Δεν είναι μακριά η Γιουνάιτεντ

Τους μίλησε πριν και μετά τον αγώνα με τον Ατρόμητο, την περασμένη Πέμπτη τους έδιωξε από την προπόνηση και τους ζήτησε να πάνε πάλι το απόγευμα στο Ρέντη, ενώ ακολούθησαν νέα μηνύματα μετά το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό.

Ίσως να είναι θέμα κόπωσης, από τα συνεχή ματς σε Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Champions League, αλλά (για τους περισσότερους) και εθνικών ομάδων. Πρωτίστως όμως είναι θέμα νοοτροπίας. Οι παίκτες μπαίνουν αυτό το διάστημα στους αγώνες στις εγχώριες διοργανώσεις με το σκεπτικό ότι «εύκολα ή δύσκολα θα το πάρουμε το παιχνίδι». Όπου εύκολα, βάλτε την Καλλονή και τον Αστέρα Τρίπολης στον Κύπελλο και όπου δύσκολα τον Λεβαδειακό. Και ενδιάμεσα υπήρξε και η ισοπαλία με τον Ατρόμητο.

Τις τελευταίες εβδομάδες όλοι έχουν επικεντρώσει την προσοχή τους στο νωθρό αγωνιστικό πρόσωπο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στο ότι βρίσκεται στην 7η θέση στη βαθμολογίας της Πρέμιερ Λιγκ και αναρωτιούνται πόσο διαφορετική μπορεί να παρουσιαστεί στο πρώτο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στους 16 του Champions League,στις 25 Φεβρουαρίου στο γήπεδο «Καραϊσκάκης».

Όμως, το θέμα δεν (πρέπει να) είναι η αγγλική ομάδα, αλλά ο βαθμός ετοιμότητας του Ολυμπιακού. Πολλοί μπορεί να υποθέτουν ότι αργούν τα παιχνίδια με την Μάντσεστερ. Ενδεχομένως, το ίδιο να έχει περάσει και σε κάποιους παίκτες. Ο πρώτος αγώνας όμως με την Γιουνάιτεντ δεν είναι μακριά.

Ένας μήνας στο ποδόσφαιρο μεταφράζεται σε τέσσερα έως οκτώ ματς, αν υπάρχουν υποχρεώσεις κάθε τρεις-τέσσερις ημέρες, όπως συμβαίνει τώρα με τους «ερυθρόλευκους». Που σημαίνει κόπωση, ανάγκη για ροτέισον και κατάλληλη διαχείριση του έμψυχου υλικού.

Το σημαντικότερο είναι ότι στο ποδόσφαιρο, δεν πατάς ένα κουμπί και αλλάζουν όλα. Δεν μπορείς να λειτουργείς με το «τώρα είναι ο Λεβαδειακός, άρα μπορώ να είμαι πιο χαλαρός» και αύριο-μεθαύριο «τώρα έχω την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και θα είμαι σε τοπ φόρμα και αυτός που πρέπει».

Χρειάζεται να αποκτήσεις ρυθμό, να ανεβάσεις ταχτύτητα, προκειμένου να επιστρέψεις στα επίπεδα Οκτωβρίου, Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου. Ο χρόνος που απομένει για τον πρώτο αγώνα με τους «μπέμπηδες» δεν είναι λίγος, αλλά όχι και πολύς. Ο Ολυμπιακός φυσικά και μπορεί να ξαναβρεί τον ευρωπαϊκό του εαυτό, αρκεί οι παίκτες του να αρχίσουν να μπαίνουν από σήμερα σε αυτή τη νοοτροπία.

Μία ομάδα είναι λογικό μέσα στη σεζόν να έχει διακυμάνσεις στην απόδοσή της, καθώς δεν μπορεί να λειτουργεί συνεχώς σε υψηλές στροφές, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να βρίσκεται στα «πάνω» της την κατάλληλη στιγμή. Και με τη μεγάλη διαφορά που χωρίζει τον Ολυμπιακό από τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες, αυτή η στιγμή είναι της Ευρώπης.

Για τον αγώνα με τον Λεβαδειακό, η αρνητική έκπληξη που ένιωσε ο Μίτσελ στο πρώτο ημίχρονο, είναι ενδεικτική της άσχημης εικόνας που είχαν οι «ερυθρόλευκοι». Ο Ολυμπιακός έχει τον τρόπο να βρίσκει τη λύση σε τέτοιους είδους παιχνίδια χάρη στην ποιότητα ορισμένων παικτών και στο βάθος που έχει στο ρόστερ. Ήρθαν ο Ολαϊτάν και ο Φουστέρ από τον πάγκο και έδωσαν τους τρεις βαθμούς στους Πειραιώτες. Αλλά υπάρχουν και φορές που δεν πετυχαίνει η συνταγή, όπως συνέβη στους αγώνες με τον Ατρόμητο και τον Παναιτωλικό.

Ο Μήτρογλου προέρχεται από επέμβαση στο γόνατο και η επιθυμία του να μπει γρήγορα στην ομάδα και να παίξει, υπερίσχυσε της ετοιμότητας και της αγωνιστικής του κατάστασης. Είναι καλό όμως που δείχνει τέτοια δίψα και πάθος, διότι θα τον βοηθήσει να φτάσει πιο σύντομα στα γνωστά επίπεδα απόδοσής του και θα είναι αυτός που πρέπει στα ματς με τη Γιουνάιτεντ.

Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος επέστρεψε στην ενδεκάδα και στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αρκετά καλός, εν αντιθέσει με τον Βάις και τον Σάμαρη που έδειξαν εκτός κλίματος. Ίσως να τους έχει επηρεάσει αγωνιστικά αλλά και ψυχολογικά, ότι δεν ήταν βασικοί στους τελευταίους αγώνες και να θέλουν χρόνο για να βρουν τον ρυθμό τους.

Παρεμπιπτόντως, από τη στιγμή που ο Μίτσελ συνεχίζει (και σωστά) το rotation, ώστε να μην επιβαρύνονται οι ίδιοι και οι ίδιοι παίκτες, σε ματς τύπου «Λεβαδειακού» και μάλιστα στο «Καραϊσκάκης», δεν θα μπορούσε να παίξει ο Αργεντινός για μισή ώρα ή ένα ημίχρονο;