Έφταιξαν αρκετά…
Όπως στη ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο, ο κάθε άνθρωπος προσεγγίζει τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία. Άλλος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και άλλος μισοάδειο.
Ο Μίτσελ μετά την ισοπαλία του Ολυμπιακού στο Αγρίνιο είπε ότι «δεν είναι δυνατό να νικάμε παντού». Λογικό, καθώς σε ένα πρωτάθλημα 34 αγωνιστικών είναι φυσιολογικό να υπάρξουν βαθμολογικές απώλειες. Το θέμα όμως είναι η εικόνα της ομάδας, πως προκύπτουν αυτές οι απώλειες και το σημαντικότερο αν γίνονται μάθημα.
Είναι διαφορετικό να μοχθήσεις, να παίξεις καλά και να μην κερδίσεις, κι άλλο να έχεις κακή απόδοση και να μοιραστείς τους βαθμούς. Στην πρώτη περίπτωση, ο κόσμος θα εκτιμήσει την προσπάθεια (παράδειγμα το χειροκρότημα στο παιχνίδι με την Παρί Σεν Ζερμέν, για το εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο), ενώ στη δεύτερη θα σταθεί στο ότι έδωσες στο γήπεδο, αυτό πήρες. Από τον Ολυμπιακό όμως έλειψαν πολλά στο Αγρίνιο.
Εκτός αγώνα Μίτσελ και παίκτες…
Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές, όπως και ο Μίτσελ, δεν βρέθηκαν σε καλή βραδιά. Θα αναρωτηθείτε, βέβαια, τι μπορεί να κάνει ένας προπονητής, όταν τόσοι πολλοί παίκτες δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα; Δεν μπορεί να αλλάξει όλη την ομάδα. Αυτή είναι η μία άποψη. Υπάρχει όμως και η άλλη, που λέει: Τι έφταιξε και η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών δεν πρόσφεραν ανάλογα με τις δυνατότητές τους; Δεν προετοιμάστηκαν καλά αγωνιστικά και ψυχολογικά το τελευταίο πενθήμερο; Ήταν επηρεασμένοι από την ήττα από τον Παρί Σεν Ζερμέν; Είχαν το μυαλό τους στην Άντερλεχτ; Ήταν κουρασμένοι;
Σε κάποιους πράγματι βγήκε η κόπωση. Δεν είχαν ενέργεια από ένα σημείο κι έπειτα και κατά συνέπεια δεν ήταν εύκολο να παραμείνουν συγκεντρωμένοι, στην προσπάθεια των «ερυθρόλευκων» να πάρουν τη νίκη. Αυτό ισχύει ενδεχομένως για τον Σάμαρη, τον Βάις, τον Μανιάτη, τον Σιόβα, τον Μασάντο και τον Μήτρογλου. Αν και μεσολάβησαν πέντε ημέρες μεταξύ των δύο αγώνων (από Τρίτη, Κυριακή).
Καλύτερος ο κουρασμένος Βάις…
Στον αγώνα όμως με τον Παναιτωλικό, ο καλύτερος σε απόδοση ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού ήταν ο (κουρασμένος) Βάις. Και εν συνεχεία το κεντρικό αμυντικό δίδυμο (Σιόβας-Μανωλάς).
Ο Ντομίνγκεζ είχε παίξει 60 λεπτά κόντρα στους Παριζιάνους. Ο Κάμπελ είχε αγωνιστεί στο τελευταίο ημίωρο στο ματς με τους Γάλλους, ενώ στα 35΄ που αγωνίστηκε στο Αγρίνιο στο δεύτερο ημίχρονο δεν έδωσε τις λύσεις που χρειαζόταν η ομάδα. Ο Χολέμπας ήταν ξεκούραστος, το ίδιο και ο Εντινγκά που έκανε το ντεμπούτο του στο δεύτερο μέρος του παιχνιδιού με τον Παναιτωλικό. Ο Σαβιόλα είχε παίξει μόλις ένα τέταρτο στο ματς με την Παρί και ο Γιαταμπαρέ μόλις έξι λεπτά. Όλοι τους όμως κινήθηκαν σε πολύ ρηχά νερά στο τελευταίο παιχνίδι του πρωταθλήματος.
Το μάθημα με Παρί και Παναιτωλικό…
Πρωτίστως, δεν βοήθησαν τον Ολυμπιακό να φτάσει στη νίκη και ακολούθως τους εαυτούς τους και τον Μίτσελ. Με αποτέλεσμα όλοι (ομάδα, παίκτες, προπονητής) να χάσουν πόντους… Το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα με την Παρί και η απόδοση με τον Παναιτωλικό θα γίνει τουλάχιστον μάθημα στους «ερυθρόλευκους» ενόψει του ματς με την Άντερλεχτ; Θα φανεί σε δέκα ημέρες.
Υ.Γ.: Αποδείχτηκε για ακόμα μία φορά ότι «θέλει και τρόπο και κόπο» για να φτάσεις στην επιτυχία. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν παίκτες και προπονητής, τόσο καλύτερα θα είναι για τους ίδιους.
Υ.Γ. 2: Όταν ο Ολυμπιακός «μπλοκάρει» αγωνιστικά, χρειάζεται έναν οργανωτή ο οποίος θα περάσει κάθετες πάσες και παράλληλα θα απλώσει το παιχνίδι στα άκρα, προκειμένου να ανοίξει την αντίπαλη άμυνα. Ο Ντομίνγκεζ δεν ήταν καλός στο Αγρίνιο. Ο Ιμπαγάσα, που έμεινε στην Αθήνα, δεν θα μπορούσε να ήταν στον πάγκο και να βοηθούσε, έστω για μισή ώρα;
Υ.Γ. 3: Ο Εντινγκά δεν μπορεί να κριθεί από τα 40 λεπτά που έπαιξε με τον Παναιτωλικό. Από τον Κονγκολέζο αμυντικό μέσο είναι φανερό ότι λείπουν παιχνίδια, όπως και από τον Γιαταμπαρέ, προκειμένου να βρουν τον ρυθμό τους και να αποδώσουν βάσει των δυνατοτήτων τους.
Διαβάστε ακόμη:
