Ένας φταίει κι ας μην κρυβόμαστε...

Στο παιχνίδι κόντρα στην Μπεσίκτας στην Τουρκία δεν έφταιγαν ούτε οι αποχωρήσεις, ούτε ο μεταγραφικός σχεδιασμός του καλοκαιριού. Για την ακρίβεια τίποτε απ' όλα αυτά. Ευθύνη έχει ένας και μόνο. Το όνομα του, Νικόλα Λεάλι. Γράφει ο Αλέξης Βιρβίλης.

ÃÉÏÕÑÏÐÁ ËÉÃÊ / ÌÐÅÓÉÊÔÁÓ - ÏÓÖÐ  / EUROPA LEAGUE / BESIKTAS - OLYMPIAKOS (ÊÙÓÔÁÓ ÌÁÊÑÕÄÇÌÁÓ / Eurokinissi Sports)
leali EUROKINISSI SPORTS

Tα πράγματα είναι απλά κι ας μην κοροϊδευόμαστε. Ναι, ο Ολυμπιακός ως οργανισμός έκανε λάθος σε αρκετά πράγματα ως προς τον σχεδιασμό του καλοκαιριού. Ναι, υποτίμησε τον 3ο προκριματικό γύρο του Champions Leagueκαι κατ' επέκταση την Χάποελ Μπερ Σέβα. Ναι, άργησε υπερβολικά στις μεταγραφικές τις κινήσεις. Ναι, έγινα λάθος επιλογές σε πρόσωπα. Ναι, ο Μπέντο δεν ήταν ο προπονητής που θα ανέβαζε επίπεδο τους “ερυθρόλευκους”. Ναι, ο Μιλιβόγεβιτς και ο Ιντέγε είναι δύο παίκτες που από αυτόν τον Ολυμπιακό λείπουν. Ωραία όλα αυτά και χιλιοειπωμένα.

Στο χθεσινό ματς όμως δεν έφταιγε ούτε ο καλοκαιρινός σχεδιασμός, ούτε ο Μιλιβόγεβιτς, ούτε ο Ιντέγε, ούτε ο... Μπέντο, ούτε οποιοσδήποτε άλλος. Έφταιγε ένας και συγκεκριμένος. Και μάλιστα έφταιγε συνολικά για τον αποκλεισμό. Και αυτός έχει ονοματεπώνυμο: Νικόλα Λεάλι. Ξεκάθαρα και δίχως υπεκφυγές. Σχολιάζει ο Αλέξης Βιρβίλης.

ΑΞΙΖΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΜΠΕΣΙΚΤΑΣ

Προτού ξεκινήσει όμως μία ολόκληρη κουβέντα για τον Ιταλό γκολκίπερ, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Αν μια ομάδα άξιζε να περάσει στα προημιτελικά τουEuropa League,αυτή δεν ήταν άλλη από την Μπεσίκτας. Ο Ολυμπιακός ήταν μίνιμουμ ένα επίπεδο κάτω από τους Τούρκους. Μπορεί και δύο. Πολύ πιο ποιοτική ομάδα η Μπεσίκτας, αλλά και πολύ πιο... τρελή. Άλλωστε, εκεί πόνταραν στο λιμάνι. Στα “τρελοκομεία” που έχει μαζέψει ο Σενιόλ Γκιουνές στην ομάδα του. Μόνο έτσι μπορούσε να χάσουν την πρόκριση οι πρωταθλητές Τουρκίας και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να την χάσουν. Αλλά ας όψεται ο... Λεάλι.

Ο Βούζας είπε ότι “δεν είχαμε την απαιτούμενη συγκέντρωση για να πετύχουμε και δεύτερο γκολ”. Δεν ήθελε να ρίξει όλο το “ανάθεμα” στον Ιταλό. Ορθώς έπραξε. Παραδέχτηκε ότι φέρει ευθύνη στο 3-1 και πώς εκείνο το γκολ έκοψε ουσιαστικά τα πόδια των “ερυθρολεύκων”.

Ο Ολυμπιακός τι είχε απέναντί του; Μία ομάδα που όταν πάτησε... γκάζι πέτυχε δύο γρήγορα γκολ. Το ένα προήλθε από μία φάση που έπρεπε να καθαρίσει με έξοδο αλά... Κελεσίδη ο Λεάλι, αλλά εκείνος βγήκε-δεν βγήκε. Στην εξέλιξη ο Φορτούνης έκανε το λάθος και ο Αμπουμπακάρ άνοιξε το σκορ. Στο δεύτερο γκολ ο Λεάλι μπορεί να έχει ως δικαιολογία ότι είχε πολλά σώματα μπροστά του και δεν εκτίμησε καλά το σουτ του Μπάμπελ. Ας το δεχτούμε...

ΠΩΣ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥΣ;

Και τι έγινε μετά; Η Μπεσίκτας επιβεβαίωσε ότι κουβαλάει αρκετή τρέλα και από το πουθενά έβαλε τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι. Ο Κουαρέσμα άρχισε τα τακουνάκια, ο Αμπουμπακάρ έστελνε φιλάκια στην εξέδρα, ο Ταλίσκα έβγαζε τη... γλώσσα και κορόιδευε. Ήρθε το 2-1 από τον Ελιουνούσι, ήρθε και η αποβολή του Αμπουμπακάρ και εκεί οι Τούρκοι άρχισαν να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους.

Ο Βούζας λοιπόν είπε ότι δεν είχε η ομάδα του την απαιτούμενη συγκέντρωση για να πετύχει δεύτερο γκολ. Κι εμείς ρωτάμε: Δηλαδή είχε καμιά ιδιαίτερη συγκέντρωση για να πετύχει το πρώτο με τον Ταρίκ; Σε τέτοια ματς όταν ο αντίπαλός σου είναι φανερά ανώτερος, δύσκολα μπορεί να βγάλεις μία συνεργασία της προκοπής (και ειδικά μία ομάδα που δεν έχει αυτοματισμούς από το ξεκίνημα της σεζόν και είναι όλο γιόμες) και να δημιουργήσεις σοβαρές προϋποθέσεις για γκολ.

Πού ποντάρεις λοιπόν; Π.χ. σε καμιά αντεπίθεση. Αποτέλεσμα μίας αντεπίθεσης ήταν άλλωστε το γκολ ο Ταρίκ, γιατί σε εκείνο το σημείο η Μπεσίκτας είχε βγει μπροστά για να πετύχει το 3-0 και να δώσει μία συνέχεια στο πάρτι που είχε στηθεί στην εξέδρα. Τους βρήκαν μπόσικους πίσω οι πρωταθλητές Ελλάδας και ο Ελιουνούσι έβαλε... φωτιά στη “Vodafone Arena”.Στο δεύτερο ημίχρονο όμως, η Μπεσίκτας έπαιξε αλά... Ολυμπιακός. Λόγω της ανόητης αποβολής του Αμπουμπακάρ, η τουρκική ομάδα εστίασε στην άμυνά της και το έριξε στη συνέχεια στις αντεπιθέσεις.

ΕΨΑΧΝΕ ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΚΟΡΝΕΡ Ή ΦΑΟΥΛ

Η Μπεσίκτας λοιπόν κλείστηκε πίσω, περίμενε τον Ολυμπιακό, έδωσε χώρο στον αντίπαλό της και έκανε τη μία καθυστέρηση πίσω από την άλλη για να “φάει” χρόνο. Λογικό... Ο Ολυμπιακός δυσκολευόταν στη διάρκεια της σεζόν να δημιουργήσει φάσεις σε κλειστές άμυνες τύπου Κέρκυρας. Ξαφνικά θα έβγαζε αυτοματισμούς κόντρα στην Μπεσίκτας; Μην τρελαθούμε κιόλας...

Οπότε τι έμενε για να επιτευχθεί το 2-2; Να βρει δίχτυα από κάνα φάουλ, από κάνα κόρνερ, από καμιά γιόμα, από κάνα μακρινό σουτ... Αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο ωμή κι αν ακούγεται. Πώς αλλιώς θα έμπαινε η μπάλα στην περιοχή; Από καμιά κάθετη πάσα στον Ανσαριφάρντ, από τον Φορτούνη που ήταν για ακόμη μία φορά κατώτερος των προσδοκιών ή από τα... τριγωνάκια που μας είχε συνηθίσει ο Μιλιβόγεβιτς (της Κρίσταλ Πάλας πλέον) με την σκαφτή πάσα στον Φιγκέιρας και το γύρισμα του Πορτογάλου στο ύψος της μικρής περιοδής σε κάποιον που ερχόταν από πίσω; Από καμιά στατική φάση λοιπόν, από καμιά αναμπουμπούλα από το πουθενά, από κάνα... μπιλιάρδο με λίγα λόγια θα μπορούσε να έρθει το 2-2. Για να μην πολυλογούμε, θέμα τύχης θα ήταν το δεύτερο γκολ...

Όπως είχε συμβεί και στην Άγκυρα κόντρα στην Οσμάνλισπορ. Μην ξεχνάτε από ένα κόρνερ ξεκίνησαν όλα στο 0-1 του Ανσαριφάρντ...

ΚΑΙ ΗΡΘΕ Ο ΛΕΑΛΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΥΣ

Και φτάνουμε στον Λεάλι. Δηλαδή, ο ίδιος πώς μπορεί να ένιωθε μετά το ματς; Έχει κάνει τη σαχλαμάρα στο πρώτο παιχνίδι του Φαλήρου. Έχει “κρεμάσει” την προσπάθεια μίας ολόκληρης ομάδας να διατηρήσει το 1-0 στο Καραϊσκάκη. Κι έρχεται λοιπόν επτά βράδια αργότερα να ξανακάνει το ίδιο...

Προσοχή: Δεν λέμε ότι θα πέρναγε ο Ολυμπιακός αν ο Λεάλι δεν δεχόταν αυτό το αστείο τρίτο γκολ. Όμως, έκοψε τα πόδια όλων στην ομάδα. Αφαίρεσε από τους συμπαίκτες του το δικαίωμα να διεκδικήσουν ό,τι μπορούσαν μέχρι τέλους. Κι αν αποκλείονταν στο φινάλε, δεν θα γινόταν και τίποτα. Όμως ένας τέτοιος αποκλεισμός εξαιτίας των συνεχόμενων τραγικών λαθών του Λεάλι δεν χωνεύεται εύκολα.

Αυτός ο αποκλεισμός φέρει φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του Ιταλού.

Επαναλαμβάνουμε ότι επιθετικά ο Ολυμπιακός ήταν απογοητευτικός. Με έναν Φορτούνη να μένει στην καλή εμφάνιση του Ατρομήτου και να τον ψάχνουμε γενικότερα στα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Με έναν Μάριν που μπήκε και δεν ακούμπησε. Με έναν Σεμπά επηρεασμένο από τον τραυματισμό του. Με έναν Μανθάτη που είχε τις καλές και τις κακές στιγμές του. Με έναν Ελιουνούσι όχι τόσο “αγριεμένο” παρά το γκολ του. Με έναν Ανσαριφάρντ να τρέχει σαν τρελός και να χάνει την ουσία.

Κι όμως, παρότι η μεσοεπιθετική γραμμή βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση, βρήκε ένα γκολ από το πουθενά. Και θα μπορούσε να βρει και δεύτερο, επίσης από το πουθενά. Αλλά ο Λεάλι είχε διαφορετική άποψη. Κι αφού είχε άλλη άποψη, θα έχει και ο Ολυμπιακός άλλο τερματοφύλακα την Κυριακή (19/3) στην Λεωφόρο: Τον Στέφανο Καπίνο.