Άλλος ποδοσφαιριστής ο Λάζαρος

Έφυγε σχεδόν σαν αποτυχημένος από την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια χύθηκε περισσότερο μελάνι για το χτένισμα και τα μαλλιά του, παρά για τις αγωνιστικές του επιδόσεις. Κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με το αν παίζει καλά ο Λάζαρος ή τι φταίει και δεν παίζει καλά.

Η αρρωστημένη ατμόσφαιρα που περιβάλλει το ελληνικό ποδόσφαιρο και οι άνθρωποι (όχι μόνο οι δημοσιογράφοι) που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στο άθλημα, στιγματίζει έναν αθλητή από την εμφάνιση του και παραμερίζει τα αγωνιστικά του προσόντα, την καλή ή κακή του φόρμα, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αγωνίζεται, τα όσα μπορεί να συμβαίνουν στην ομάδα του και τον εμποδίζουν να απελευθερωθεί.

” Με αυτό το μαλλί θα σας γλεντάω”

Μια τέτοια περίπτωση που εγκλωβίστηκε στο σαθρό ελληνικό ποδοσφαιρικό κλίμα και έφτασε να πανηγυρίζει φωνάζοντας: ” με αυτό το μαλλί θα σας γλεντάω” είναι και ο Χριστοδουλόπουλος. Και στην Ιταλία ενδεχομένως να ασχολούνται με το κουτσομπολιό, αλλά εκεί πάνω από όλα ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Ο Λάζαρος μοιάζει -και λογικά είναι- άλλος άνθρωπος. Πήγε στην Ιταλία για να ασχοληθεί μόνο με τη δουλειά του. Στην Ελλάδα τον είχε πάρει από κάτω. Είχε φορτωθεί βάρη που δεν του αναλογούσαν. Από τότε (2008) που μεταπήδησε από τον ΠΑΟΚ στον Παναθηναϊκό ως το ταλέντο του Βορρά που κατεβαίνει στην πρωτεύουσα για να κυριαρχήσει σε όλα τα μέτωπα.

Προφανώς ο χαρακτήρας του Λάζαρου απαιτεί διαφορετικό περιβάλλον. Ηρεμία, αφοσίωση στην προπόνηση, στο σπίτι και στο γήπεδο. Αυτό τουλάχιστον φάνηκε από το Γενάρη που πήγε στο Καμπιονάτο. Από την πρεμιέρα στην Μπολόνια άρχισε να λύνεται. Γκολ νίκης κόντρα στην Φιορεντίνα στις 26 Φεβρουαρίου.

Το όνομα του Χριστοδουλόπουλου παρότι συνοδεύει τις περισσότερες αποστολές της εθνικής ομάδας από το Φεβρουάριο του 2008 που τον πρωτοκάλεσε ο Ρεχάγκελ, ποτέ δεν ήταν αυτό στο οποίο Ρεχάγκελ και Σάντος στήριζαν τα αρχικά τους πλάνα.

Η ευκαιρία του Σάντος…

Η Λιθουανία ήταν η μεγάλη ευκαιρία του. Ο Σάντος του έδειξε εμπιστοσύνη και αυτό που ακουγόταν στο Βίλνιους ήταν το αυτονόητο: « ας αρπάξει την φανέλα βασικού που θα του δώσει ο Σάντος. Είναι στο χέρι του να μπει και να μην ξαναβγεί από την ενδεκάδα», έλεγαν όσοι γνώριζαν την απόφαση του Πορτογάλου να τον βάλει στο αρχικό σχήμα.

Το γκολ του Λάζαρου, ο τρόπος που έπαιξε στη δεξιά και αριστερή πλευρά, η θέληση που έδειξε για να κερδίσει τον Σάντος, το ότι έφτασε να γυρίσει και ως μπακ στα τελευταία λεπτά, είναι σημάδια απόλυτης προσαρμογής σε αυτή την εθνική ομάδα. Αν σε δύο περιπτώσεις είχε κάνει και σωστές τελικές πάσες στον Σαμαρά που περίμενε σε θέση βολής, τότε θα μιλούσαμε για την τέλεια πρώτη εμφάνιση στο βασικό σχήμα.

Βρήκε τον εαυτό του…

Παρεξηγημένος ή όχι, ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος κατάφερε σε ένα εξάμηνο να βρει τον εαυτό του και κατ επέκταση να γίνει «άλλος ποδοσφαιριστής» στην Ιταλία. Το βλέπεις από το σώμα του, από τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει μέσα στο γήπεδο, μα κυρίως το διαπιστώνεις από τον ξεκάθαρο ρόλο που του έδωσε ο Στέφανο Πιόλι στην Μπολόνια και φυσικά ο Σάντος στη Λιθουανία.

Ο προπονητής του Λάζαρου στην ιταλική ομάδα είναι ο πρώτος λόγος της αναμόρφωσής του. Τον πίστεψε, τον βελτίωσε, τον έκανε μέλος ενός ποδοσφαιρικού κλαμπ που συμμετέχει σε ένα πρωτάθλημα όπου δίνεται έμφαση στην τακτική. Σε όλα αυτά προσθέτουμε και την προσωπική εκτίμηση που χαίρει ο Λάζαρος από τον Πιόλι. Μέχρι και μήνυμα του έστειλε ο Ιταλός από τη Νότια Αφρική όπου βρισκόταν για διακοπές, προκειμένου να του ευχηθεί καλή επιτυχία στον αγώνα της εθνικής. Κίνηση που σε κάνει να παίξεις και για τον προπονητή σου, αν και για την εθνική δεν χρειάζονται έξτρα κίνητρα…

Ο έτερος λόγος για το «νέο Λάζαρο» είναι η γέννηση της κόρης του. Η Στέλλα ήρθε στη ζωή του Χριστοδουλόπουλου και της Βάσως στις 16 Μαΐου και πλέον όλα στην οικογένεια γύρω από αυτή. Όπου βρεθεί και όπου σταθεί μιλά για τη γυναίκα της ζωής του που του έχει πάρει τα μυαλά εδώ και τρεις εβδομάδες… Για την κόρη του άνοιξε την αγκαλιά του μετά το γκολ στο Βίλνιους, για αυτήν θέλει να συνεχίσει να δικαιώνει το ταλέντο του.