Δεν υπάρχουν gay στις ομάδες σας;

Για τον μέσο Έλληνα (και όχι μόνο) οπαδό, το να έχει η ομάδα του έναν γκέι ποδοσφαιριστή ισοδυναμεί με ξεφτίλα αντίστοιχη μιας ανεπανάληπτης συντριβής. Για την ακρίβεια, ούτε καν. Καλύτερα να φας πέντε από τον αιώνιο αντίπαλο παρά να φορέσει μια «αδελφάρα» τη φανέλα που αγαπάς. Ρωτήστε στα πέταλα. Προτιμάτε έναν παίκτη που πλακώνει τη γυναίκα του στο ξύλο όταν γυρίζει σπίτι ή έναν ομοφυλόφιλο αντίστοιχων ποδοσφαιρικών ικανοτήτων; Βάζω στοίχημα ότι ο «γαμάω και δέρνω» άντρακλας θα συγκεντρώσει το 90% των προτιμήσεων.

Ο Τζιμπρίλ Σισέ τόλμησε σε μια εκδήλωση κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα να φορέσει φούστα. Μια εβδομάδα αν θυμάμαι καλά, πριν από ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Τα οπαδικά πρωτοσέλιδα φυσικά ξεσάλωσαν. Ο Ολυμπιακός είχε φέρει πριν από μερικά χρόνια στην Ελλάδα τον Χεσούς Ντατόλο. Ο Αργεντίνος είχε κάνει γυμνή φωτογράφηση σε gay περιοδικό της πατρίδας του. Σαν μην έφτανε αυτό, έσκασε μύτη στο αεροδρόμιο με ένα χαριτωμένο πιαστράκι. Το μέλλον του στην Ελλάδα ήταν προδιαγεγραμμένο.

Δεν γράφω τίποτα από τα παραπάνω ως μομφή. Ορισμένα πράγματα είναι αυτά που είναι και εξαιτίας των ελαττωμάτων τους. Το ποδόσφαιρο αποτελεί τη μεγαλύτερη συλλογική απόλαυση από καταβολής κόσμου –και- επειδή διαθέτει αυτή την τραχιά, ιδρωμένη όψη. Η κάφρικη καζούρα, τα σεξιστικά αστεία, τα χονδροειδή συνθήματα συνιστούν αναπόσπαστα κομμάτια της γοητείας του. Στην εποχή της πολιτικής ορθότητας, λίγα πράγματα έχουν παραμείνει απολύτως ανδρικά. Το ποδόσφαιρο σε μεγάλο βαθμό παραμένει (ας με συγχωρήσουν οι κυρίες που παίζουν μπάλα αλλά το γυναικείο ποδόσφαιρο είναι απλώς λάθος!).

Εντούτοις, εδώ υπάρχει μια παρεξήγηση. Επειδή έχουμε συνηθίσει την τηλεοπτική εικόνα των gay που τσιρίζουν σαν τις υστερικές κοπελούδες στην πρώτη τους περίοδο, νομίζουμε ότι οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι άνδρες δεν είναι άνδρες. Λάθος. Μια χαρά άνδρες είναι, με ανδρικά ενδιαφέροντα, ανδρική συμπεριφορά, ανδρική αντίληψη των πραγμάτων. Άρα, εφόσον διαθέτουν το κατάλληλο ταλέντο, μπορούν να παίξουν μπάλα ωραιότατα. Και να αποδειχθούν πολύ πιο «στρέιτ» από τους συναδέλφους τους που βουτάνε για να ξεγελάσουν τους διαιτητές ή σφαδάζουν μόλις τους αγριοκοιτάξει ο αντίπαλος προκειμένου να κερδίσουν μια κόκκινη κάρτα. Αυτές είναι «πούστικες» συμπεριφορές. Και δεν έχουν να κάνουν με τις προτιμήσεις του καθενός στο κρεβάτι.

Ναι, οι gay, εφόσον διαθέτουν το κατάλληλο ταλέντο, μπορούν να παίξουν μπάλα ωραιότατα. Για την ακρίβεια παίζουν μπάλα ωραιότατα. Εκτός κι αν εσείς πιστεύετε ότι επειδή δεν το έχουν αποκαλύψει, δεν κυκλοφορούν gay στα ελληνικά αποδυτήρια. Κυκλοφορούν. Πιθανότατα παίζουν και στις ομάδες σας…