Βρήκαμε αντιπάλους και προπονητή

Αυτό μετράει. Το αν θα αγωνιστούμε κόντρα στην άπειρη Κροατία,το ενθουσιώδες Μαυροβούνιο, την αδύναμη Βοσνία, όποιον… ποδοσφαιρικό αντίπαλο προκύψει από τα προκριματικά ή τα μετριότατα Σκόπια, αυτή την περίοδο δεν έχει καμία σημασία.

Όπως είπε και ο τεχνικός ηγέτης: ” Μετρά να είμαστε πλήρεις και αγωνιστικά έτοιμοι“. Αυτό ισχύει. Γνωρίζουμε την δυναμική και το ταλέντο της εθνικής μας. Παράλληλα είναι σαφές ότι μέχρι τους οκτώ δεν υπάρχει ομάδα που να μπορεί να μας ζορίσει. Από την άλλη η εθνική βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Με νέο προπονητή, καινούργια φιλοσοφία αγωνιστική… Ή μήπως όχι.

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, ο νέος προπονητής που λέγαμε, οι συνεργάτες του, Τσαγκρώνης κλπ, θα έχουν δύσκολη αποστολή. Πετυχημένη ομάδα παραγοντικά αυτή την στιγμή αναλαμβάνει βαρύ έργο. Σε εξαιρετική ηλικία, επαγγελματίες άφθαρτοι από τους πάγκους, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος για παράδειγμα υπήρξε βοηθός κάποια περίοδο του Μουρούζη στον Παναθηναϊκό και από τότε συχνάζει πίσω από τους πάγκους εθνικών ομάδων, διαθέτουν τα εχέγγυα.

Θέλεις να κάνεις πλάκα με όλη αυτή την συντροφιά της φεγγαρόπετρας και δεν σε αφήνουν. Και κάνεις πλάκα όχι από κάποιο… ίρτζι αλλά επειδή κάποια στιγμή στο μπάσκετ οφείλουμε να διασκεδάσουμε κι εμείς. Όχι μόνο ο πρόεδρος, γενικός γραμματέας, γενικός αρχηγός, γενικός προπονητή. Διότι μόνο ένας άνθρωπος με βαθιά αίσθηση του χιούμορ όπως ο Βασιλακόπουλος θα επέμεινε να αποκτήσει για προπονητή τον Ντέιβιντ Μπλατ ο οποίος πριν από τέσσερις μήνες κατηγορούσε την εθνική ομάδα ότι κάθισε να χάσει. Επίσης μόνο ένας κόουτς με χιούμορ αλλά και ανάγκη θα δεχόταν να… προπονήσει αθλητές που σύμφωνα με αυτόν δεν παλεύουν για τη νίκη.

Γενικώς η υπόθεση δεν έχει μόνο πλάκα. Η πιο σημαντική κουβέντα ήρθε από τον γενικώς…. γενικό σε συνέχεια της δήλωσης που προαναφέραμε: ” Είναι πολύ σημαντική διοργάνωση διότι εξαρτάται η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες“. Μία εθνική χωρίς… βοηθό προπονητή, η οποία έρχεται από μία σημαντική αποτυχία, με ταλέντο αλλά χωρίς κατεύθυνση, μπαίνει πάλι στο μαγγανοπήγαδο. Κάθε διοργάνωση προσδιορίζεται ως ορόσημο. Δεν υπάρχει περιθώριο για αποτυχία. Το ότι η Ελλάδα περιλαμβάνεται πάντα στα φαβορί αυτό δεν αλλάζει. Η έξτρα πίεση για την γνωστή προσωπική δικαίωση του… αφεντικού δυστυχώς δεν αλλάζει.

Σε ένα διαλυμένο οικοδόμημα, όπως είναι όλο το ελληνικό μπάσκετ το μόνο που ενδιαφέρει είναι οι παίκτες να κάνουν πάλι την δουλειά τους και μετά να καρπωθούν όλοι οι άλλοι τους κόπους τους. Αυτή την στιγμή η εθνική δεν έχει συγκεκριμένο στυλ, δεν υπάρχει προπονητής και το μόνο που ενδιαφέρει είναι μήπως πάρουμε τον αγώνα στους οκτώ, να πάμε στους τέσσερις. Το πως θα πάμε, τι μπάσκετ θα παίξουμε έρχεται, μάλλον δεν έρχεται πουθενά. Ήδη ο πρόεδρος ετοιμάζει τις προσκλήσεις, δεν είναι η… πρώτη φορά και κάποια στιγμή θα έρθει και ο προπονητής. Και τότε θα παίξουμε αμυνάρα, θα τα δώσουμε όλα, θα φροντίσουμε να σφυρίζει ο Ντάνι εξ Ισπανίας και ίσως σταθούμε τυχεροί. Αυτά. Τουλάχιστον περνάμε καλά.