Επένδυση στην αγκαλιά
Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για την cult εικόνα στην αγκαλιά Αλαφούζου-Σαββίδη και εξηγεί γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο θα πρέπει να επενδύσει σε αυτή την εικόνα.
Η αγκαλιά Αλαφούζου-Σαββίδη πριν τη σέντρα του τελικού και οι εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις, αντιμετωπίστηκαν από μεγάλη μερίδα οπαδών και δημοσιογράφων ως κάτι γραφικό, ως κάτι ψεύτικο, ως κάτι έξω από τα συνηθισμένα.
Κρατήστε το τελευταίο. Εξω από τα συνηθισμένα. Γι’ αυτό το λόγο είχε την αντιμετώπιση αυτή, η οποία όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σωστή. Θέλετε να κοιτάξουμε αν υπήρχε ανιδιοτέλεια σε όλο αυτό; Εγώ δεν θέλω, δεν με απασχολεί. Στην κατάσταση που βρίσκεται το ελληνικό ποδόσφαιρο και με τις απανωτές σφαλιάρες που έχει φάει, η εικόνα δύο προέδρων να αγκαλιάζονται πριν από ένα παιχνίδι που κρίνει τίτλο είναι αυτό που πρεσβεύει το άθλημα και που στην Ελλάδα έχουμε ξεχάσει.
Δεν θα γινόταν το ίδιο με Αλαφούζο-Μαρινάκη
Λογικά έρχεται το εύλογο συμπέρασμα ότι αν ο τελικός ήταν Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός δεν θα βλέπαμε μία αντίστοιχη εικόνα ανάμεσα σε Αλαφούζο και Μαρινάκη. Οπως δεν έχουμε δει τόσα και τόσα χρόνια, εκτός αν πρόκειται για αντίπαλο που δεν μας απειλεί και ξέρουμε ότι δεν μπορεί να μας πειράξει. Για παράδειγμα, η εικόνα του Μαρινάκη δίπλα στον Σπανό στον τελικό του Ολυμπιακού με τον Ατρόμητο ήταν φυσιολογική. Με τον Σπανό δεν έχει να χωρίσει τίποτα. Με τον Αλαφούζο και τον Σαββίδη πολλά.
Το ποδόσφαιρο, λοιπόν, έχει ανάγκη από τέτοιες εικόνες. Μπορεί να είναι ολίγον cult, αλλά είναι το σωστότερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί. Να βλέπεις δύο παράγοντες να δίνουν το σύνθημα και να δείχνουν το δρόμο. Το θέμα είναι ποιος θα έχει το μυαλό να ακολουθήσει. Αρχικά, πρέπει να γίνει από τους δημοσιογράφους. Οι πρώτοι που χλεύασαν το στιγμιότυπο και έσπευσαν να το σατιρίσουν σε βαθμό ξεφτίλας. Λογικό, αφού δεν βρίσκεται ο άνθρωπος που θα τους τραβήξει το αυτί και θα τους πει το αυτονόητο: “Ρε ηλίθιε, χλευάζεις το προϊόν που σου δίνει ψωμί”. Αντίθετα, υπάρχουν πολλοί “καλοθελητές” που σου υπενθυμίζουν πως αυτοί είναι οι εχθροί. Και από τη στιγμή που οι εχθροί είναι μαζί, είναι δύο φορές εχθροί και θέλουν το κακό σου.
Ας μείνουμε λίγοι…
Ξυπνάτε! Εκμεταλλευτείτε αυτό που συνέβη το βράδυ του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ. Ολοι μας! Επενδύστε σε αυτό που είδαμε, επενδύστε στο καλό κλίμα και ίσως διώξουμε τους κάφρους, διώξουμε την αρρώστια, διώξουμε τον τυφλό οπαδισμό. Κι ας μείνουμε λίγοι.
YΓ: Αποδείχθηκε περίτρανα -για μία ακόμη φορά- πως ο οπαδός τυφλώνεται από οπαδισμό και τα σπάει μόνο αν “καθοδηγηθεί” από τον εκάστοτε παράγοντα. Δεν άνοιξε μύτη στο ΟΑΚΑ το Σάββατο. Εκτός από κάτι φωτοβολίδες και ιπτάμενα καθίσματα (λίγα σε… μονάδα μέτρησης ελληνικών επεισοδίων) δεν είχαμε κάτι άλλο σοβαρό. Εγιναν ξάφνου πολιτισμένοι οι οπαδοί; Οχι. Απλά ο κόσμος είδε το παραπάνω. Σαββίδη και Αλαφούζο χέρι-χέρι. Εκεί καταλαβαίνεις πως δεν σε παίρνει για πολλά γιατί θα σε διώξει το κλίμα. Ούτε ανακοινώσεις, ούτε non paper, ούτε κατευθυνόμενα σχόλια. Ηρεμία και σεβασμός στον αντίπαλο.
Διαβάστε ακόμη:
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Αγκαλιασμένοι στον αγωνιστικό χώρο Σαββίδης και Αλαφούζος (VIDEO)
