Δεν βλέπω, δεν ακούω
Ο ένας δεν βλέπει, ο άλλος δεν ακούει, ήταν μία καλή κωμωδία την δεκαετία του 90(hear no evil, see no evil). Ένας τυφλός κι ένας κουφός προσπαθούσαν να συνεργαστούν απέναντι σε εγκληματίες. Πολύ γέλιο.
Πρέπει, πιτσιρικάδες όντες, οι ιδιοκτήτες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού να ήταν φανατικοί της ταινίας.
Ο ένας πανηγυρίζει επειδή κάποια στιγμή θα τιμωρηθεί ο άλλος και ο άλλος γιορτάζει γιατί ο … ένας θα ξεκινήσει με μείον δύο.
Ο ένας δεν βλέπει ότι την Δευτέρα η ομάδα του θα παίξει σε άδειο γήπεδο στο μοναδικό ενδιαφέρον παιχνίδι της σεζόν όπου εν πολλοίς κρίνεται το πλεονέκτημα έδρας. Κουβαρντάδες είναι, δεν τους απασχολούν τα χαμένα έσοδα από τα 11.000 εισιτήρια που δεν θα κοπούν ούτε από την εικόνα του άδειου ΣΕΦ.
Ο άλλος δεν ακούσει την …κόρνα από το καράβι καθώς η ομάδα του θα χρειαστεί να πιάσει Κρήτη και Κύπρο για να σβήσει την τιμωρία από την Ευρωλίγκα. Εκεί όπου ξαφνικά ο, όντως ανεπαρκής, Μπερτομέου έγινε παράγοντας με όραμα.
Έτερος κουβαρντάς καθώς σε αυτούς τους αγώνες μόνο θα πληρώσει και το προτίμησε από το κεκλεισμένων των θυρών.
Το θέμα δεν είναι αν θα συμβεί κάτι την Δευτέρα, αν και αυτές οι καρέκλες κάτω από το ρολόι μοιάζουν ύποπτες ή αν στον δεύτερο αγώνα θα δούμε όσα πέρυσι κυρίως εκτός παρκέ.
Το ζήτημα είναι ότι απλά προθερμαίνονται για να μας απασχολήσουν όλη την χρονιά με το παιχνιδάκι τους. Επειδή δε είναι άτιμο πράγμα αυτή η κληρωτίδα του Άη Γιώργη, φέτος ακόμα και αν νικήσει τις μαθηματικές πιθανότητες του 100% για παρουσία αμφοτέρων στον τελικό, θα έχουμε νωρίτερα νέο σόου.
Προσπαθούν φιλότιμα να μας θυμίσουν ότι αυτοί είναι οι σούπερ σταρ, λίγες ώρες πια πριν από την έναρξη του ντέρμπι αιωνίων. Αυτοί πληρώνουν…αυτοί παίζουν.
Δυστυχώς, καλοί μου φίλοι, τα καλύτερα έρχονται.
