Ευτυχισμένο το 2012

Παναθηναϊκός: Μάθε παιδί μου άμυνα, έξτρα πάσα, σουτ χωρίς δεύτερη σκέψη

Θεωρητικά δεν άλλαξαν τόσα πολλά. Οι …υποσχέσεις για δραστικές περικοπές του μπάτζετ, ευτυχώς για τον σύλλογο έμειναν…υποσχέσεις και ο Παναθηναϊκός με ένα απλό συμμάζεμα εμφανίζει γεμάτο ρόστερ. Αποχώρησαν όμως τα δύο πέμπτα της πεντάδας του και αυτές οι απουσίες για να καλυφθούν θέλει χρόνο.

Ο Αντώνης Φώτσης ήταν ο καλύτερος αμυντικός της ομάδας ιδιαίτερα πέρυσι όταν ο Ομπράντοβιτς έδωσε τεράστιες ανάσες στον Διαμαντίδη. Τα γρήγορα πόδια του Φώτση κάλυπταν τον αρχηγό(τα βραβεία στην Ευρώπη δίνονται από κεκτημένη ταχύτητα), βοηθούσαν τους πιο αργούς ψηλούς. Κοινώς ήταν παντού. Ο Στίβεν Σμιθ δεν μπορεί να παίξει την ίδια άμυνα. Δεν θα σπεύσει σε βοήθειες δεν θα καλύψει τα γκαρντ.

Δίνει όμως μεγαλύτερη επιθετική ποικιλία αφού διαθέτει περισσότερες επιλογές για σκοράρισμα από τον αρχηγό της εθνικής.

Σημειώστε το αυτό.

Ο Ντέιβιντ Λόγκαν μοιάζει περίεργη επιλογή αντί του Νικόλας. Πιο κοντός από τον προκάτοχό του, επιρρεπής στο λάθος, αδύναμος αμυντικά. Καλύτερος με την μπαλα στα χέρια, αρνείται να πασάρει με τέτοιο τρόπο ώστε να κινηθεί η επίθεση, δεν έχει μάθει να κινείται χωρίς την μπάλα. Συνήθισε να παίζει ένα πολύ διαφορετικό και ατομικό μπάσκετ. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι θέλει να πάρει ο Ζοτς από αυτόν. Ίσως τον αυτοσχεδιασμό, πιθανώς να ξεκολλάει την ομάδα σε κάποια δύσκολη κατάσταση.

Έχοντας στον μυαλό τα πρώτα 24 λεπτά με την Εφές που είναι και κάπως πιο αντιπροσωπευτικά, φαίνεται ότι ο Παναθηναϊκός θα επιλέξει πιο πιεστικές άμυνες σε όλο το γήπεδο και όσο το δυνατόν πιο γρήγορη επίθεση με συνεχόμενα ντράιβ παικτών καθώς όλοι, πλην των δύο σέντερ, μπορούν να βάλουν την μπάλα στο παρκέ και να τριπλάρουν.

Το ταβάνι του θα το ορίσει η άμυνα. Αν παίκτες όπως ο Σμιθ, ο Λόγκαν, ο Καλάθης που έως τώρα δεν χρειάστηκε στην καριέρα τους να επικεντρωθούν στον αμυντικό τομέα, προσαρμοστούν, θα έρθουν πάλι μεγάλα πράγματα. Αν όχι, τότε πρέπει η επίθεση να βγάλει λαγούς από το καπέλο και χωρίς πια το σταθερό σουτ από τα 6.75.

Ολυμπιακός: Προσοχή…ταβάνι

Η πεμπτουσία του Ολυμπιακού βρίσκεται στον αγώνα με την Φενέρ: μια ομάδα τρομερά ενδιαφέρουσα, μπορείς να δεις τα πάντα. Από την καλύτερη έμπνευση έως το πιο απίθανο λάθος. Από την καλύτερη συνεργασία μέχρι την αδυναμία να σπάσει μια απλή ζώνη. Καλωσήρθατε στον κόσμο του νέου Ολυμπιακού. Με ομαδικό πνεύμα, πολύ δουλειά στην άμυνα, πλάνο στην επίθεση, ταλέντο αλλά και…ταβάνι. Γνωρίζουμε πολύ καλά τις τεράστιες δυνατότητες του Κέιλιν Λουκάς, τα απίστευτα αθλητικά προσόντα του Κάιλ Χάινς και το μαχητικό πνεύμα του Ματ Χάουραντ. Όλα αυτά θα κατατίθενται κάθε βράδυ, δεν μοιάζουν όμως αρκετά για να συμπεριλάβουμε τους κυπελλούχους Ελλάδας στα φαβορί της χρονιάς.

Ο Ολυμπιακός που είδαμε θα βελτιώνεται σε κάθε αγώνα. Θα μαθαίνει, θα προοδεύει. Θέλει σίγουρα τρεις μήνες για να αποτελεί ένα δυνατό σύνολο. Για να πετύχει όμως χρειάζεται να εμφανιστεί ως η τέλεια ομάδα, αφού οι μονάδες πλην Σπανούλη ή Παπάδοπουλου δεν διαθέτουν πείρα από τα δύσκολα.

Το σίγουρο είναι πως κάθε παιχνίδι του θα έχει τρομερό ενδιαφέρον, καλό θέαμα, σκληρή προσπάθεια για την νίκη. Κάποιες φορές δεν θα είναι όλα αυτά αρκετά για τις νίκες.

Αυτό οφείλεται στην απειρία της περιφέρειας όπου ο Σπανούλης πρέπει να αισθάνεται σαν τον Μαθουσαλίξ. Αν αποκτηθεί ένας ακόμα παίκτης, όπως ο Ζήσης για παράδειγμα, η κουβέντα διαφοροποιείται σίγουρα. Μέχρι τότε όμως θέλει…αντοχές, να είσαι φίλος της ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού.