Ερασιτεχνικό... ροντέο!

Ο Άκης Γεωργίου γράφει για την πονεμένη ιστορία της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ για την οποία δυστυχώς δεν υπάρχει λύση. Τουλάχιστον ως προς τα τμήματα.

Ερασιτεχνικό... ροντέο!
INTIME SPORTS

Τον τελευταίο καιρό η Ερασιτεχνική και τα τμήματα ζουν ένα δράμα. Μετά την έξωση από τον ιδιοκτήτη και το στρίμωγμα του Σωματείου σε μία… γκαρσονιέρα της οδού Πίνδου και αφού κατάφερε -τελικά- να σώσει και τα Κύπελλα που είναι τα λαμπερά αποδεικτικά της ιστορίας της ΑΕΚ, ακολούθησαν τα τραγελαφικά σε χάντμπολ και βόλει. Αθλητές που δεν έχουν μαντίλι να κλάψουν, παίκτες που δεν κατεβαίνουν να παίξουν και τους αντικαθιστούν 15χρονοι από τις ακαδημίες οι οποίοι ταξιδεύουν αυθημερόν στη Θεσσαλονίκη λες και είναι… οπαδοί για να παίξουν με τον ΠΑΟΚ και άλλα θλιβερά. Ο Ανατολιωτάκης επιστρατεύτηκε για να πείσει αυτούς που τον έδιωξαν το 2009 γιατί δεν υπήρχε κώδικας επικοινωνίας και η σουρεαλιστική αυτή ιστορία συνεχίζεται.

Μοιραία το μυαλό πηγαίνει στην ΠΑΕ. Τον βασικό αιμοδότη δηλαδή. Οξύμωρο το γεγονός ότι η ΠΑΕ την περίοδο που φλέρταρε με το ενδεχόμενο να βαρέσει κανόνι ήταν πιο γενναία απέναντι στην Ερασιτεχνική σε σχέση με σήμερα που η εταιρεία είναι οικονομικά εύρωστη. Τότε, βέβαια, διοικούνταν από τον Σταύρο Αδαμίδη με τα κλειδιά της Ερασιτεχνικής να ανήκουν σε διοίκηση που είχε την πλήρη συμπαράσταση του Δημήτρη Χατζηχρήστου.

Οι προτεραιότητες που απομάκρυναν την αδειοδότηση

Με λίγα λόγια, τότε ο Αδαμίδης για να μπορέσει να κρατηθεί στην προεδρία της ΠΑΕ προτίμησε να «αγοράσει» λίγο χρόνο παραπάνω κρατώντας ήρεμο ένα κομμάτι της ΑΕΚ που παραδοσιακά έκανε αρκετή βαβούρα και είχε λόγο στα διοικητικά. Ούτως ή άλλως ο Αδαμίδης δεν ήταν επενδυτής, τα λεφτά που είχε κληθεί να διαχειριστεί δεν ήταν δικά του, οπότε επέλεξε να δώσει προτεραιότητα στην Ερασιτεχνική. Όχι, βεβαίως, για να γίνει εφικτό να διαδώσει η Ερασιτεχνική ΑΕΚ το ανιδιοτελές αθλητικό πνεύμα απερίσπαστη, αλλά προφανώς για να απαλλαγεί από έναν φασαριόζικο μπελά είχαν ταλαιπωρηθεί όλες οι προηγούμενες διοικήσεις. Να σημειώσουμε ότι παρόμοιες προτεραιότητες (όπως η απαλλαγή από τη βαβούρα) οδήγησαν την ΠΑΕ με μαθηματική ακρίβεια σε έναν δρόμο χωρίς γυρισμό. Αφού πλήρωσε τους… Γκούντγιονσεν και ήταν γενναιόδωρη απέναντι στην Ερασιτεχνική στη συνέχεια δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την αδειοδότηση με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί.

Άλλη κατάσταση πια

Πλέον τα πράγματα είναι διαφορετικά. Χατζηχρήστος δεν υπάρχει, συνεπώς η οικονομική κατάσταση της Ερασιτεχνικής δεν επηρεάζει την εξέδρα. Από την άλλη, υπάρχει μία ΠΑΕ στα καλύτερά της. Το γήπεδο μπορεί να καθυστερεί αλλά υπάρχει ένα ολοκληρωμένο -μέσα σε ένα χρόνο- αθλητικό κέντρο στα Σπάτα, υπάρχει πλήρης ηρεμία στην εξέδρα, έχουν έρθει παίκτες ικανοί να ανεβάσουν την ΑΕΚ εύκολα και η προοπτική επέστρεψε ξανά στης Φιλαδέλφειας τα μέρη.

Ισχυρή ΠΑΕ, ευνοημένη Ερασιτεχνική

Η ΑΕΚ δεν ήταν ποτέ της λογικής «ο καθένας τη δουλειά του» ωστόσο πλέον το ζει στον υπερθετικό του βαθμό ως κοινωνία. Λόγω της ΠΑΕ και του τρόπου που λειτουργεί από πέρσι. Ένα σοβαρό αφεντικό δεν έχει ανάγκη να κάνει δημόσιες σχέσεις με μία διοίκηση της Ερασιτεχνικής. Δίνει εξετάσεις καθημερινά με ένα υγιές μαγαζί το οποίο αποτελεί τον χώρο δράσης του. Η Ερασιτεχνική θα είναι ωφελημένη αν προχωρήσει το πρότζεκτ που έχει θέσει σε εφαρμογή η ΠΑΕ ΑΕΚ. Κερδοφόρα, ανταγωνιστική ΠΑΕ σημαίνει ευνοημένη Ερασιτεχνική με μεγαλύτερα έσοδα.

Αν αντέξουν τα τμήματα μέχρι τότε…

Το θέμα, βέβαια, είναι να αντέξουν μέχρι τότε τα τμήματα. Που όπως όλα δείχνουν, δεν θα αντέξουν. Αν δεν υπάρξει επενδυτής (που η ιστορία έδειξε ότι δεν υπάρχει) τότε η λύση αγνοείται. Και -δυστυχώς- ότι δεν λύνεται κόβεται. Είναι ντροπή για την ΑΕΚ να αναστείλει τη λειτουργία ενός τμήματός της αλλά είναι μεγαλύτερη ντροπή να ταξιδεύει αυθημερόν στελεχωμένη από ανήλικους στη Θεσσαλονίκη βλέποντας τον προπονητή του ΠΑΟΚ να εκφράζει τη λύπη του για την κατάντια της. Είναι μεγαλύτερη ντροπή να μην προπονείται γιατί δεν έχει γήπεδο, να παίζει χάντμπολ στο Κορωπί και να βλέπει τον εαυτό της να γίνεται πρωτοσέλιδο σε χτύπημα: «Παίκτες της ΑΕΚ: Δεν έχουμε να φάμε».

Υ.Γ.: Η λύση του εράνου από τον κόσμο που προκρίνεται καμιά φορά και από τους αθλητές, δεν γίνεται να είναι σοβαρή. Ο μέσος οπαδός της ΑΕΚ -απ’ όσο γνωρίζω- δε μένει στο Μπρούκλιν κάνοντας καριέρα σε κάποιον τομέα της showbiz αλλά στη Νέα Ιωνία και δουλεύει ντελίβερι. Δεν είναι φυσιολογικό να πληρώνει ένας άνθρωπος του μεροκάματου που δουλεύει οκτάωρο έναν επαγγελματία που παίζει βόλεϊ ένα δίωρο, για να «ψηθεί» ο τελευταίος να πάει να παίξει έναν αγώνα.