Χωρίς εναλλακτικό πλάνο και ενέργεια
Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής αρθρογραφεί στο Contra.gr για το Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας και αναλύει τους λόγους για τους οποίους η Εθνική ομάδα υπέστη την ήττα-σοκ από τη Φινλανδία. "Ο αντίπαλος διάβασε το παιχνίδι μας και εμείς δεν είχαμε εναλλακτικό πλάνο" το βασικό σημείο της κριτικής του.
Νομίζω ότι παρακολουθήσαμε το χειρότερο παιχνίδι της Εθνικής τα τελευταία χρόνια, ήμασταν πολύ κακοί σε όλους τους τομείς.
Η μόνη δικαιολογία που μπορώ να βρω είναι η κόπωση. Πράγματι δεν υπήρχε χρόνος για πλήρη αποκατάσταση της σωματικής ισορροπίας των παικτών από το χθεσινό παιχνίδι με την Ιταλία ενώ η ομάδα φάνηκε επηρεασμένη και από την ήττα.
Είναι, επίσης, γεγονός ότι είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα ευφορίας και υπεραισιοδοξίας από τις νίκες μας στα τρία πρώτα παιχνίδια. Τα παιδιά διαβάζουν, επικοινωνούν με τον έξω κόσμο, μπαίνουν στο ίντερνετ, επηρεάζονται. Νικήσαμε αντιπάλους που είχαν το όνομα όχι όμως και την μπασκετική χάρη.
Στα δύο τελευταία παιχνίδια μας μπήκε το πρέπει της νίκης και μαζί η πίεση. Το ανησυχητικό είναι ότι δεν παλέψαμε καθόλου αυτά τα ματς, η άμυνά μας, σήμα κατατεθέν τα προηγούμενα χρόνια, ήταν πολύ κακή και αναποτελεσματική.
Από την πρώτη στιγμή είχαμε σχολιάσει και τις ελλείψεις στο ρόστερ αλλά και τον προβλέψιμο τρόπο παιχνιδιού μας. Η Φινλανδία διάβασε πολύ καλά το πικ εν ρολ που στήναμε και μας αποσυντόνισε αφού δεν διαθέταμε εναλλακτικό πλάνο.
Στις παγίδες που έστηνε ο αντίπαλος στο ψηλό παίκτη μας λειτουργήσαμε με πανικό και φάνηκε ότι δεν είχαμε προετοιμαστεί σωστά. Επρεπε να υπάρχουν οι κατάλληλες αποστάσεις κόντρα σε μία άμυνα που έπαιρνε μεγάλα ρίσκα και έβγαινε συνέχεια για το κλέψιμο. Δεν υπήρχε όμως κίνηση στην αδύνατη πλευρά γι’ αυτό και κάναμε πολλά λάθη.
Για τον κόουτς θα ήθελα να πω τα εξής. Δεν είχα αντίρρηση να προσληφθεί ξένος. Ενας ξένος όμως που θα ήξερε το ελληνικό πρωτάθλημα και τους παίκτες. Οταν ένας προπονητής δεν έχει δει πολλά παιχνίδια και δεν ξέρει πως συμπεριφέρονται οι αθλητές δεν ξέρει να τους χρησιμοποιήσει και σωστά. Στο χειροκρότημα και τις νίκες είμαστε όλοι καλοί, οι πραγματικά καλοί όμως φαίνονται στον τρόπο που διαχειρίζονται τις κρίσεις.
Υπάρχει, πάντως, πρόβλημα. Ο Καββαδάς δεν παίζει καθόλου, ο Φώτσης είναι παροπλισμένος. Χρησιμοποιούμε συνεχώς χαμηλά σχήματα με δύο τεσσάρια στα οποία η Εθνική ομάδα δεν είναι συνηθισμένη.
Το κακό πλέον είναι ότι πάμε με μεγάλο μειονέκτημα στη δεύτερη φάση για να παίξουμε τρία δύσκολα παιχνίδια. Πρέπει να υπερβάλλουμε εαυτούς, να παίξουμε καλύτερη άμυνα και γιατί όχι να βάλουμε νέα πράγματα στο παιχνίδι μας.
