Αποποδοσφαιροποίηση
Το μεγαλύτερο δώρο του Ολυμπιακού που δημιούργησε ο Ντούσαν Ίβκοβιτς και βελτιώνει-τελειοποιεί ο Γιώργος Μπαρτζώκας αφορά στον επαναπροσδιορισμό του μπάσκετ. Για την ακρίβεια στην επιστροφή του μπάσκετ στην φυσιολογική του βάση.
Οι ερυθρόλευκοι το 2012 κάλυψαν την απουσία εμπειρίας και πληθώρας επιλογών, παίζοντας ένα μπάσκετ που έμοιαζε ξεχασμένο και όμως τόσο επιτυχημένο. Από την Ζαλγκίρις του 1998, στην Μακάμπι του 2004, 2005, ήταν προφανές ότι όποιος μπορεί να τρέξει περισσότερο, να εκτελέσει γρήγορες επιθέσεις ως προϊόν συνεργασίας, να αμυνθεί, θα έχει το πάνω χέρι.
Ήταν ένας κεραυνός ελπίδας ο Ολυμπιακός του Ίβκοβιτς για το μπάσκετ το ίδιο, για την ισορροπία που επανέφερε ανάμεσα σε άμυνα κι επίθεση. Η επιβεβαίωση ήρθε όταν πέρυσι με τον Γιώργο Μπαρτζώκα στον πάγκο η συνταγή τελειοποιήθηκε και με 100 πόντους σε τελικό ευρωλίγκας κρίθηκε ο πρωταθλητής.
«Διαφήμιση για το μπάσκετ», «παιχνίδι ΝΒΑ», «το ομορφότερο θέαμα», ήταν ορισμένα από τα αποθεωτικά σχόλια για τον αγώνα της χρονιάς στο Μόναχο. Συμφωνούμε όλοι ότι η καλύτερη διαφήμιση για το μπάσκετ είναι όταν το παιχνίδι παίζεται σωστά, όπως είναι η φύση του. Αλήθεια, τότε τα άλλα παιχνίδια πώς ορίζονται;
Ο Ολυμπιακός που νίκησε με 105-103 την Μπάγερν κι επιβεβαίωσε το συγκεκριμένο στυλ, ίσως απελευθερώσει το μπάσκετ, στην Ελλάδα, από την ποδοσφαιρική παγίδα που το έριξαν. Ποιοι; Όσοι πίστεψαν περισσότερο στην νίκη παρά στην νίκη μέσω του ίδιου του μπάσκετ. Φώναζαν για την ποδοσφαιροποίηση του μπάσκετ λόγω των αού-ουά στις εξέδρες που φώναζαν «γκολ» στα καρφώματα. Μόνο που η ποδοσφαιροποίηση ερχόταν από ατάκες προπονητών: «καλός αμυντικός παίκτης», λες και μίλαγαν για στόπερ ή «αυτός παίζει μόνο επίθεση», προφανώς περιγράφοντας τον Μήτρογλου.
Το μπάσκετ είναι χαρούμενο
Τα άδεια γήπεδα, η αδιαφορία του κόσμου παρά το γεγονός ότι οι ομάδες μας κατακτούσαν και κατακτούν τίτλους, η αθρόα εισροή μάο-μάο(αν και οι Αφρικανοί είναι σαφέστατα πιο πολιτισμένοι) οφείλεται στο ότι το μπάσκετ δεν προσέφερε πια θέαμα αλλά μόνο μία νίκη όπως να έρθει. Κούρασε αυτό το ξύλο, οι επιθέσεις που κρατούσαν περισσότερο από του ποδοσφαίρου, η έλλειψη πραγματικής δουλειάς από τους προπονητές. Διότι όταν λέμε δουλειά στο μπάσκετ, εννοούμε κυρίως στην επίθεση αφού η άμυνα διατηρεί ως πρώτο στοιχείο την διάθεση.
Το όμορφο θέαμα που παρακολουθήσαμε και την Πέμπτη από τον Ολυμπιακό αλλά και πολλά από τα φετινά παιχνίδια της διοργάνωσης, δίνουν την σοβαρή πιθανότητα το μπάσκετ να κερδίσει πάλι το κοινό του στην Ευρώπη το οποίο νομίζει ότι το ΝΒΑ είναι ένα εντελώς διαφορετικό άθλημα.
Το λεγόμενο…χαρούμενο μπάσκετ(όπως κατηγορούν δημοσιογράφοι και προπονητές το μπάσκετ στην Ισπανία ή το ΝΒΑ ή οπουδήποτε αλλού) και είναι αλήθεια, ότι ποτέ δεν μας εξηγησε κανείς γιατί το μπάσκετ πρέπει να είναι…δυστυχισμένο.
Υπάρχουν ερωτηματικά
Ένα ακόμα όμορφο παιχνίδι από τον Ολυμπιακό αλλά μία ακόμα αναμέτρηση η οποία λήγει στο σουτ. Ένα ακόμα ματς που οι πρωταθλητές Ευρώπης δεν μπορούν να το τελειώσουν παρά τις διαφορές που κατακτούν ακόμα και στα τελευταία λεπτά. Ενόψει των πραγματικά δύσκολων αγώνων, οι ερυθρόλευκοι οφείλουν να βρουν ισορροπία στο παιχνίδι τους ώστε να μπορούν να ξεμπερδεύουν με τους αντιπάλους τους και να μην πηγαίνουν χαμένες οι άριστες επιθέσεις τους και η εξαιρετική κίνηση της μπάλας. Σίγουρα θα χρειαστεί να παίξουν καλύτερες άμυνες ιδιαίτερα στα κρίσιμα σημεία, χωρίς να απωλέσουν τον ρυθμό τους. Αυτό ακόμα αναζητείται.
Η ποιότητα και η δουλειά έχει γίνει, αλλά ακόμα αυτή η ομάδα δεν έχει δοκιμαστεί απέναντι σε σκληρούς αντιπάλους, με πολύ καλύτερη ποιότητα από την μαχητική Μπάγερν.
Ο κόουτς του….θεάματος και της νίκης
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ένας προπονητικός χαμαιλέοντας αλλά η μεγάλη του αγάπη είναι αυτό που βλέπουμε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δημιούργησε την απίστευτα θεαματική και ουσιαστική Ολύμπια Λάρισας, πριν γίνει πολύ….Έλληνας με το Μαρούσι ενώ στην δεύτερη χρονιά του με τον Πανιώνιο ο ρυθμός ανέβηκε.
Είναι από τους λίγους προπονητές που τολμά και θέλει να συνδυάσει την νίκη με το θέαμα γι αυτό κι αισθάνεται πολύ άνετα να φτιάξει έναν Ολυμπιακό δικό του με ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα χωρίς να χαθεί η αποτελεσματικότητα. Ο ίδιος πάντως γνωρίζει ότι η ομάδα του θα πρέπει να δοκιμαστεί στα δύσκολα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1: Η Μπάγερν είναι το μέλλον στην Γερμανία αλλά μην νομίζει κανείς ότι θα μπουν χρήματα όπως σε Ελλάδα, Ισπανία ή Τουρκία. Έχουν ένα πρωτάθλημα που τους ενδιαφέρει και απίστευτα υψηλή φορολογία για να δωθούν τα τρελά ποσά. Θα βελτιώνονται κάθε χρόνο, αλλά μην περιμένουμε στο εγγύς μέλλον τίποτε περισσότερο δεδομένου ότι δεν διαθέτουν γηγενείς παίκτες υψηλού επιπέδου.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Ο συγκεκριμένος αγώνας είναι ο δεύτερος καλύτερος, κατά την ταπεινή γνώμη του γράφοντος, στην Ευρωλίγκα. Ο πρώτος παραμένει το ΑΕΚ-Μακάμπι 110-113 στις 2/12/2004, η τελευταία μεγάλη ΑΕΚ του Φώτη Κατσικάρη και η τελευταία μεγάλη Μακάμπι. Πάρτε μία γεύση από τους 37 πόντους του Χατζή κι ένα μεγάλο παιχνίδι από τον νεαρό Πέρο Άντιτς.
Απέναντί τους η καλύτερη πεντάδα ευρωπαϊκής ομάδας. Σάρας, Πάρκερ, Μπαστόν, Βούισιτς, Σαρπ.
Διαβάστε ακόμη:
Μπαρτζώκας: “Κάναμε μεγαλύτερη προσπάθεια για να καλύψουμε τα κενά”
