Δεν υπάρχουν “ηθικοί” νικητές
Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για τον Ολυμπιακό που είδαμε κόντρα στη Φενέρ απόντος του Βασίλη Σπανούλη και εξηγεί γιατί οι ξένοι της ομάδας δεν μπορούν να σηκώσουν τα βάρη στις πλάτες τους. Τα δεδομένα για τη συνέχεια του τοπ-16 και το μειονέκτημα για τη 2η θέση.
Κοιτώντας ένα ακόμα παιχνίδι του Ολυμπιακού, οφείλεις να είσαι σταθερά ειλικρινής. Αν αυτό που γνωρίζαμε ή βλέπαμε από την αρχή της χρονιάς, δεν το είδαν στον Ολυμπιακό τότε κινδυνεύουν να καταδικάσουν την φετινή τους σεζόν. Με την Φενέρ φάνηκε πόσο καλά έχει δουλέψει η ομάδα ώστε να μπορεί να παίζει σε υψηλό ρυθμό και χωρίς τον αρχηγό της. Το μπάσκετ που επέλεξε ο Μπαρτζώκας, ο τρόπος που αντιμετώπισε την Φενέρ του Ομπράντοβιτς αποτελούν μόνο παράσημο για το γεγονός ότι αυτό το παιχνίδι πήγε τελικά σε ένα σουτ, σε μία άμυνα.
Το γιατί όμως, και, αυτό το παιχνίδι δεν κερδίθηκε από τους πρωταθλητές Ευρώπης, μας επαναφέρει στην κουβέντα που τουλάχιστον στο contra.gr κάναμε πριν το τζάμπολ της φετινής σεζόν. Το προπονητικό τιμ του Ολυμπιακού διάλεξε ξένους με τεράστια δόση ρίσκου επιμένοντας σε αθλητές που τους ξέραμε όλοι πολύ καλά όσο κι αν αυτό ακούγεται οξύμωρο. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο Μπρεντ Πετγουέι δεν μπορεί να σταθεί σε αυτό το επίπεδο ως πρωταγωνιστής ή ότι ο Ντάνστον δεν θα γίνει ποτέ Χάινς στην προσωπική άμυνα ή ακόμα ότι ο Λοτζέσκι θέλει συγκεκριμένο παιχνίδι για να προσφέρει.
Οι δε τελευταίες αλλαγές φάνηκε πως έγιναν για να…γίνουν διότι τόσο ο Κόλινς όσο και ο Μουν είναι χρήσιμοι παίκτες μεν, για να κάνουν πολύ διαφορετικά πράγματα δε.
Όταν λείπει ο Σπανούλης αυτή η εξάδα ξένων που αγωνίστηκε στην Πόλη, δεν πρόκειται να πάρει τον Ολυμπιακό πάνω της, δεν πρόκειται να κάνει διαφορά. Oι 20 πόντοι που σημείωσαν όλοι μαζί οι ξένοι των ερυθρολεύκων, με τον Μπέγκιτς εκτός ομάδας και τον Σερμαντίνι στο αεροδρόμιο, δίνουν απάντηση γιατί χάθηκε το παιχνίδι με την Φενέρ. Επειδή πολλές φορές το σκοράρισμα δεν λέει τα πάντα, οι άμυνες των συγκεκριμένων παικτών τα λένε όλα.
Μία φάση με τον Μπογκντάνοβιτς να νικά σαν σε προπόνηση τον Ντάνστον, δικαιώνει την τελική σκέψη να έρθει ο Σερμαντίνι με τα τεράστια άκρα και τα γρήγορα πόδια.
Αυτό όμως που οφείλει ο Γιώργος Μπαρτζώκας να αποφασίσει(με ή χωρίς Σπανούλη) σε ποιους μπορεί να στηριχθεί πραγματικά η ομάδα του στους έξι εναπομείναντες τελικούς. Σύμφωνοι η συλλογιστική του Έλληνα τεχνικού χαρακτηρίζεται από τις αρκετές αλλαγές ώστε η πεντάδα να διατηρεί την ενέργειά της αλλά ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε πολλά από τα «μέσα-έξω» πλην βεβαίως της κάλυψης της διαφοράς στο τέλος αφού πρώτα βρέθηκε να χάνει με μεγάλη διαφορά. Το αποτέλεσμα δεν άλλαξε.
Επειδή όμως στο τοπ-16 δεν υπάρχουν «ηθικοί νικητές», η ήττα παρά τα καλά διαστήματα στον επίλογο, μπλέκει πολύ την κατάσταση και φέρνει πλέον τους πρωταθλητές Ευρώπης με μειονέκτημα για την δεύτερη θέση.
Σίγουρα το αν θα παίξει ο Σπανούλης ορίζει πάρα πολλά και κινδυνεύει να ορίσει τα πάντα εξαιτίας των επιλογών από το ξεκίνημα της περιόδου κυρίως δε μεσούσης αυτής. Το μοναδικό ευχάριστο από ότι συνέβη την Παρασκευή, είναι ότι κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει πως υπάρχει πλάνο πολύ λειτουργικό μένει να βρεθεί ο τρόπος που θα φέρει νίκες αξιοποιώντας ακόμα και τις περιορισμένες δυνατότητες των Αμερικανών του.