξαν τα τρίποντα του Βασιλόπουλου στο τέλος του χρόνου που έγειραν οριστικά την πλάστιγγα. Ηταν δίκαιη η νίκη του Ολυμπιακού αλλά χρειάζεται μεγάλη προσοχή η συνέχεια.
