Διαπιστώσεις με θετικό πρόσημο
Όταν ο Παναθηναϊκός πήρε θέση στην αφετηρία της φετινής Superleague και έθεσε ως στόχο το ευρωπαϊκό εισιτήριο, υπήρξαν αρκετές αμφιβολίες για τη δυνατότητά του να φέρει εις πέρας την αποστολή. Ήταν μάλλον κυρίαρχη τάση η εκτίμηση ότι ο συγκεκριμένος στόχος ουσιαστικά επιβάλλεται από το όνομα και τη φανέλα και όχι τα πραγματικά δεδομένα, αγωνιστικής και οικονομικής κατάστασης.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι υπήρξε μία ανάταση με την ολοκλήρωση -έστω και καθυστερημένα- των μεταγραφικών κινήσεων, αφού νωρίτερα ο πήχης των απαιτήσεων είχε υποχωρήσει στο επίπεδο σωτηρίας της οικονομικής παρτίδας και το να εγείρει σοβαρές αγωνιστικές διεκδικήσεις είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα. Και μην ξεχνάμε ότι και πέρσι οι πράσινοι εξασφάλισαν μέσα από τον αγώνα διαβάθμισης με την Skoda Ξάνθη την έξοδο στο κύπελλο UEFA, ωστόσο το ελλειμματικό ταμείο ακύρωσε το ταξίδι.
Ωστόσο, ο Πράνιτς, ο Μπεργκ, ο Σίλντενφελντ, ο Μέντες, ο Κλωναρίδης ήταν μεταγραφές πρώτης εξάδας, “αρκεί να ανταποκριθούν στο 70-75% του βιογραφικού τους και βεβαίως να γίνουν ομάδα”, ήταν η κοινή συνισταμένη των απόψεων που διατυπώθηκαν.
Σχεδόν πέντε μήνες αργότερα υπάρχει η αίσθηση του θετικού πρόσημου. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να έχει έξι ήττες, όσες και οι τρεις προπορευόμενοι μαζί, ωστόσο βρίσκεται στην τέταρτη θέση και αν αύριο ξεκινούσαν τα πλέι οφ θα έμπαινε στη διαδικασία με χάντικαπ δύο βαθμών μόνο από τον ΠΑΟΚ, που άρχισε τη χρονιά με βλέψεις πρωταθλητισμού.
Έχασε και από τους τρεις που βρίσκονται ψηλότερα (Ολυμπιακός και Ατρόμητος τον νίκησαν μέσα στη Λεωφόρο), έκανε γκέλες που άλλοτε θα σόκαραν (ήττα από τον Πανθρακικό στη Λεωφόρο, ισοπαλία εντός με τη Βέροια, βαριά ήττα στη Νέα Σμύρνη), αλλά ξεπέρασε εμπόδια που έμοιαζαν δυσθεώρητα, όπως η ταχύτερη δυνατή εγκόλπωση των νέων παικτών που εκτός των άλλων αναζητούσαν στην πλειοψηφία τους ένα restart στην καριέρα τους, η προώθηση και ανάδειξη της πάλαι ποτέ Golden Team και η επιβολή ποδοσφαιρικής υγείας σ’ ένα εχθρικό οικονομικά περιβάλλον στα αποδυτήρια.
Κι ενώ ο Σίλντενφελντ δεν έχει ανταποκριθεί στο ρόλο του ηγέτη της άμυνας, ο Πράνιτς δεν απομακρύνεται αισθητά από τον μέσο όρο του και ο Μπαϊράμι βρίσκεται στο ίδιο σημείο που ήταν και τον περασμένο Αύγουστο, είναι πλέον ελάχιστοι αυτοί που αμφιβάλλουν ότι η σημαία του τερματισμού θα βρει τον Παναθηναϊκό στην πρώτη πεντάδα, ενώ αυξάνονται αυτοί που δεν βλέπουν στον ΠΑΟΚ το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την πρωτιά των πλέι οφ και το εισιτήριο της προκριματικής φάσης του Champions Ligue.
Θα ρωτήσει κάποιος “εμπνέει ο Παναθηναϊκός εμπιστοσύνη για να κάνει την υπέρβαση;” αλλά η απάντηση εξαρτάται από την κατάσταση στην οποία θα παρουσιαστούν οι ομάδες τον Απρίλιο. Είτε πάντως δεχθούμε ότι ο Παναθηναϊκός έκανε βήματα προόδου σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις, είτε ότι οι ανταγωνιστές του (πλην Ατρομήτου που διαγράφει σταθερά ανοδική πορεία) δεν ανταποκρίθηκαν στις αρχικές απαιτήσεις, το βέβαιο είναι ότι θα αντιμετωπίσει επί ίσοις όροις την πρόκληση των κατατακτήριων αγώνων.
Κι όλα αυτά, την ώρα που ακόμη παλεύει να πετύχει τρεις συνεχόμενες νίκες και το Σάββατο θα έχει την τρίτη του ευκαιρία. Αυτό που δεν πέτυχε μετά τις νίκες επί του Άρη (2-0 στο Κλ. Βικελίδης) και του ΠΑΣ Γιάννινα (3-1 εντός) μένοντας στο 1-1 στη Ριζούπολη, αλλά και μετά τις νίκες με Λεβαδειακό (4-0 εκτός) και Skoda Ξάνθη (2-1 εντός), χάνοντας 1-0 στο Αγρίνιο, θα το επιχειρήσει ξανά κόντρα στον Πλατανιά το Σάββατο.
Προέρχεται από τις νίκες κόντρα στον Πανιώνιο (1-0 εντός) και στη Βέροια (3-1 εκτός) και όταν το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, πόσο μάλλον το τρις… Τουλάχιστον αυτή τη φορά, θα το επιχειρήσει στο σπίτι του, αν και η Λεωφόρος δεν έχει αποδειχτεί για την ώρα η απόρθητη έδρα που ονειρεύονταν οι φίλοι του.
Στον αντίποδα, ο Παναθηναϊκός διαχειρίστηκε με ψυχραιμία τις ήττες του και έβγαλε αντίδραση που απομάκρυνε το ενδεχόμενο ενός σερί αρνητικών αποτελεσμάτων που θα υποθήκευε τη συνολική προσπάθεια.
Με εξαίρεση την ήττα στην Τούμπα που διαδέχθηκε η εντός έδρας ήττα από τον Πανθρακικό, ο Παναθηναϊκός απάντησε με δύο συνεχόμενες νίκες στις ήττες του από Ολυμπιακό, Ατρόμητο και Παναιτωλικό. Ακόμη και στο ξεκίνημα της σεζόν, την ήττα στη Νέα Σμύρνη διαδέχθηκαν δύο ισοπαλίες με Βέροια (εντός) και Πλατανιά (εκτός) και ακολούθησαν δύο νίκες με ΟΦΗ και Αστέρα Τρίπολης.
Ανεξαρτήτως του πόσο κοντά ή μακριά βρίσκεται ο Παναθηναϊκός από το να κερδίσει την εμπιστοσύνη των φίλων του, το βέβαιο είναι ότι έπαψε να απολαμβάνει απλά την ανοχή τους. Κι αν είναι ακόμη νωρίς για να μιλήσουμε για “κερδισμένο στοίχημα” στο αγωνιστικό κομμάτι, δεν συμβαίνει το ίδιο και στο οικονομικό σκέλος, αφού η μπάλα πέρασε εν μέρει στο γήπεδο της διοίκησης.
Δεύτερη συνεχόμενη απουσία από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για εξωαγωνιστικούς λόγους, δεν θα είναι απλά τραυματική για τους πρωταγωνιστές στο χορτάρι, θα είναι καταστροφική για το σύλλογο. Κι εκεί, χωρίς να παραγνωρίζονται οι προσπάθειες που καταβάλλονται, υπάρχει ακόμη πολύς και κακοτράχαλος δρόμος για να διανυθεί…