Διαγωνισμός βλακείας

Η δεύτερη είναι να γράψεις στα παλιά σου τα παπούτσια το αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι και να ασχοληθείς για μία ακόμη φορά με τους ηλίθιους πρωταγωνιστές των επεισοδίων της αναμέτρησης.

Η τρίτη είναι μία σύνθεση των δύο άλλων, αφού ούτως ή άλλως μεταξύ των παρεπόμενων των επεισοδίων, ήταν και το αριθμητικό μειονέκτημα με το οποίο αγωνίστηκε ο ΠΑΟΚ από το 38ο λεπτό και έως το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, αφού ο Σέρτζιο Κονσεϊσάο συμμετείχε εκτάκτως στο διαγωνισμό βλακείας και μάλιστα απέσπασε το πρώτο βραβείο μετά πολλών επαίνων!

Το πιθανότερο είναι ότι η επόμενη ημέρα θα τον βρει απογειωμένο στις συνειδήσεις των φίλων του ΠΑΟΚ, ιδιαίτερα για τη σκηνή που χτυπούσε το στήθος του στο ύψος του εμβλήματος του Δικεφάλου αποχωρώντας, αλλά ό,τι χειρότερο θα είναι να τον βρει και ηθικά δικαιωμένο.

Ήταν μία ενέργεια-παράδειγμα προς αποφυγή, έστω κι αν ήταν αποτέλεσμα δράσης-αντίδρασης στη σωρεία των αντικειμένων που δέχθηκε από την εξέδρα με απειλή της σωματικής του ακεραιότητας.

Παραδειγματική ασφαλώς θα έπρεπε να είναι και η τιμωρία του Άρη, ανεξαρτήτως της πυροσβεστικής παρέμβασης του Λάμπρου Σκόρδα που έγινε έξαλλος με τους ταραξίες, αν η Διοργανώτρια Αρχή δεν είχε προνοήσει να απενοχοποιήσει τις ομάδες από τέτοιου είδους παρεκτροπές των φίλων τους και να τις… αθωώνει με χρηματικά πρόστιμα.

Κάποιος θα πει «μάθε ρε φίλε τι είχε προηγηθεί όλη την εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη και μετά μίλα για ευθύνες του Άρη». Αυτό έλειπε τώρα, να κρατάμε σκορ και στα εξωγηπεδικές δραστηριότητες…

Άλλος θα προσθέσει «εσένα η Θεσσαλονίκη σε πείραξε, λες και στην Αθήνα γίνονται λιγότερα». Όχι, τα ίδια σκ… γίνονται, όταν γίνονται και είναι το ίδιο καταδικαστέα, τουλάχιστον στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα που βρίσκεστε. Περί ποδοσφαίρου

Και λίγα λόγια για το παιχνίδι, χωρίς να παραγνωρίζουμε την αριθμητική ανισορροπία που γέννησαν όσα μεσολάβησαν πριν την εκπνοή του πρώτου σαρανταπενταλέπτου.

Η εικόνα ήταν μία πλήρης αντιστροφή εκείνης του αγώνα κυπέλλου στην Τούμπα. Απλώς τότε ο Σιστόν δεν αντέδρασε α λα Κονσεϊσάο στο κόρνερ που δεν κατάφερε εγκαίρως –λόγω ρίψης κροτίδων- να εκτελέσει στο 12ο λεπτό και δεν άφησε λειψό στο χορτάρι τον Άρη.

Τότε ο Άρης και χθες ο ΠΑΟΚ στάθηκαν όρθιοι στο καμίνι της αντίπαλης έδρας, χωρίς οι αριθμοί των αναμετρήσεων να δικαιολογούν τα δύο 0-0. Ίσως μάλιστα χθες ο Άρης να είχε κατιτίς περισσότερο σε επίπεδο ευκαιριών για γκολ, αν και η ψυχολογία των επιθετικών του στην τελική προσπάθεια ήταν εμφανές ότι συναγωνίζεται χειμερινές θερμοκρασίες, φλερτάροντας με το απόλυτο μηδέν.

Και οι δύο ως φιλοξενούμενοι είχαν περισσότερη ψυχή και πάθος απ’ ότι ως γηπεδούχοι, ενώ είχαν και τις ίδιες ακριβώς αδυναμίες στο εκτελεστικό κομμάτι της δουλειάς τους στον αγωνιστικό χώρο. Αδυναμίες που δεν οφείλονται απλώς στην αποτελεσματικότητα της ανασταλτικής δουλειάς του αντιπάλου, αλλά είναι και εγγενείς.

Υ.Γ.: Περί της ηλιθιότητας των πρωταγωνιστών των επεισοδίων δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από το γεγονός ότι ενώ κέρδισαν με ανήθικα μέσα την αποβολή αντιπάλου, αυτοί συνέχισαν (!) στη διάρκεια του αγώνα να ανακόπτουν κάθε τόσο τον ρυθμό της ομάδας τους που προσπαθούσε να επικρατήσει του 10μελή ΠΑΟΚ…