Από Μάρτη …καλοκαίρι

Η επιτυχία του Παναθηναϊκού στην επιλογή του Αργύρη Πεδουλάκη το καλοκαίρι του 2012, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το σύνολο που οικοδόμησε παραμένει επιτυχημένο. Ολοκλήρωσε μία από τις πλέον θετικές χρονιές της ιστορίας της(αναλογικά) και τώρα με έναν τίτλο ήδη στα χέρια του, το πλεονέκτημα έδρα στους τελικούς και πέντε αγώνες για να βρεθεί στους οκτώ της Ευρωλίγκας, παραμένει στον δρόμο για μία πολύ καλή σεζόν.

Γιατί λοιπόν να φύγει τώρα ο Πεδουλάκης και γιατί να έρθει ο Αλβέρτης με τον Πρίφτη(όπως όλα δείχνουν); Για το…καλοκαίρι.

Δεν απομακρύνεται ο Έλληνας προπονητής για τους πέντε αγώνες που έρχονται, άλλωστε η διοίκηση των «πρασίνων» αρκετό καιρό, ενάμισυ χρόνο για την ακρίβεια, αδιαφόρησε για τις πιέσεις και τις φήμες για αλλαγή προπονητή. Εκείνο το οποίο ώθησε τον Παναθηναϊκό σε μία κίνηση με εμφανέστατο το ρίσκο να χαθούν τα πάντα από εδώ και πέρα, αφορά στο μέλλον. Στο πώς θα λειτουργήσει ο σύλλογος μέσα στο παρκέ την επόμενη διετία και ήταν σαφές ότι εκτός από την βελτίωση νέων παικτών, χρειάζεται ένα αρκετά διαφορετικό στυλ μπάσκετ.

Δικαίωση με τις απομακρύνσεις

Όταν πέρυσι υπεγράφη ο Καπόνο με παρότρυνση της διοίκησης, ήρθε ο Μπανκς, ο Πεδουλάκης έκρινε ότι για να πάρει τίτλους ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κινηθεί με διαφορετικό στυλ και φιλοσοφία παικτών. Πήρε το ελεύθερο, έδιωξε και τους δύο ΝΒΑερ, με την συνέχεια να φέρνει το πρωτάθλημα και πέντε σκληρά παιχνίδια με την Μπαρτσελόνα.

Διαφορετικό πλάνο

Το τρίπτυχο του καλοκαιριού ήταν: Νίκες, εξέλιξη των Ελλήνων παικτών, καλύτερο μπάσκετ. Από τις πρώτες ήττες στην χρονιά, ο Παναθηναϊκός γύρισε στο περυσινό πλάνο με σκοπό να μην χάσει τους στόχους του. Ο Παππάς που πήρε πολλές ευκαιρίες στο ξεκίνημα, αγωνίστηκε λιγότερο, ο Γιάνκοβιτς καθόλου και ο Μαυροκεφαλίδης δεν αξιοποιήθηκε. Το μπάσκετ συγκεκριμένο και οι συνεχόμενες νίκες επί του Ολυμπιακού επιβεβαίωσαν την…διαφορά στο θερινό πλάνο: ο Παναθηναϊκός του Πεδουλάκη αισθάνεται ασφαλής για την νίκη παίζοντας αργά, με την ενέργεια να δαπανάται περισσότερο στην άμυνα. Ο γκαρντ που είχε συζητηθεί από το καλοκαίρι ήρθε μόλις τώρα οπότε δεν θα μάθουμε ποτέ πόσο ήταν εφικτό να αλλάξει το πλάνο άμεσα.

Κόουτς που δεν αλλάζει, φεύγει

Όταν ήταν σαφές πως η φιλοσοφία του κόουτς δεν αλλάζει, τότε όλα τελείωσαν. Γι αυτό και δεν υπήρξαν ούτε εντάσεις, ούτε μεγάλες διαφωνίες. Ο Πεδουλάκης πίστευε ότι το παρόν ρόστερ νικά μόνο με αυτό τον τρόπο, η διοίκηση έκρινε ότι μπορεί να παίξει διαφορετικά. Κυρίως όμως, η αλλαγή γίνεται για του χρόνου. Γι αυτό και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν είχε έτοιμη λύση, ούτε και απασχολήθηκε να βρεθεί ο προπονητής που θα οδηγήσει την ομάδα στο επόμενο διάστημα. Αυτό που ενδιαφέρει είναι να βρει τον άνθρωπο που θα συνεχίσει πιο γρήγορο το κτίσιμο στο απώτερο μέλλον με γνώμονα την παράδοση των εξάκις πρωταθλητών Ευρώπης αλλά και την ανάγκη για καλύτερο μπάσκετ. Αυτό σημαίνει και αλλαγές στο ρόστερ σε μεγαλύτερη κλίμακα από το περσινό καλοκαίρι διότι και ο Πεδουλάκης ήθελε να προσθέσει στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδας, είδε όμως επί του πρακτέου ότι δεν βγαίνουν.

Χρόνος για τον αντικαταστάτη

Ποιος θα είναι ο …πραγματικός διάδοχος; Αυτή την στιγμή κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει διότι δεν έχει ξεκινήσει η αναζήτηση. Ο Αλβέρτης με τον Πρίφτη, που όλα δείχνουν πως θα συμφωνήσει(άγνωστο το μέλλον του Σωτήρη Μανωλόπουλου), θα σηκώσουν το βάρος μέχρι το καλοκαίρι κάτι που δίνει χρόνο στον Παναθηναϊκό να βρει αυτόν που θα συνεχίσει την δουλειά του Πεδουλάκη.

Σε πρώτη ανάγνωση, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πηγαίνει με την σημαία της ομάδας με σκοπό να μην «καεί» ένας προπονητής σε περίπτωση αποτυχίας στην Ευρωλίγκα ή, κυρίως, στο πρωτάθλημα. Ο Αλβέρτης άλλωστε εμφανίζεται συσπειρωτικά και όχι ως ο αντικαταστάτης του επαγγελματία που ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Έλληνας τεχνικός. Λογικά, κοιτώντας και την αγορά, θα είναι δύσκολο αντικαταστάτης να είναι Έλληνας και πολλά θα εξαρτηθούν από τις συνθήκες σε τρεις μήνες από τώρα.

Φεύγει απόλυτα επιτυχημένος

Όσο για τον Αργύρη Πεδουλάκη; Δεν εφείσθημεν ποτέ καλών λόγων για τον άνθρωπο που πήρε μία ομάδα την οποία είχαν εγκαταλείψει σχεδόν άπαντες αγωνιστικά και την επανέφερε στην κορυφή μέσα σε λίγους μήνες. ΟΚ, το μπάσκετ του ήταν ένας βασικός λόγος διαφωνίας και συζήτησης, οι επιτυχίες του όχι. Απέδειξε πόσο ικανός είναι για το υψηλότερο επίπεδο χωρίς σπατάλες και προϋπολογισμούς…ποδοσφαιρικής Ρεάλ Μαδρίτης. Ακόμα καλύτερο βαθμό πήρε στην διαχείριση της πίεσης και των καθημερινών(πολλές φορές και ανήθικων επιθέσεων) που δεχόταν, κρατώντας όλα αυτά μακριά από τους παίκτες του.

Φεύγει απόλυτα επιτυχημένος και ίσως σύντομα τον δούμε στον πάγκο της εθνικής αν ο Κατσικάρης πει όχι στην πρόταση της ομοσπονδίας και…κερδίσει το μπρα ντε φερ με τον Γιαννάκη.