Απ’ το ολότελα…

Αυτή είναι η ομάδα που κατά 80% θα παραταχθεί στα επίσημα παιχνίδια (λείπει ο Πράνιτς, ακόμη ένας χαφ και ο φορ που θα πλαισιώσει τον Μπεργκ). Οπότε μετά τα φιλικά σε Ολλανδία και Γαλλία, ήταν το πρώτο όπου βγήκαν ασφαλή συμπεράσματα.

Οι “πράσινοι” παρατάχθηκαν χωρίς τους πιτσιρικάδες, χωρίς αλχημείες στην ενδεκάδα και με τα τελευταία (χρονικά) αποκτήματα (Σίλντενφελντ, Αμπεϊντ, Καρέλη και Μπεργκ). Ας δούμε πιο αναλυτικά:

Γκόρντον Σίλντενφελντ: Εχει μόλις δύο προπονήσεις με τη νέα του ομάδα, ακόμα δεν γνωρίζει πρόσωπα και συστήματα, προσπαθεί να μπει στο κλίμα, αλλά έδειξε πως είναι ο αμυντικός που ήθελε η άμυνα του τριφυλλιού για να “δέσει”. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν δέχθηκε γκολ για πρώτη φορά σε φιλικό. Σημαντικό πρόβλημα -το οποίο διορθώνεται- ήταν οι μεταβιβάσεις του, εξ ου οι φωνές του Αναστασίου που θέλει τη μπάλα να φεύγει με πλάνο από την άμυνα για να φτάνει μπροστά.

Μεχντί Αμπεϊντ: Το πρώτο που παρατηρείς είναι ότι δύσκολα πέφτει κάτω. Δυνατός παίκτης που κερδίζει μονομαχίες. Η αλήθεια είναι ότι στο φιλικό με την Λάτσιο δεν φάνηκε, δεν τράβηκε τα βλέμματα πάνω του. Θέλει κι αυτός τον χρόνο του για να αφομοιώσει το παιχνίδι της ομάδας.

Νίκος Καρέλης: Ξεκίνησε ως αριστερό εξτρέμ και στη συνέχεια έπαιξε κορυφή. Είχε μία καλή φάση, στο σουτ λίγο πριν λήξει το ημίχρονο. Πατάει κορυφή, είναι στις φάσεις και σίγουρα αποτελεί μία αξιόπιστη λύση.

Μάρκους Μπεργκ: Εκανε το ντεμπούτο του, μπήκε ως αλλαγή, δεν φάνηκε. Ετρεξε, έδειξε διάθεση, έβγαλε πάθος και σίγουρα μπαίνει σιγά-σιγά στο κλίμα της νέας του ομάδας, γνωρίζοντας πως αυτός θα τραβήξει το κουπί στην επίθεση.

Το αστέρι: Αυτός, όμως, που ξεχώρισε στο φιλικό ή για να το θέσουμε καλύτερα, σε ακόμη ένα φιλικό, είναι ο Θανάσης Ντίνας. Ηρθε αθόρυβα στον Παναθηναϊκό. Τόσο που πολλοί απλώς τον χαρακτήρισαν ως μία καλή εναλλακτική λύση και κάτι καλό για το μέλλον. Στα μέχρι τώρα φιλικά και δη σε αυτό απέναντι στους Ιταλούς έδειξε πως έχει τη δύναμη και το θράσος να σηκώσει το βάρος της φανέλας του Παναθηναϊκού. Μπορεί να παίξει σαν εξτρέμ, μπορεί να παίξει και σαν φορ στην κορυφή. Είναι ταχύτατος, ξέρει μπάλα, είναι διεισδυτικός και “φωνάζει” στον Αναστασίου πως αξίζει να είναι βασικός. Είναι 23 ετών και έχει όλα τα φόντα να δώσει αυτά που έλειπαν στον Παναθηναϊκό τα περασμένα χρόνια. Μία μεταγραφή που δεν αντιμετωπίστηκε όπως θα έπρεπε.

Ποιος Σεϊταρίδης; Για όσους ξέρουν πρόσωπα και πράγματα, δεν έπεσαν από τα σύννεφα με την εμφάνιση του Νίκου Μαρινάκη. Σοβαρός, με καλές τοποθετήσεις, τα πήγε μια χαρά απέναντι στον Λούλιτς. Υστερεί μόνο στο ύψος και στην εμπειρία. Εχει τεχνική κατάρτιση, έχει θράσος και έχει όρεξη να γίνει το βασικό δεξί μπακ του Παναθηναϊκού. Ο Σπυρόπουλος απέκτησε έναν δυνατό ανταγωνιστή και όλο αυτό μόνο καλό θα κάνει στους ίδιους και στην ομάδα.

Σε γενικές γραμμές, το φιλικό με την Λάτσιο αναπτέρωσε το ηθικό της πλειοψηφίας των φίλων του Παναθηναϊκού. Είδαν ότι έχει δημιουργηθεί μία ομάδα που συνδυάζει ταλέντο, ποιότητα και επιθετική φιλοσοφία. Το μόνο που δεν έχει σε μέγιστο βαθμό είναι η εμπειρία. Αυτή, όμως, θα προστεθεί παιχνίδι με παιχνίδι. Αρκεί να υπάρχει ηρεμία. Αυτή θα έρθει αν έρθουν και τα επιθυμητά αποτελέσματα στην αρχή του πρωταθλήματος. Τότε θα κερδιθεί πολύτιμος χρόνος.

Για επιμύθιο, μία κουβέντα για τον Αναστασίου. Βάζοντας δίπλα-δίπλα τον Παναθηναϊκό με τον Ολυμπιακό και τα μέχρι τώρα φιλικά τους διακρίνεις τη διαφορά ποιότητας και ρόστερ. Αυτό είναι δεδομένο. Βλέπεις, όμως, δύο ομάδες που βαδίζουν σε διαφορετικό δρόμο. Ο Παναθηναϊκός του Αναστασίου είναι σε μία ρότα και παραμένει πιστός σε αυτή. Η φιλοσοφία του 40χρονου προπονητή είναι το επιθετικό ποδόσφαιρο. Τα είχαμε πει και πρόσφατα. Δεν είναι τυχαίο που ο Τεν Κάτε τον είχε επιλέξει για βοηθό του, δεν είναι τυχαίο που θέλουν να βλέπουν μία ομάδα που θα βγαίνει από τον τερματοφύλακα στην επίθεση, θα παίζει ποδόσφαιρο, θα βγάζει φάσεις και θα χορταίνει τον κόσμο. Ο Τεν Κάτε δεν το κατάφερε αυτό γιατί έπεσε θύμα του “τσούκου-τσούκου μπολ”, του 1-0. Ο Αναστασίου έχει την απόλυτη στήριξη από τη διοίκηση, άρα την ηρεμία να δουλέψει και να δει τον Παναθηναϊκό ακριβώς έτσι όπως τον έχει φανταστεί. Κάτι που δεν έχει δείξει ο Μίτσελ. Μπερδεύει και μπερδεύεται.

ΥΓ: Όλες οι κρίσεις γίνονται με την… ελαστικότητα που δίνει ο εφετινός Παναθηναϊκός ως προς τους στόχους του. Είναι μία ομάδα που χτίζεται από την αρχή και χρειάζεται υπομονή και σύνεση.