Επίσημη αδικημένη

Κάτι λιγότερο από 15 μήνες έχουν περάσει από το πάρτι στη βροχή που είχε στηθεί στο ΟΑΚΑ για την πρόκριση της Εθνικής ομάδας στην τελική φάση του Euro 2008. Το παιχνίδι διαδικαστικού χαρακτήρα, ο αντίπαλος (Μάλτα) πολύ πιο… αντιτουριστικός από τη Δανία και ο καιρός πολύ χειρότερος. Κι όμως περισσότεροι από 30.000 φίλαθλοι τα είχαν υπομείνει όλα αυτά και είχαν πληρώσει εισιτήριο για να γιορτάσουν μαζί με τους Ελληνες διεθνείς.

Από τότε η –έτσι κι αλλιώς μόνιμα λατρείας-μίσους– σχέση των φιλάθλων με τους παίκτες και τον Ρεχάγκελ έχει σταθερά φθίνουσα πορεία. Κι αν η αποτυχία της Εθνικής στο Ζάλτσμπουργκ μπορούσε εν μέρει να δικαιολογήσει την «παγωμάρα» του κόσμου, το γκάζι που πάτησε η Ελλάδα στην αφετηρία της κούρσας για τα τελικά του Μουντιάλ προκαλεί απορίες για την απουσία των φιλάθλων στη συνέχεια. Ακόμη και στο κρίσιμο ματς με την Ελβετία το γήπεδο δεν γέμισε, ενώ φτάσαμε στα φιλικά με την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία και τη Δανία να θυμόμαστε εποχές που η ΕΠΟ μοίραζε δωρεάν τα εισιτήρια του αγώνα στα σχολεία για να μην παίζει η Εθνική μπροστά σε άδειες εξέδρες. Κι αν τότε οι σφαλιάρες στις προκριματικές φάσεις έρχονταν η μία πίσω από την άλλη, τώρα η Εθνική είναι μόνη πρώτη κι όμως τόσο μόνη…

Οι ίδιοι οι παίκτες είναι από τη μια μεριά εκνευρισμένοι και απογοητευμένοι με την αδιαφορία του κόσμου –ειδικά όσοι είχαν ζήσει τη «θεοποίηση» για αρκετούς μήνες μετά το καλοκαίρι του 2004 το θεωρούν αχαριστία –από την άλλη ανακουφισμένοι και δικαιωμένοι που το αίτημά τους προς την ΕΠΟ να «μετακομίσει» η ομάδα στο Παγκρήτιο αποδεικνύεται 100% σωστό. Ο Ρεχάγκελ που δεν τολμά ποτέ να πει κακή κουβέντα για τον κόσμο, μίλησε απλώς για «καλομαθημένο κοινό που έχει χορτάσει από τα ντέρμπι των συλλόγων», αλλά ξέρει καλά πως στο ίδιο γήπεδο υπάρχει κάθε Κυριακή πενταπλάσιος κόσμος ακόμη κι αν ο Ολυμπιακός παίζει με τον ουραγό της βαθμολογίας και θυμάται πως περίπου ο ίδιος αριθμός φιλάθλων που βρισκόταν την Τετάρτη στις εξέδρες, μαζευόταν πριν από τέσσερα χρόνια στις ανοιχτές προπονήσεις στον Αγιο Κοσμά. Αυτοί είναι όμως οι Ελληνες και το ξέρει καλά: Οπαδοί και… πανηγυρτζήδες. Η αγάπη για την Εθνική ομάδα και για το ίδιο το άθλημα είναι για άλλους…

Οπως για τους συμπατριώτες του: Με άθλιες καιρικές συνθήκες (χιόνι και -3 βαθμοί) 45.000 από δαύτους βρέθηκαν χθες βράδυ στην «LTU Αρένα» του Ντίσελντορφ και ως «επιβράβευση» είδαν τη Νασιονάλμανσαφτ να χάνει από τους «ψαράδες» της Νορβηγίας. Ετσι δεν τους λέμε εμείς οι έξυπνοι εδώ στην Ελλάδα;

Τουλάχιστον οι δικοί μας αποζημίωσαν με την απόδοση τους αυτούς του λίγους που βρέθηκαν στο Καραϊσκάκη. Ο Τζιόλης κάλυψε ικανοποιητικά το κενό του Κατσουράνη που λόγω τιμωρίας θα λείψει από τον αγώνα στο Ισραήλ, οι Μπασινάς, Γκέκας και Χαριστέας φάνηκαν πιο ορεξάτοι μετά την πρόσφατη αλλαγή συλλόγου, οι υπόλοιποι «βασικοί» έδειξαν στο πρώτο ημίχρονο όλα τα θετικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ομάδα στις καλές βραδιές της – με εξαίρεση την αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια – κι αν δεν είχαν λείψει κάποια επιπόλαια λάθη στην άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο και η –καθιερωμένη πλέον– καθίζηση στο τελευταίο τέταρτο, ο Οτο θα έτριβε ήδη τα χέρια του. Μικρό το κακό πάντως και ο χρόνος για τις τελευταίες πινελιές μέχρι τις 28 Μαρτίου είναι αρκετός.