Τρεχάλα για το πέμπτο

“Μήτσο, lets push the f…ing ball “. Κάπως έτσι ξεκίνησε το κείμενο μετά τον ελληνικό ημιτελικό. Ο Γιασικεβίτσιους παρότρυνε τον Διαμαντίδη να τρέξουν τον αντίπαλό τους και σε σημεία το έκανε, όταν οι πράσινοι έφυγαν μπροστά.

Αυτή η θέση του Σάρας για το μπάσκετ οφείλει, βάσει όσων έχουμε δει, να ακολουθήσει τον Παναθηναϊκό σε λίγες ώρες. Η νίκη του 2007 δίνει μία κατεύθυνση καθώς αποδεικνύει ότι για τους πρωταθλητές οι +80 πόντοι αποτελούν ευλογία. Η ΤΣΣΚΑ πέτυχε 82 με την Μπαρτσελόνα στον ημιτελικό και μόνο που δεν την έπιασε vertigo.

Οι πρωταθλητές Ευρώπης θέλουν τα πράγματα σε έλεγχο, στο πέντε εναντίον πέντε που είναι οι καλύτεροι. Σκοράρουν τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, διαθέτουν σουτέρ, παίκτες για λέι απ και… τρελλούς που μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω. Τρέχοντάς τους, βγαίνουν από την λογική και πάνω από όλα τρελλαίνουν τον Μεσίνα επειδή δεν ελέγχει τις καταστάσεις.

Ο Παναθηναϊκός έχει προβάδισμα απέναντι στους Ρώσους διότι στην δύναμή τους μπορεί να απαντήσει με δύναμη και να μην κάνει πίσω όπως έκανε η Μπαρτσελόνα μετά από δύο-τρεις σφαλιάρες και κάποια ανάποδα σφυρίγματα.

Ο Σπανούλης με το υπέροχο παιχνίδι του έως τώρα θα είναι το πρώτο κλειδί, ο Μπατίστ με τον Φώτση και τον Πέκοβιτς το δεύτερο και ο Γιασικεβίτσιους στο φινάλε το τρίτο. Δεν περιελάβαμε στην εξίσωση τον Διαμαντίδη διότι ο ρόλος του αναμένεται να είναι καθαρά αμυντικός πάνω στον μεγάλο Σισκάουσκας. Απίστευτα σημαντικό κομμάτι αλλά επιμένουμε πως η επίθεση θα κρίνει τον αγώνα.

Το πέμπτο αστέρι για τον Παναθηναϊκό λάμπει και είναι στο χέρι του να το αρπάξει και να βάλει για πάντα στην φανέλα του. Πέρασαν 15 χρόνια από το πρώτο φάιναλ φορ των πρασίνων στο Τελ Αβίβ και η πίκρα της αρχής μπορεί να γίνει αξεπέραστος θρίαμβος. Για να μαθαίνουμε όλοι τι σημαίνει υπομονή κι επιμονή.