Στον αστερισμό της λογικής

Ο Δημήτρης Καρύδας γράφει για την απονομή δικαιοσύνης στο ντέρμπι των "αιωνίων" το βράδυ του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ.

Στον αστερισμό της λογικής
INTIME SPORTS

Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα. Παίζεις; Κερδίζεις. Έχεις πετυχημένο πλάνο; Κερδίζεις. Αυτό είδαμε στο ΟΑΚΑ σε ένα από τα πιο μονόπλευρα ντέρμπι των τελευταίων ετών που δεν νίκησε ο γηπεδούχος. Συνήθως και με μικρή εξαίρεση τους προ διετίας τελικούς τα παιχνίδια είναι κλειστά, κρίνονται στο τέλος και πολύ σπάνια φιλοξενούμενη ομάδα απολαμβάνει το προνόμιο να δει την πλάτη του αντιπάλου της στο σκορ δύο φορές όλες κι όλες. Τόσες ακριβώς ήταν μπροστά στο ντέρμπι ο Παναθηναϊκός!

Ορθολογιστικός Ολυμπιακός

Ο Ολυμπιακός είχε συγκεκριμένο πλάνο με τον Σφαιρόπουλο για μια ακόμη φορά να αποδεικνύει αυτό που πλέον έχει αντιληφθεί και ο τελευταίος αδαής. Δεν θα ρισκάρει όταν δεν υπάρχει ανάγκη, δεν θα πάει κόντρα στη λογική και θα κάνει πάντοτε ορθολογιστικές κινήσεις. Ακόμη και σε ένα παιχνίδι που το ρίσκο πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Ο Σφαιρόπουλος αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό με λογική…Μπαρτσελόνα, έστω και αν οι δύο ομάδες δεν μοιάζουν ιδιαίτερα. Τι εννοώ; Ασχολήθηκε κυρίως και σε πρώτο χρόνο με όσα ήθελε να κάνει η δική του ομάδα και όχι με όσα πιθανώς θα προσπαθούσε να κάνει ο αντίπαλος. Στο τέλος είχε δικαιωθεί πανηγυρικά και εις διπλούν: Και η δική του ομάδα ελάχιστες στιγμές βγήκε εκτός πλάνων και ο Παναθηναϊκός δεν του έβαλε δύσκολα!

Η μοναδική ‘’αδυναμία’’ του Ολυμπιακού (αντιμετώπιση Μπατίστα) μοιάζει να ήταν προγραμματισμένη. Και το γράφω αυτό με βάση την αρχική λογική του Ολυμπιακού να μην ‘’διπλώνει’’ πάνω στον Ουρουγουανό, να προτιμάει το ένας εναντίον ενός και να βγάζει βοήθειες πάνω στον αντίπαλο σέντερ μόνο πολύ αργότερα και για μικρό χρονικό διάστημα. Κάποια στιγμή στην Τρίτη περίοδο τον αντιμετώπισε με διαφορετική λογική, τον έσπρωξε μακριά από το καλάθι, ποντάροντας στο γεγονός ότι ο Μπατίστα είναι παίκτης που παίζει περισσότερο με το κορμί, τη δύναμη και το ένστικτό του παρά με το μυαλό του.

Το βασικό όμως στοιχείο υπεροχής του Ολυμπιακού ήταν η επιλογή του ρυθμού. Ο Ολυμπιακός στην Ευρωλίγκα είναι η ομάδα με τις λιγότερες κατοχές μπάλας ανά αγώνα. Ξεκίνησε τη σεζόν με περίπου 70 κατοχές, ο αριθμός πλέον έχει κατέβει στις 66-67, ίσως μετά τα ματς με τη Μπαρτσελόνα να πήγε και λίγο πιο κάτω. Ο Σφαιρόπουλος μοιάζει να είναι θιασώτης μιας λογικής που όσο περνάνε τα χρόνια δικαιώνεται ολοένα και περισσότερο: Τα μεγάλα παιχνίδια τα κερδίζει πολύ πιο εύκολα η ομάδα που παίζει καλύτερα στο μισό γήπεδο. Είναι η σύγχρονη, ανεπτυγμένη και βελτιωμένη φιλοσοφία της παλιάς Λιμόζ. ‘’Μίκρυνε’’ τον χρόνο του αγώνα με λίγες κατοχές μπάλας, παίξε άμυνα και κέρδισε, έλεγε το δόγμα Μάλκοβιτς. Σήμερα, πια, οι σύγχρονες ομάδες ξέρουν ότι οι 65 πόντοι παθητικό είναι μια πολύ καλή αφετηρία για τη νίκη σε ένα ντέρμπι αλλά πρέπει να βρεθούν και οι…66 της επίθεσης. Ο Ολυμπιακός όπως πολύ σωστά είπε και ο Πασκουάλ σε κάποιο σημείο της σειράς με τη Μπαρτσελόνα είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης στην επίθεση μετά τα 18-20’’. Στο ΟΑΚΑ έφτασε στο μάξιμουμ: Η άμυνα του λειτούργησε άψογα και η επίθεση του δεν παρουσίασε τη μόνιμη ασθένεια των τελευταίων ετών στο συγκεκριμένο γήπεδο: Με 21 ασίστ και μόνο 12 λάθη (μερικά εκ των οποίων έγιναν στο τέλος και ενώ το ματς είχε ουσιαστικά κριθεί) ο Ολυμπιακός απόλαυσε τη σπάνια πολυτέλεια να έχει καλύτερη δημιουργία από ότι λάθη! Οι τρεις γκαρντ (Σπανούλης, Σλούκας, Μάντζαρης) είχαν στον ίδιο δείκτη 15 έναντι 9 και συνολικά 3/7 δίποντα και 4/10 τρίποντα. Μπορεί το 7/17 να μην είναι κανένα ποσοστό για ….Όσκαρ αλλά αν συγκριθεί με αντίστοιχα νούμερα σε πρόσφατες ήττες του Ολυμπιακού στο ίδιο γήπεδο είναι μια ξεκάθαρη πρόοδος.

Κανένα πλάνο ο Παναθηναϊκός

Στην απέναντι πλευρά ο Παναθηναϊκός δεν έδειξε κανένα πλάνο και φάνηκε να μην έχει λύσεις. Ο Ιβάνοβιτς δεν πήρε κανένα ρίσκο με δεδομένη την απουσία του Γκιστ που ήταν κτύπημα και πολύ σοβαρό μάλιστα στην αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού. Παρότι δεν μου αρέσουν οι υποθετικές κουβέντες και τα ‘’αν’’ έχω την αίσθηση ότι ούτε χθες ο Ιβάνοβιτς θα έβαζε τον Γκιστ για πολύ ώρα πάνω στον Σπανούλη! Αλλά για αυτό δεν μπορώ να τον κατηγορήσω αφού είναι κάτι που το ξέρει μόνο ο ίδιος. Δεν θα υποστηρίξω ότι ο Παναθηναϊκός πήγε χωρίς πλάνο στο ντέρμπι. Αλλά όποιο και αν ήταν το πλάνο του δεν φάνηκε στο παρκέ. Με δεδομένη την απουσία του Γκιστ ο Ιβάνοβιτς έπρεπε να βρει τρόπο να ανακατέψει την τράπουλα και να βρει διαφορετικές λύσεις. Μια δύο φορές που ο Παναθηναϊκός ανέβασε τη γραμμή πίεσης του και έφτιαξε παγίδες στο κέντρο έκλεψε μπάλες και μπόρεσε να ανοίξει τον ρυθμό. Αλλά ήταν τόσες λίγες αυτές οι φορές που δεν μπορούσαν να αλλάξουν τη μοίρα του. Με παθητικό κοντά στους 80 πόντους ο Παναθηναϊκός δεν είχε ελπίδες να είναι ανταγωνιστικός. Εκτός αν το ματς γινόταν κανενός είδους παράξενο run and gun, αλλά τέτοιου είδους δείγματα δεν έχουμε σε ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος. Τυχόν εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Παναθηναϊκού είναι οι στιγμές που ο Διαμαντίδης δεν έχει τη μπάλα στα χέρια του και δεν μπορεί να τρέξει την επίθεση της ομάδας αξιοποιώντας συνήθως τον Μπατίστα. Εναλλακτική δεν φαίνεται να υπάρχει. Ο Παππάς είναι παίκτης ειδικών συνθηκών και θέλει τη μπάλα στα χέρια του όχι για να δημιουργήσει αλλά για να σκοράρει. Η ψυχολογία του Σλότερ και του Μπλουμς πρέπει να βρίσκεται σε επίπεδα θερμοκρασιών Ανταρκτικής. Όταν στο μυαλό ενός σουτέρ μπαίνει η ιδέα ότι μόλις αστοχήσει θα πάει στον πάγκο είναι χαμένη υπόθεση. Το κεφάλαιο Νέλσον αποτελεί από μόνο του μια ξεχωριστή ιστορία παίκτη που έχει διαταραχθεί εντελώς η ψυχολογία του. Ο Νέλσον δεν ήρθε με τη φήμη του καλού σουτέρ αλλά ενός πολύ-εργαλείου. Ενός παίκτη με ειδικές αμυντικές ικανότητες. Είναι επίσης φανερό ότι η ψυχολογία του πέφτει όσο μειώνεται ο ρόλος του στην ομάδα. Χθες έπαιξε 2’26’’ την ώρα που ο Παναθηναϊκός έψαχνε και οργάνωση και καλύτερη περιφερειακή άμυνα. Δεν ξέρω πως θα καταλήξει η σεζόν του Ιβάνοβιτς και αν θα την τελειώσει στο ΟΑΚΑ (πολύ αμφιβάλλω…) αλλά έχω την αίσθηση ότι αυτοί που ζουν μέσα στην ομάδα μπορούν να γράψουν ολόκληρο βιβλίο υπό τον τίτλο ‘’Δέκα σίγουροι τρόποι να πειράξεις ή να κάψεις το μυαλό ενός ξένου παίκτη’’. Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι πρωτίστως αγωνιστικό. Το έχω πει σε αρκετές εκπομπές της Νόβα, το έχω γράψει και εδώ: Είναι ψυχολογικό. Οι παίκτες με τον Ιβάνοβιτς δεν επικοινωνούν και μοιάζουν λες και ο καθένας τους διαβάζει διαφορετική σελίδα του βιβλίου. Άλλωστε ο αγέλαστος και απόμακρος Μαυροβούνιος ποτέ στο παρελθόν δεν φημιζόταν ως προπονητής ψυχολογίας ή ως προπονητής που ήξερε να διαχειρίζεται χαρακτήρες, εγωισμούς και κρίσεις.

Διαβάστε ακόμη:

Το VIDEO της φραστικής επίθεσης στον Βασίλη Σπανούλη στα αποδυτήρια

Υπό αστυνομική επιτήρηση το σπίτι του Σπανούλη!

Μήνυση Ολυμπιακού σε Δημήτρη Γιαννακόπουλο

Αποθέωση των παικτών του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ (VIDEO)

Έξαλλοι με Σπανούλη στον Παναθηναϊκό

Το φύλλο αγώνα του ντέρμπι "αιωνίων"

Φραστική επίθεση Δ. Γιαννακόπουλου στον Σπανούλη καταγγέλει ο Ολυμπιακός και ετοιμάζει μήνυση

Στην αντεπίθεση Σπανούλης, απάντησε στον Γιαννακόπουλο: "Να μετανιώσουν αυτοί που βρίζουν οικογένειες και παιδιά!"

Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 66-77 (VIDEOS)

H χειρονομία του Σπανούλη στους οπαδούς του Παναθηναϊκού (VIDEO)

Το "ντου" των οπαδών του Παναθηναϊκού στον πάγκο του Ολυμπιακού (VIDEOS)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ