Αναζητούνται επιθετικός και… Βιντιάδης

Η ΑΕΚ του πρώτου εικοσαλέπτου, πιθανότατα ήταν η καλύτερη φετινή ΑΕΚ. Πέντε ευκαιρίες σε 20 λεπτά είναι είδηση, όταν πρόκειται για ομάδα με τρανταχτές αδυναμίες στη δημιουργία και παραγωγή φάσεων. Δεν αξιοποίησε καμία, κλάταρε στο δεύτερο ημίχρονο, έκανε το σύνηθες δώρο στον αντίπαλο και επί της ουσίας πέταξε στα σκουπίδια την εμφατική νίκη στη Βέροια. Με ευθύνη και του Λίνεν που η αλήθεια είναι πως ακόμα ψάχνεται. Στο μοίρασμα των ρόλων και στις ευκαιρίες που πρέπει να δώσει. Οι ενστάσεις είναι προφανείς για τη διαχείριση που έκανε στο χτεσινό παιχνίδι ο Γερμανός αλλά όλοι κρίνουμε εκ του ασφαλούς μετά το αποτέλεσμα. Στη Βέροια ο Λίνεν έκανε κίνηση ματ με τον Φουρτάδο αριστερά και όλοι τον αποθεώναμε. Χτες δεν του βγήκε στην ίδια θέση ο Τσίτας και ο Γερμανός θα πρέπει να “απολογηθεί”. Κι αν ρωτήσει όλους εμάς, “ποιον να έβαζα, βρε παιδιά, αριστερά;”, απάντηση πιθανώς δεν θα πάρει. Γιατί δεν υπάρχει (κάτι αξιόπιστο) να προτείνουμε.

Στο ξεκίνημα του αγώνα η ΑΕΚ ήταν έτσι όπως θέλουν όλοι να την βλέπουν. Είχε ταχύτητα και έκρηξη. Πρέσαρε και πίεσε ψηλά, εξ ου και τα κλεψίματα της μπάλας σε δυο από τις πέντε καλές φάσεις. Ο ρυθμός ήταν πάρα πολύ καλός, ιδίως στη δεξιά πτέρυγα με Φούντα – Βλάχο. Αλλά και το εξαιρετικό παιχνίδι του Κατίδη που τα έκανε όλα εκτός από ένα: Τελειώματα. Ο Γκερέιρο με προσωπικές ενέργειες από αριστερά και με σωστές πάσες. Αν έμπαινε περισσότερο στο κλίμα του αγώνα, αν έπαιζε δυο – τρία μέτρα πιο μπροστά ο Κορδέρο, θα έβγαζε κι άλλα πράγματα επιθετικά η ΑΕΚ. Για τον Τσίτα, δεν είναι ευθύνη μονάχα του προπονητή του. Είναι και του ίδιου του ποδοσφαιριστή. Μέχρι χτες μετρούσε 49 περσινά λεπτά συμμετοχής σε 4 συμμετοχές που του έδωσε ο Κωστένογλου. Και 22 φετινά από τον Βλάχο στη Ν. Σμύρνη. Και ύστερα από 17 μήνες στην ΑΕΚ ξεκίνησε για πρώτη φορά στην 11άδα. Αντί να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά, με αντίπαλο όχι κανέναν μπακ αξεπέραστο αλλά τον συμπαθέστατο κατά τα άλλα Μουλόπουλο, αντί να σκιστεί συμμετέχοντας ενεργά στην παραγωγική διαδικασία φάσεων, μας έδωσε την εντύπωση ότι είναι φανερά έξω από τα νερά του επειδή χρησιμοποιήθηκε στην αριστερή πτέρυγα.

Το κακό είναι πως όταν φτάνει το 65ο λεπτό και βλέπεις ποιος θα μπει αλλαγή, δεν είσαι καθόλου βέβαιος ότι θα πρέπει να βγει ο Τσίτας. Διότι στο δίλημμα, Τσίτας ή Κατσικοκέρης η απάντηση είναι προφανής. Κανείς! Ο πρώτος δεν είναι κανένας 18χρονος, έχει κλείσει προ πολλού τα 21 και δεν μπορούμε πλέον (σ’ αυτή την ηλικία) να τον αντιμετωπίζουμε ως ταλέντο. Ο δεύτερος έχει ένα σοβαρό κουσούρι για επιθετικός. Του φεύγει λίγο το κοντρόλ. Και αν ως σέντερ φορ, επτά στις δέκα φορές δεν μπορεί να κοντρολάρει την μπάλα, τότε δεν θα σουτάρει ποτέ στο ματς και φυσικά δεν θα σκοράρει.

Η ΑΕΚ έβγαλε χτες φάσεις αλλά υστέρησε στα τελειώματα. Επιπλέον κλάταρε στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι σ’ έναν Λεβαδειακό που τουλάχιστον μέχρι το 60ο λεπτό σκεπτόταν μόνο το Χ και τίποτα άλλο. Υπ’ αυτή την έννοια δεν τιμά καθόλου την ΑΕΚ, να χάνει ένα ματς από ομάδα που δεν κατέβηκε για να κερδίσει. Σε κάθε περίπτωση και επειδή έχει ξεκινήσει μια παραφιλολογία γύρω από τη μεταγραφή που έχει περισσότερο ανάγκη τούτη η ΑΕΚ, θα πρέπει να είσαι τυφλός ή άσχετος με το σπορ για να μην βλέπεις ότι είναι επιτακτική ανάγκη να έρθει (…χθες) ένα σέντερ φορ στην ομάδα. Από την αρχή της σεζόν έχω επισημάνει ότι όλοι μαζί οι επιθετικοί της ΑΕΚ (Φουρτάδο, Κατσικοκέρης, Παυλής) έναν κανονικό σέντερ φορ δεν κάνουν. Ο Κατίδης είναι ένας ταλαντούχος ποδοσφαιριστής, που μέσα στην απελπισία του ο Λίνεν τον έχει βάλει ως τώρα σε 3 ματς φουνταριστό: Τούμπα, Βέροια και χτες με τον Λεβαδειακό. Έχει αρκετά καλά στοιχεία (ξεπέταγμα, τεχνική, σουτ) αλλά είναι φανερό ότι υστερεί στα τελειώματα. Και είναι θεότρελο να περιμένει η ΑΕΚ να της βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα, ένα 19χρονο παιδί, με προϋπηρεσία καμιά 10αριά (ολιγόλεπτα) ματς στη μεσαία γραμμή του Άρη. Ο Λίνεν οφείλει να του βρει τη θέση που του ταιριάζει περισσότερο, αλλά έχω την αίσθηση ότι σε μια ΑΕΚ με στοιχειωδώς καλό σέντερ φορ, ο Κατίδης θα έδινε λύσεις από πίσω. Από τον άξονα και όχι από τα φτερά.

Ο Λίνεν (ή ο …Βιντιάδης) θα αποφασίσει ποια μεταγραφή έχει πιο πολύ ανάγκη η ΑΕΚ. Στο δίλημμα Κατσουράνης ή σέντερ φορ (δηλαδή Γκέκας για δανεικός, διότι δεν βλέπω κάτι άλλο για σέντερ φορ) η απάντηση είναι …πολυσύνθετη. Αν η ΑΕΚ μπορεί να βρει λύση στο γκολ, αποκτώντας επιθετικό κάτω των 24 ετών (προσωπικά δεν βλέπω καμία αξιόπιστη λύση, εκτός κι είναι εφικτό να δανειστεί τον Βέλλιο), με συνοπτικές διαδικασίες κλείνει τον αρχηγό της Εθνικής και τον χρίζει αφεντικό της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο και ασφαλώς στα αποδυτήρια. Αλλιώς η λύση …Γκέκας είναι μονόδρομος και η ομάδα ελπίζει στον β’ γύρο σε 8-10 γκολ από τον σέντερ φορ της Εθνικής. Τα οποία πιθανόν να είναι τα γκολ της σωτηρίας.

Για να γίνουν όλα αυτά όμως ή τέλος πάντων κάτι απ’ όλα αυτά, απαιτείται αλλαγή σελίδας στο ιδιοκτησιακό. Η ιστορία με τον Βιντιάδη, η αλήθεια είναι πως κυλά με απίστευτα αργούς ρυθμούς. Κοντομάνικα φορούσαμε, μπάνια κάναμε τον Δεκαπενταύγουστο όταν μπήκε στη ζωή μας και έδωσε ελπίδα για επιβίωση της ΑΕΚ. Ο καιρός πέρασε, κοντεύουν τα Χριστούγεννα και ο Βιντιάδης ακόμα …κουρεύει. Μέχρι στιγμής το μόνο που ξέρουμε είναι μια “δεδομένη επιθυμία” να μπει στην ΑΕΚ. Δηλαδή ευχολόγια. Ξέρουμε επίσης (κι από τις δημόσιες εμφανίσεις τους) ότι εδώ και καιρό νταραβερίζεται για τα της ΑΕΚ με τον Αδαμίδη και αυτό κάνει ακόμα πιο δύσπιστο και τον πλέον καλοπροαίρετο με την κίνηση του να πάρει την ΠΑΕ. Τα κουρέματα που κάνει αυτές τις μέρες ο Δημητρέλος, θα μπορούσαν να είχαν γίνει από τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Διότι όσα χρωστά σήμερα η ΑΕΚ στον Καφέ (480 χιλιάρικα), στον εστιάτορα που ταΐζει τους παίκτες ή στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων που νοικιάζει η ΠΑΕ για παίκτες της, τα χρωστούσε και πριν από ένα ή δυο μήνες. Επιπλέον εάν ο Βιντιάδης είναι εκατό τοις εκατό σίγουρος ότι θα γίνει αφεντικό στην ΑΕΚ, το ερώτημα είναι εύλογο: Γιατί δεν έχει κάνει μια ταμειακή διευκόλυνση στην ΠΑΕ το τελευταίο δίμηνο; Και ασφαλώς να μην χαρίσει ούτε ένα ευρώ, αλλά να τα βάλει ως έναντι μελλοντικής αύξησης μετοχικού κεφαλαίου με εγγυήσεις (αν χαλάσει η δουλειά και δεν μπει) εκχώρηση από τηλεοπτικά έσοδα της ΑΕΚ.

Επιπροσθέτως μια τέτοια χειρονομία από τον Βιντιάδη θα άλλαζε άρδην το κλίμα στην ομάδα. Θα έβαζε ένα τέλος στην αβεβαιότητα και όλοι θα μιλούσαν για ένα πραγματικά νέο ξεκίνημα. Αντιθέτως, με την επιμήκυνση της χρονικής περιόδου των ελέγχων και κουρεμάτων, επιτείνεται και η αμφιβολία με την ανασφάλεια. Κυκλοφορούν ψίθυροι και σενάρια στην ευρύτερη οικογένεια της ΑΕΚ για “μπροστινούς” και για ένα ακόμα “τρικ” του Αδαμίδη και της παρέας του, έτσι ώστε να κερδίσουν χρόνο. Τώρα τι ακριβώς χρόνο θα κερδίσουν αν η ΑΕΚ φουντάρει, αυτό είναι ένα σημείο προς εξερεύνηση.

Η ουσία είναι ότι μέσα στο επόμενο 15νθήμερο θα πρέπει να έχει κλείσει το “ντιλ”. Ανακοινώσεις, ποσά, μετοχές, συμπαίκτες, προθέσεις, κίνητρα. Απόλυτη διαφάνεια, όλα στο τραπέζι. Μόνο έτσι θα ελπίζει βάσιμα η ΑΕΚ ότι θα επιζήσει. Διαφορετικά δεν χρειάζεται να κάνουμε υπολογισμούς για τους βαθμούς που πρέπει να πάρει, τους τελικούς που έχει να δώσει. Και ασφαλώς (χωρίς Βιντιάδη) δεν χρειάζεται να χαλάμε τις καρδιές μας για το αν θα πρέπει η μεταγραφή να είναι ο Κατσουράνης ή ο Γκέκας.

ΥΓ: Άραγε, ο προπονητής τερματοφυλάκων της ομάδας, θα εισηγηθεί στον Λίνεν να παίξει στο επόμενο ματς ο Αραμπατζής ή θα επιμείνει στον Ντίμι;