Έκθεση …σκούπας και συνάντηση κορυφής στον τελικό της Α1

Εδώ είμαστε. Εδώ ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε στην θέση που βρισκόμασταν από το ξεκίνημα της χρονιάς. Μετά από 26 αγώνες, δύο γύρους πλέι οφ, καταλήξαμε στο σίγουρο Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. Κάθε χρόνο και χειρότερα τα πλέι οφ (βεβαίως θα πει κανείς ότι και στο ΝΒΑ δεν πάνε καλύτερα) και μετά από έκθεση…σκούπας συναντώνται οι μεγάλοι, τα θηρία, οι κολοσσοί, όπως αναμενόταν.

Προσπάθησαν οι δύο που έπονται, περισσότερο ο Πανελλήνιος αλλά ούτε καθυστέρησαν το μοιραίο και μεταξύ μας καλύτερα. Να μην υπάρχει καμία δικαιολογία.



Όταν ξεκινούσαν οι ημιτελικοί, πριν από επτά ημέρες, ιδιαίτερα μετά τον πρώτο αγώνα, ο Παναθηναϊκός έδειχνε να έχει ένα προβάδισμα όχι μόνο λόγω έδρας, κυρίως χάρις στην εικόνα και την ψυχολογία. Δύο παιχνίδια αργότερα, βρισκόμαστε στο απόλυτο 0 αφού πάντα κρίνουμε με ότι μας παρουσιάζουν.



Η αλλαγή πλεύσης δεν αφορά τόσο το εξαιρετικό παιχνίδι του Ολυμπιακού το Σάββατο, όσο στη δυσκολία του Παναθηναϊκού να ξεμπερδέψει την Κυριακή με έναν αντίπαλο ο οποίος προσαρμόστηκε αμυντικά κι επιβεβαίωσε όσα χαρακτηρίζουν τους πρωταθλητές φέτος: μπαίνουν τα τρίποντα σε υψηλά ποσοστά; Περίπατος. Δεν μπαίνουν; Αγωνία. Μέτρια ποσοστά, νίκη αλλά όχι με εμφατικό τρόπο.



Είναι δύσκολο να κάνεις σκληρή κριτική σε μία ομάδα κι έναν προπονητή οι οποίοι τα τελευταία χρόνια μας παρουσιάζουν το πληρέστερο μπασκετικό πακέτο.



Ο Ομπράντοβιτς είναι προπονητής που στηρίζεται στην περιφέρεια, γνωρίζει όμως άριστα ότι δεν γίνεται να ζεις και να πεθαίνεις με τα τρίποντα. Γι αυτό στο διάστημα μετά τον καταραμένο Φλεβάρη, ο Παναθηναϊκός δούλεψε με συνέπεια για να βάλει ένα μέρος του παιχνιδιού του στην ρακέτα και είτε να σκοράρει από εκεί είτε να ανοίγει την άμυνα για ελεύθερα τρίποντα.



Όταν ο Πέκοβιτς είναι ξεκούραστος τα πάντα λειτουργούν στην εντέλεια, όταν όμως κουράζεται, και καταπονείται γρήγορα όταν έχει να κάνει με μεγάλα κορμιά όπως του Βουγιούκα, τότε υπάρχει πρόβλημα αφού η αντίπαλη άμυνα κάποια στιγμή θα ανοίξει και θα κλείσει τα σουτ.



Αυτό το λέμε για να καταστήσουμε σαφές ότι ο Ζοτς δεν επιθυμεί ένα πάρτι από τα 6.25 αλλά υποχρεούται να το πράξει.



Επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού, η εικόνα του Γιασικεβίτσιους ισορροπεί την μέτρια παρουσία των υπολοίπων. Τώρα που έρχονται τα δύσκολα ένας Σάρας με χρόνο συμμετοχής βοηθάει στην αλλαγή ισορροπιών όπως απέδειξε κόντρα στον Πανελλήνιο. Και μην πει κανείς ότι άλλο η περιφερειακή γραμμή του Ζούρου και άλλη του Γιαννάκη. Ισχύει βεβαίως βεβαίως, από την άλλη η ποιότητα του Σάρας δεν επηρεάζεται από τον αντίπαλο όσο από την δική του παρουσία.



Ο Ολυμπιακός από την άλλη πλευρά, ξεπέρασε με μπόλικη επίδειξη χαρακτήρα το ψυχολογικό του μειονέκτημα από το φάιναλ φορ. Έβγαλε πάθος, ηρεμία κυρίως άπλωσε το παιχνίδι της με την παρουσία του Μπέβερλι. Ο Αμερικανός δεν είναι σταρ, δεν είναι ηγέτης, δεν θα πάρει τους τελικούς μόνος του, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό αμυντικό ρόλο βγάζοντας ενέργεια και πιέζοντας τον πάντα φορτσάτο Σπανούλη.



Σπουδαία νέα για τον Ολυμπιακό η διάθεση και το καθαρό μυαλό του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη στο πλέον νευραλγικό κομμάτι της επίθεσης. Αν ο Μπιγκ Σόφο είναι ο καλός εαυτός του, τότε οι ερυθρόλευκοι θα του δίνουν συνεχώς την μπάλα για να σκοράρει ή να φθείρει τους αντιπάλους του.



Γενικά οι κυπελλούχοι βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση, ελπίζουν ότι δεν θα τους λείψει ο Βασιλόπουλος που πάντα είναι χρήσιμος αμυντικά και περιμένουν ότι ο Πεν παίρνοντας, για πρώτη φορά φέτος, επιθέσεις, θα είναι εύστοχος.



Με τρεις ημέρες να απομένουν είναι ενδιαφέρον να δούμε τί καινούργιο έχουν ετοιμάσει οι δύο «πάγκοι» για την μεγάλη συνάντηση. Ένα ραντεβού που θα κρίνει πάρα πολλά για το εγγύς μέλλον εντός κι εκτός παρκέ. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Σε περίοδο κρίσεις ακόμα και οι δύο οικογένειες που επενδύουν χωρίς να προσδοκούν ανταπόκριση οικονομική, θα φρενάρουν τις ορέξεις τους οπότε ο χαμένος των τελικών θα βρεθεί σε άσχημη θέση πέραν του πρακτικού σκέλους.



Μία τελευταία παρατήρηση για τους διαιτητές. Πολύ κακοί στους ημιτελικούς διόρθωναν συνεχώς το λάθος με λάθος, συνήθως σε βάρος του μικρού. Φοβισμένοι, έτοιμοι με την σφυρίχτρα στο στόμα τελικά εμπόδισαν τους …μεγάλους να τρέξουν θέλοντας να τους δώσουν φάουλ και βολές.



Επειδή δεν μπορεί να σφυρίξουν χειρότερα, ελπίζουμε ότι θα τα πάνε καλύτερα στους τελικούς, αφήνοντας, αυτό είναι το σημαντικότερο, τους καλύτερους της Ευρώπης(πίσω από την Μπαρτσελόνα) να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους στο παρκέ.