Δεν γίναμε σοφότεροι

Το ματς με τον Πανθρακικό στην Κομοτηνή έδειξε ξεκάθαρα πως στον Ολυμπιακό πρέπει να αφήσουν στην άκρη τα πειράματα τύπου Νικοπολίδη και να ψάξουν για έναν κανονικό προπονητή. Καλές οι προπονήσεις τύπου Βαλβέρδε και η διάθεση των ποδοσφαιριστών, αλλά ο παλαίμαχος πορτιέρο δεν έχει δώσει κάτι το διαφορετικό σε δύο παιχνίδια παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να παρουσιαστεί το αντίθετο.

Στον Παναθηναϊκό, ίσως φωταγωγηθεί η Αθήνα, ίσως γεμίσει με φιλάθλους η πλατεία Κοτζιά, ίσως ο Αλαφούζος έρθει από την Αμερική σαν τον Καραμανλή το ’74, αλλά καλό είναι άπαντες να παραμείνουν προσγειωμένοι και να δουν την σκληρή πραγματικότητα. Παρά τη νίκη με τον Ατρόμητο, η ομάδα απέχει αρκετά από τα πλέι οφ και δεν έχει εξασφαλίσει τη σωτηρία. Αυτοί που τον έφεραν σε αυτή τη θέση ας αναλογιστούν γιατί γίνεται λόγος για σωτηρία. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι ο Φάμπρι την πήρε την ταυτότητα του Αναστόπουλου και είδαμε μετά από πέντε ματς ότι είναι προπονητής. Κανονικός.

Στον ΠΑΟΚ, άπαντες έμειναν στους πανηγυρισμούς από τον θρίαμβο κόντρα στην Καλλιθέα. Ισως γιατί αυτός είναι ο ρεαλιστικός και εφικτός στόχος του Δικεφάλου: το κύπελλο. Η ήττα από την Ξάνθη στην Τούμπα δεν άλλαξε κάτι ουσιαστικά. Ο ΠΑΟΚ παλεύει για τα πλέι οφ και τη καλύτερη δυνατή συγκομιδή στην ειδική βαθμολογία, οπότε ο ουσιαστικός του αντίπαλος είναι ο Αστέρας και ο Ατρόμητος και ουχί ο Ολυμπιακός.

Στην ΑΕΚ, τέλος, η νίκη επί του ΟΦΗ ήρθε σαν δώρο θεού (βλέπε Αγριμάκη) βάσει τις εξέλιξης του αγώνα, αλλά ήταν το δικαιότερο βάσει της εικόνας της Ενωσης. Πολλοί έσπευσαν να στήσουν στον τοίχο τον Εβαλντ Λίνεν, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Γερμανός ακολουθεί μία συγκεκριμένη ρότα τον τελευταίο καιρό και με τις διορθωτικές κινήσεις τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου δημιούργησε μία ομάδα που βγάζει κάποια ορθολογικά πράγματα στο γήπεδο. Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε την ΑΕΚ να ανατρέπει εις βάρος της σκορ και με το χρόνο κατά; Κι όμως, 26 μήνες πέρασαν μετά την τελευταία ανατροπή…

Για υστερόγραφο μία κουβέντα για τον Ατρόμητο: στα μάτια των φίλων του έγινε μεγάλη ομάδα. Οι δύο συμμετοχές σε τελικό κυπέλλου, οι έξοδοι στην Ευρώπη, η μπάλα που έπαιξε με τον Δώνη και ο ερχομός του Μπάγεβιτς, τον ανέβασαν επίπεδο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κόσμος πρέπει να γίνει αχάριστος και να οδηγεί με τη συμπεριφορά του τον Γιώργο Σπανό προς την έξοδο γιατί αν γίνει κάτι τέτοιο τότε εκεί στα χωράφια της Β’ και Γ’ Εθνικής θα αναπολούν τις όμορφες στιγμές και θα τραγουδούν “πως καταντήσαμε λοχία…”