Διπλό αβαντάζ για ΠΑΟΚ
Ο Στέλιος Γρηγοριάδης εντοπίζει τα δύο στοιχεία που διατηρούν "ζωντανές" τις ελπίδες του ΠΑΟΚ για τίτλο, αναγνωρίζει τα σοβαρά διλήμματα του ροτέισον και υπενθυμίζει την ανάγκη ενίσχυσης ενόψει Ιανουαρίου.
Το είπαμε πολλές φορές: Το αν θα κατακτήσει μια ομάδα έναν τίτλο εξαρτάται όχι μόνο από τις δικές της δυνατότητες αλλά και από το αν παρουσιάσουν αδυναμίες οι ανταγωνιστές της. Και επειδή για τον φετινό ΠΑΟΚ ανταγωνιστής στο Πρωτάθλημα μπορεί να θεωρηθεί μόνο ο Ολυμπιακός, έχουν τεράστια σημασία οι απρόβλεπτες βαθμολογικές απώλειες των “ερυθρόλευκων”.
Ο ΠΑΟΚ, με τις ομάδες που έχει αντιμετωπίσει στις οκτώ πρώτες αγωνιστικές, συγκεντρώνει έξι περισσότερους βαθμούς από πέρσι. Πήρε εννιά βαθμούς εκτός έδρας με Πλατανιά, Παναιτωλικό και Εργοτέλη, ενώ πέρσι είχε πάρει μόνο έναν (ισοπαλία 2-2 με Εργοτέλη). Συν 8, δηλαδή, μείον 2 από το 1-1 με την Καλλονή, την οποία πέρσι είχε κερδίσει.
Ο Ολυμπιακός έχει τρεις βαθμούς… περισσότερους από πέρσι! Συν τρεις με Παναθηναικό (πέρσι έχασε στο Καραισκάκη), συν έναν με Αστέρα (πέρσι έχασε στην Τρίπολη), μείον έναν με Ατρόμητο (πέρσι έφερε ισοπαλία στο Περιστέρι), ενώ με τον Παναιτωλικό και πέρσι και φέτος έφερε ισοπαλία στο Αγρίνιο.
Η σημαντική διαφορά, ωστόσο, είναι ότι πέρσι οι δύο ήττες του Ολυμπιακού από Παναθηναικό και Αστέρα σημειώθηκαν ΑΦΟΥ είχε κατακτήσει και μαθηματικά τον τίτλο, οπότε τα ματς αυτά δεν είχαν βαθμολογική σημασία. Υποθέτοντας ότι ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε αυτά τα δύο παιχνίδια, εάν χρειαζόταν τους βαθμούς, θα δούμε ότι υστερεί σε σχέση με πέρσι κατά τρεις βαθμούς. Έναν από το ματς με τον Ατρόμητο και δύο από το ματς με τον Αστέρα.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, για το ακλόνητο φαβορί που λέγεται Ολυμπιακός είναι έκπληξη το γεγονός ότι από το Αγρίνιο, το Περιστέρι και την Τρίπολη πήρε φέτος μόνο δύο βαθμούς στους εννιά. Αυτό είναι μεγάλο αβαντάζ για τον ΠΑΟΚ και, σε συνδυασμό με τη δική του σταθερότητα στη συγκομιδή βαθμών, του δίνει το δικαίωμα να ελπίζει.
Το “έργο” Σπάθα και το “χάρισμα” του Κλάους
Ας αφήσουμε, όμως, τις αντιστοιχίες των αριθμών κι ας πάμε στα γεγονότα. Το Σάββατο ο Ολυμπιακός ευνοήθηκε σκανδαλωδώς από τον Σπάθα και τους βοηθούς του και όμως έμεινε στο 0-0 με τον Αστέρα εξ αιτίας, νομίζω, των “άναρχων” επιθέσεών του, αλλά και της αστοχίας του Κώστα Μήτρογλου, που ήταν σαφώς ο μοιραίος παίκτης του. Ο ΠΑΟΚ, χωρίς να έχει καλή απόδοση, ή τουλάχιστον την απόδοση που είχε σε όλα τα προηγούμενα εκτός έδρας παιχνίδια του, νίκησε 2-0 τον Εργοτέλη, χάρη κυρίως στο “χάρισμα” του Στέφανου Αθανασιάδη, που σκόραρε και στις δύο τελικές προσπάθειες του.
Κατά τη γνώμη μου, στο δεύτερο ημίχρονο μετείχε στο ματς και ο… Δημητρόπουλος, που σφύριζε εύκολα φάουλ σε βάρος του ΠΑΟΚ και δύσκολα σε βάρος του Εργοτέλη, χωρίς πάντως να “πιάσει” την καταπληκτική επίδοση του Σπάθα με τα… 27-2 φάουλ υπέρ του Ολυμπιακού και εις βάρος του “καρατομημένου” με αδικαιολόγητη αποβολή Αστέρα, ενώ και οι βοηθοί του δεν χρειάστηκε να συναγωνιστούν τους συναδέλφους τους στην Τρίπολη, που με πέντε ανύπαρκτα οφ σάιντ… απαγόρευαν τον Αστέρα να κατεβεί κάτω από τη σέντρα.
Στην εξέλιξη του αγώνα στο Παγκρήτιο βοήθησε και η αδυναμία του Εργοτέλη να δημιουργήσει την κλασική ευκαιρία, με εξαίρεση το κοντινό σουτ άουτ του Χαλκιαδάκη στο 76′. Ο ΠΑΟΚ, μολονότι “χλωμός” δημιουργικά, ήταν η ομάδα με τις περισσότερες ευκαιρίες, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι, για μία ακόμη φορά, λειτούργησε καλά ανασταλτικά και “έχτισε” την επικράτησή του από την άμυνα.
Τα διλήμματα του ροτέισον
Τώρα, αρχίζουν τα πολύ δύσκολα. Ο Ρατς έχει πρόβλημα και, όπως αποδείχτηκε, κακώς αγωνίστηκε, του Μακ του προέκυψε πρόβλημα, ο Σκόνδρας παραμένει με πρόβλημα και ο Τζαβέλλας ακόμη δεν είναι 100% έτοιμος. Λογικό. Τα προβλήματα απουσιών από τραυματισμούς και τιμωρίες με κάρτες καμία ομάδα δεν μπορεί να τα αποφύγει. Όπως δεν μπορεί να αποφύγει και την κούραση, όταν είναι υποχρεωμένη να δίνει μάχη ταυτόχρονα σε τρία μέτωπα. Από εδώ και πέρα τεράστια σημασία θα έχει το ροτέισον και, πολύ περισσότερο, το αν και κατά πόσο θα βοηθήσουν οι παίκτες που θα κληθούν να σηκωθούν από τον πάγκο ή και την κερκίδα για να παίξουν βασικοί. Όπως ο Σπυρόπουλος, για παράδειγμα, που πήγε αρκετά καλά στο Ηράκλειο, ή κάποιοι από τους πιτσιρικάδες, που, δεν μπορεί, θα έρθει και η σειρά τους.
Η διαχείριση του έμψυχου δυναμικού από τον Αγγελο Αναστασιάδη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο ΠΑΟΚ πάει την Πέμπτη να παίξει με τη Φιορεντίνα, ενώ την Κυριακή τον περιμένει το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στην Τούμπα. Αξίζει το ρίσκο να ξοδέψει ενέργεια η ομάδα με πολλούς βασικούς στη Φλωρεντία, όταν μπορεί να κερδίσει την πρόκριση στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ με νίκες επί της Ντινάμο Μινσκ και της Γκινγκάμπ; Μήπως είναι προτιμότερο να “φρεσκαριστεί” ενόψει του αγώνα με τον Παναθηναϊκό, στην προσπάθειά της να διατηρήσει τη βαθμολογική διαφορά από τον Ολυμπιακό στο Πρωτάθλημα; Είναι ένα δίλημμα, στο οποίο έχει τη βαριά ευθύνη να απαντήσει με τις επιλογές του ο κόουτς του ΠΑΟΚ. Κι αυτό το δίλημμα δεν τίθεται μόνο αυτή την εβδομάδα. Θα τεθεί αρκετές φορές από εδώ και πέρα.
Οπωσδήποτε ενίσχυση
Η απάντηση θα γίνει πιο εύκολη εάν ενισχυθούν οι δυνατότητες του ρόστερ. Κουραστικό είναι να επαναλαμβάνεται συνεχώς, αλλά πιστεύω ότι είναι και απαραίτητο, εάν θέλουμε να είμαστε ήσυχοι με τη συνείδησή μας και ευθυγραμμισμένοι με την κοινή λογική: Τον Ιανουάριο πρέπει οπωσδήποτε να γίνει η προσθήκη δύο ή τριών ποιοτικών παικτών, έτοιμων να προσφέρουν αμέσως. Θα είναι πολύ χρήσιμο να αυξηθούν οι εναλλακτικές λύσεις για τον Άγγελο, ο οποίος, κακά τα ψέματα, αποδεικνύεται ότι δεν εμπιστεύεται εξίσου όλους τους παίκτες του. Διότι αν τους εμπιστευόταν δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να ρισκάρει τη συμμετοχή του Ρατς στον αγώνα του Ηρακλείου. Αν τους εμπιστευόταν όλους δεν θα χρησιμοποιούσε μονίμως τους ίδιους 14-15 παίκτες.
