Εικοσάλεπτο φαρσοκωμωδία

Εβδομήντα λεπτά διήρκεσε η αναμέτρηση στο “Απόστολος Νικολαΐδης” και στον χρόνο αυτό ο Εργοτέλης προσπάθησε να παίξει ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ, απάντησε στο γκολ του Παναθηναϊκού και με αρκετή δόση τύχης κρατούσε στα χέρια του το ισόπαλο αποτέλεσμα και τον πολύτιμο βαθμό που το συνοδεύει.

Στον υπόλοιπο χρόνο που θα μεσολαβούσε έως το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, εκτυλίχθηκε στο χορτάρι μια φαρσοκωμωδία, που θα μπορούσε να αναδείξει πολύ ισχυρές υποψηφιότητες για χρυσά βατόμουρα ανδρικών ρόλων, αν ήταν κινηματογραφική προβολή.

Αλλά δεν ήταν. Στα δημοσιογραφικά θεωρεία, με πανοραμική θέαση των τραγελαφικών συμβάντων το διασκεδάσαμε με τον πλέον ατάλαντο όλων θεατρίνο Στοΐκοβιτς, που σε κάθε επαφή με αντίπαλο, ακόμη και με την ίδια τη μπάλα, τιναζόταν ως θύμα ισχαιμικού επεισοδίου στον απινιδωτή, αλλά και τον πολλά υποσχόμενο Ιμπραΐμ, που μας συγκλόνισε -για να είμαστε ειλικρινείς- σε 1-2 αναπαραστάσεις επιληπτικής κρίσης προσεγμένου ιατρικού ντοκιμαντέρ.

Λάτρης της τέχνης…

Δεν συνέβη όμως το ίδιο και στην εξέδρα, που ανέβαζε διαρκώς θερμοκρασία με τον διαιτητή Δελφάκη. Λάτρης της τέχνης, αν και από μετριοπάθεια δεν το έχει συμπεριλάβει στο βιογραφικό του, παρακολουθούσε εκστασιασμένος τις ερμηνείες. Δεν χειροκροτούσε από σεβασμό προς τους πρωταγωνιστές, αλλά επιβράβευσε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο το μοναδικό ρεσιτάλ, απαγορεύοντας σε οποιονδήποτε να το διακόψει, ακόμη και στους τραυματιοφορείς που σε 2-3 περιπτώσεις πίστεψαν ότι απαιτείται επείγουσα αεροδιακομιδή.

Κίτρινες κάρτες; Συγγνώμη, αλλά συνεπαρμένος κι εγώ με την παράσταση, ξέχασα ότι μιλάμε για ποδόσφαιρο. Κάρτα όχι δεν έδωσε, συγχαρητήριο τηλεγράφημα θα στείλει όταν επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

Μάχη με τις αστυνομικές δυνάμεις…

Μ’ αυτά και άλλα, ένα παιχνίδι που η εξέδρα ζούσε με νοσταλγία λόγω της -κάτι από το παρελθόν- ώρας έναρξης (3 μ.μ.), αλλά και των events που προηγήθηκαν (βράβευση της πρωταθλήτριας ομάδας πάλης) και θα ακολουθούσαν (αγώνας επίδειξης ράγκμπι), εξελίχθηκε σε μάχη με τις αστυνομικές δυνάμεις με τα γνωστά παρελκόμενα.

Καταγγελίες του Εργοτέλη ότι απειλήθηκε η σωματική ακεραιότητα μελών της αποστολής στον χώρο των αποδυτηρίων και καταγγελίες των φιλάθλων ότι έγινε για μία ακόμη φορά υπερβολική χρήση χημικών, αλλά και επίδειξη ωμής βίας στον περιβάλλοντα χώρο έως και τον σταθμό του μετρό των Αμπελοκήπων. Σκατά… σκατά… σκατά…

“Μπρίζωσαν και πάλι όλο τον κόσμο!

Μία εβδομάδα πριν το ντέρμπι των “αιωνίων”, που φέτος είχε όλες τις προδιαγραφές να μας απασχολήσει λιγότερο από ποτέ, “μπρίζωσαν” και πάλι όλο τον κόσμο με όσα έζησε ή παρακολούθησε στους τηλεοπτικούς του δέκτες, αλλά και με όσα θα ακολουθήσουν, αφού είναι βέβαιο ότι θα επιληφθεί η αθλητική δικαιοσύνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διαθεσιμότητα του “Απόστολος Νικολαΐδης” στους επόμενους αγώνες του Παναθηναϊκού, αλλά όχι και για τη διαθεσιμότητα διαιτητή και ποδοσφαιριστών του Εργοτέλη που θα παραμείνουν ατιμώρητοι για όσα με κάθε τρόπο προκάλεσαν.

Υ.Γ.: Ο Εργοτέλης είναι μία ομάδα που είχε κερδίσει τον σεβασμό όλης της φίλαθλης Ελλάδας στην πρώτη του χρονιά στη μεγάλη κατηγορία. Μια ομάδα που είχε πραγματικά αποθεώσει το ποδόσφαιρο, μετατρέποντας κάθε παιχνίδι στο Παγκρήτιο σε μία πελώρια γιορτή, ημερίδα πολιτισμού.

Έχω ακόμη εκείνο το κίτρινο t-shirt με το μότο “Εργοτέλης, η δική μας ομάδα” που μας είχε δώσει ο κ. Τζώρτζογλου, παρουσία του αείμνηστου Παπουτσάκη, εκείνη την πρώτη φορά, στους απεσταλμένους των αθηναϊκών εφημερίδων.

Επέστρεψαν πάραυτα στη Β’ Εθνική. Έκτοτε, προφανώς αντιλήφθηκαν ότι ως “χαρά του αθλήματος” δεν έχουν καμία τύχη σε αυτό πρωτάθλημα και αποφάσισαν να γίνουν σαν τα μούτρα του. Με ορδές δανεικών και θέατρο σκιών, απολαμβάνοντας την ανοχή των θεσμικών οργάνων. Χθες όμως εξάντλησαν τη δική μας…

Δείτε την εκπομπή Super BALL με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις απ΄όλα τα γήπεδα της Ελλάδας και σχόλιο για τις επίμαχες φάσεις από τον Ηρακλή Τσίκινη:

Διαβάστε ακόμη:

Το πανόραμα της 26ης αγωνιστικής (videos)