Επανάσταση κατά του… συστήματος
Το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός επέλεξε τον Αργύρη Πεδουλάκη ως μία συνέχεια του Ζέλικο Ομπράντοβιτς σε νοοτροπία. Η αμυντική προσήλωση, το στοχευμένο επιθετικά παιχνίδι, η ικανότητα στο 5-5, αρκετά πράγματα της φετινής πολύ καινούργιας ομάδας, θυμίζουν την φιλοσοφία παλαιοτέρων ετών.
Τί έλειπε; Το απρόβλεπτο. Αυτό που ο αντίπαλος δεν υπολόγιζε στο πιο κρίσιμο σημείο.
Ο καλός …μαθητής Πεδουλάκης, έδειξε για πρώτη φορά φέτος, παρόντος του καλού Διαμαντίδη βεβαίως βεβαίως, πως είναι έτοιμος να πάρει ρίσκα και δεν υπάρχει μεγαλύτερο από το να αποσύρει τον ηγέτη του στο σημείο που κρινόταν ο αγώνας.
Μέσα ο παίκτης που έσωσε την δουλειά του πριν από μία εβδομάδα επειδή δεν βρέθηκε η κατάλληλη λύση και ίσως το ψυγείο και η αμφισβήτηση του έκαναν καλό. Ο Μπανκς θύμισε τον γκαρντ ο οποίος γλύτωσε την χρονιά των κυπελλούχων όταν ο Ουκιτς πάλευε με τον κακό του εαυτό, ο Διαμαντίδης δεν έβρισκε τον ρυθμό του.
Κοντό σχήμα(ο Μασιούλις είναι καλύτερος ως ελαφρύ τεσσάρι από ότι βαρύ τριάρι), μέσα οι …εκτός συστήματος. Ο Ούκιτς, σταθερά θετικός τελικά με τα σκαμπανεβάσματά του, ο Μπράμος της γρήγορης επίθεσης και ο Μπανκς με την αίσθηση ανωτερότητας. Πάρτην κάτω την Εφές εκεί που πίστευε ο Μαχμούτι ότι οι παίκτες του θα έριχναν την γροθιά για το νοκ άουτ.
Η Εφές έψαχνε τον Διαμαντίδη, δέχθηκε τρεις γρήγορες από τους …τρελούς και συνήλθε μόνο για να σώσει την διαφορά και αυτό έγινε επειδή ο Παναθηναϊκός τελείωσε συντηρητικά τον αγώνα.
Τα εύσημα πρέπει να πάνε στον Πεδουλάκη διότι «νίκησε» τον εαυτό του, για ένα τρίλεπτο, ίσως και παραπάνω, εκεί όπου θα κρινόταν ο
αγώνας επέλεξε να πάει με παίκτες οι οποίοι θα έπαιζαν κι εκτός του συστήματος. Ο Άρτζι και νωρίτερα είχε δείξει την διάθεσή του για αλλαγές καθώς στο πάρτι του Σαβάνοβιτς, δεν του απάντησε σταματώντας τον με άμυνα αλλά του έκοψε τον ρυθμό με τον εκπληκτικό Τσαρτσαρή ο οποίος του…επιτέθηκε και τον έβγαλε εκτός αγώνα.
Έτερο ρίσκο; Ο Ουκιτς των 35 λεπτών, ο Ούκιτς που παίζει σοβαρά στην άμυνα, παίρνει ριμπάουντ, αισθάνεται άνετα δίπλα στον Διαμαντίδη. Επιτυχία του προπονητικού τιμ ότι ο παίκτης που αποδοκιμαζόταν στο ΟΑΚΑ, εξελίσσεται σε παράγοντα σταθερότητας και παίζει περισσότερο από τον 3D, αναλαμβάνοντας τον καλύτερο επιθετικό.
Ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να ασχοληθεί με την χαμένη διαφορά διότι οφείλει να μην λησμονεί ποια είναι η φετινή του αποστολή: μία ομάδα η οποία ακόμα κτίζεται ισοπέδωσε έναν αντίπαλο ο οποίος πληρώνει τα διπλάσια, δουλεύει από πέρυσι για να παίξει σε ένα φάιναλ φορ. Μεγάλη νίκη. Τίποτε λιγότερο. Πάει για το επόμενο παιχνίδι όπου αν επικρατήσει θα έχει επιτευχθεί η βασική επιδίωξη, η πρόκριση στα πλέι οφ.
Να μην ξεχάσουμε και τον τύπο που αξίζει να λέγεται Air Gabon. Τί block party ήταν αυτό;
