Ας διαλέξουν ανάμεσα στην άνοιξη και τον Μάρτη γδάρτη…

Κάνοντας αυτές τις σκέψεις, διάβασα μια σχετική ατάκα (στο aek365) του κ. Κασνακίδη που φέρεται να είπε σε υπαλλήλους της ΠΑΕ: “Καλύτερα που παίζουμε χωρίς κόσμο. Έτσι και αλλιώς μέσα μπαίναμε”. Από τις πενήντα χιλιάδες του Μαΐου (που θα έβαζαν κι ένα ευρώ ημερησίως για την ομάδα) στον κανέναν του Φλεβάρη. Αυτή είναι, λίγο πολύ, η αντίληψη για την ΑΕΚ του κ. Κασνακίδη, ο οποίος (κατά δήλωσή του) παρακολουθεί την ΑΕΚ από το ’80. Από πού;

Το κυριακάτικο ματς, αυτό καθαυτό, περνάει σε δεύτερη μοίρα, όταν η ΑΕΚ φτάνει στο έσχατο σημείο εξευτελισμού με την αδυναμία της να σφραγίσει εισιτήρια. Η δημόσια διαπόμπευση της ΑΕΚ που δίνει τις αφορμές στον βοηθό του του κ. Αναστόπουλου να μην σέβεται το μέγεθος της και να προβαίνει σε χαρακτηρισμούς περί “καφενείου” στα αποδυτήρια. Γι’ αυτό εξανέστη στην αίθουσα Τύπου ο Νίκος Κωστένογλου λέγοντας με παράπονο “μας αντιμετωπίζουν σαν ομαδούλα”, αλλά ταυτόχρονα διαβεβαίωσε “θα σηκωθούμε”.

Για να “σηκωθεί” και να απογειωθεί η ΑΕΚ θα πρέπει προηγουμένως να μπει ένας πάτος στο βαρέλι. Να μπει μια γραμμή, ένα όριο: Μέχρι εδώ, όχι πιο κάτω, όχι στην πλήρη εξαθλίωση και τον αφανισμό. Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι είχαν πέντε μέρες μπροστά τους για να τακτοποιήσουν το θέμα των εισιτηρίων και δεν το έπραξαν. Να σεβαστούν την ιστορία του συλλόγου και όχι να κρύβονται ή να νίπτουν τας χείρας τους. Ένας μήνας έχει περάσει από τη διακήρυξη Τροχανά και τη μάζωξη προσωπικοτήτων στο Σύνταγμα και ακόμα δεν έχουμε μάθει ποιος χρωστάει και τι χρωστάει. Το ότι μέσα σ’ αυτές τις 4 εβδομάδες έφυγε από το κεφάλι της ΑΕΚ (με χρήματα του Πέτρου Παππά) η θηλιά της Μόργκαν Στάνλεϊ, είναι ένα τεράστιο βήμα αλλά από μόνο του δεν φτάνει και δεν σώζει την κατάσταση.

Τι άλλο μάθαμε μέσα σ’ αυτές τις 4 εβδομάδες; Να θυμηθούμε:

-Ότι ο Σταύρος Αδαμίδης μ’ όλα όσα (δεν) έκανε, άφησε το καράβι να κινείται ολοταχώς προς τα βράχια, ιδίως με τους χειρισμούς του στη ρύθμιση του 44 και τον κίνδυνο να καταπέσει αυτή η ρύθμιση και να γίνει απαιτητό όλο το ποσό. Με τις πράξεις και παραλείψεις του ο πρώην πρόεδρος της ΑΕΚ γνώρισε και τις δυο όψεις του νομίσματος. Η πρώτη ήταν η αποθέωση και ασυλία που απολάμβανε κοντά δυο χρόνια από σημαντική μερίδα των μέσων ενημέρωσης. Η δεύτερη όψη ήρθε απότομα (από τα ίδια μέσα) και περιλάμβανε σκληρή κριτική, απαξίωση και ταπείνωση.

-Ότι ο Νίκος Νοτιάς, εξέφρασε την ελπίδα και την ευχή (με συνέντευξη του στη Real News) “μακάρι να σωθεί η ΑΕΚ”. Κανένας σχεδιασμός, κανένα πρόγραμμα, καμία πρωτοβουλία. Μεγαλομέτοχος είναι και θα’ πρεπε υπό φυσιολογικές συνθήκες να κινεί τα νήματα και όχι 11,5 μήνες στους 12 να είναι (περίπου) εξαφανισμένος.

-Ότι ο Ντέμης Νικολαΐδης υλοποιεί άμεσα την υπόσχεση που έδωσε για δανεισμό της ΑΕΚ (2 +1 εκατομμυρίου). Δεν μ’ ενδιαφέρει αν το κάνει από αγάπη για την ΑΕΚ ή αν όπως γράφει ο Πανούτσος στη SportDay “η πληρωμή των χρεών προς το Δημόσιο και ιδιαίτερα του 44 είναι και ο λόγος που ο Ντέμης Νικολαΐδης σκίστηκε να βρει τα δύο εκατομμύρια ευρώ που θα πάρει δανεικά η ΑΕΚ με την υποχρέωση να τα διαθέσει κατά προτεραιότητα για την εξυπηρέτηση των χρεών προς το Δημόσιο.”. Και εξηγεί παρακάτω: “Ο Νικολαΐδης όπως και άλλοι έχει δεσμεύσει την περιουσία του σε σχέση με τις οφειλές στο Δημόσιο και αν η ΑΕΚ δεν είναι συνεπής κινδυνεύει να χάσει και το σπίτι του.” Ο προβληματισμός είναι άλλος. Ότι η ΑΕΚ ξαναμπαίνει στο τρυπάκι του δανεισμού, με ποσό που δεν της λύνει το πρόβλημα, αλλά της δίνει μια μικρή παράταση ζωής, χωρίς να έχει εξασφαλίσει τα προς το ζην από τους μετόχους της. Με απλά λόγια: η ΑΕΚ δεν μπορεί να ζει με δανεικά.

Εδώ, βεβαίως, υπάρχει η απόλυτη παράνοια. Αυτοί που δεν τα βάζουν, εγκαλούνται γιατί επί της ουσίας δεν χαρίζουν χρήματα στην ΑΕΚ. Όσα και να βάλουν δυο – τρεις μέτοχοι για να καλύψουν το άνοιγμα, δεν θα τα πάρουν ποτέ πίσω. Αντιθέτως αποθεώνονται αυτοί που δεν δίνουν δικά τους χρήματα αλλά δανείζουν στην ΑΕΚ. Κι επειδή δεν μοιάζουν να είναι “δανεικά και αγύριστα”, στο διοικητικό συμβούλιο της Τετάρτης ο νέος αντιπρόεδρος Χάρης Οικονομόπουλος θα αναλύσει (προφανώς με λεπτομέρειες) το πλάνο της χρηματοδότησης της ΑΕΚ με δάνειο από Σαοουδάραβα πρίγκηπα ή οποιονδήποτε άλλο φίλο επιχειρηματία του Ντέμη Νικολαΐδη.

Έχω την αίσθηση ότι ο Μάρτης θα είναι ο πιο κρίσιμος μήνας στην ιστορία της ΑΕΚ. Θα φανούν προθέσεις και διαθέσεις για τη σωτηρία της ομάδας. Δεν χρειάζεται να σπάμε το κεφάλι μας για να λύσουμε εξίσωση. Τα πράγματα είναι απλά. Βάζουν τα απαιτούμενα χρήματα για να συνεχίσει να υπάρχει η ΑΕΚ και το καλοκαίρι …βλέπουμε. Δεν τα βάζουν και στέλνουν την ομάδα στα τάρταρα. Ας διαλέξουν ανάμεσα στην άνοιξη και τον Μάρτη γδάρτη…

ΥΓ: Ουδείς έχει αντίρρηση για τον βλακώδη τρόπο με τον οποίο πήρε (και) τις δυο κάρτες και αποβλήθηκε ο Μανωλάς. Επιπολαιότητα, ανωριμότητα, υπερβάλλων ζήλος, υπέρμετρος τσαμπουκάς; Ότι και να’ ναι, δεν δικαιολογεί αυτό το ανάθεμα που έπεσε πάνω στον μικρό. Την απαξίωση και τα ειρωνικά σχόλια. Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ποδοσφαιριστής που αποβάλλεται ανόητα στο 60′ με δυο κάρτες. Το έχουν διαπράξει κατά το παρελθόν και πιο πεπειραμένοι, πιο ώριμοι παίκτες και στο τέλος δεν έπεσαν πάνω τους για να τους κατασπαράξουν. Και για την ιστορία, θυμάται κανείς σε ποιο χρονικό σημείο και πως αποβλήθηκε ο (πιο πεπειραμένος και πιο ώριμος) Τραϊανός Δέλλας, πριν από τρεις μήνες, στο ίδιο γήπεδο και στον αγώνα ΑΕΚ-Στουρμ; Πόσο ήταν το σκορ και πόσο πήγε μετά την αποβολή του;

ΥΓ 2: Ενδεικτικός της ποιότητας της ΑΕΚ είναι ο τρόπος με τον οποίο καταρρέει η ομάδα (απέναντι σε κατώτερους αντιπάλους) μόλις αποβληθεί ποδοσφαιριστής της. Πριν από 20 χρόνια η ΑΕΚ είχε την πολυτέλεια να χάνει στο 60′ με κόκκινη τον Βάιο Καραγιάννη και να κρατά ως το τέλος με χαρακτηριστική άνεση (και ως φιλοξενούμενη) το 2-1 επί του Παναθηναϊκού. Σήμερα καταρρέει στο πι και φι γιατί δεν έχει παίκτες να διαχειριστούν τέτοιες καταστάσεις…

ΥΓ 3: Μοναδική όαση στη μιζέρια, η ΑΕΚ του πρώτου ημιχρόνου. Με κόσμο στην εξέδρα, έστω πέντε-έξι χιλιάδες, το σκορ θα μπορούσε να είναι 3-0. Δεν βάζει τα γκολ ο κόσμος. Την ώθηση δίνει σε μια ομάδα που μπήκε με διάθεση να παίξει μπάλα και να “πνίξει” τον αντίπαλο…