Έριδες, αντιθέσεις, αστοχίες και άρση εμπιστοσύνης

Ο Βλάχος σαφέστατα κι έχει τις ευθύνες του για την επιεικώς απαράδεκτη εικόνα της ομάδας στο Ηράκλειο, αλλά δεν νομίζω ότι το πρόβλημα της ΑΕΚ είναι ο προπονητής. Δεν πιστεύω ότι θα πρέπει να στηθεί στον τοίχο ένας προπονητής που όλο το καλοκαίρι κατάντησε να γίνει “γραφικός”, επαναλαμβάνοντας σε κάθε δημόσια εμφάνιση του την ατάκα “φέρτε μου και κανέναν παίκτη”. Σε σημείο που να προκαλεί δυσφορία σ’ αρκετούς στα Σπάτα η γκρίνια του και ο τρόπος με τον οποίο την εξωτερίκευε. Κι εκτός των άλλων αναδεικνυόταν ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα. Η έλλειψη συνεργασίας και ταύτισης απόψεων προπονητή και τεχνικού διευθυντή. Άλλα έλεγε ο ένας, άλλα ο άλλος. Στη Δύση ο ένας, στην Ανατολή ο άλλος. Και στη μέση η ΑΕΚ, επί της ουσίας να την πληρώνει.

Μετά από 4 αγωνιστικές, συγχωρέστε με αλλά δεν θα βγάλω σκάρτο τον Βλάχο και δεν θα ζητήσω την καρατόμηση του, επειδή η ομάδα έχει μόλις έναν βαθμό και δεν δείχνει σημάδια προόδου απέναντι σε ομάδες που δεν έχουν καλύτερο ρόστερ (Ξάνθη, Άρης και ΟΦΗ). Επίσης δεν θα συμπεριλάβω στα επιχειρήματα για την αποπομπή Βλάχου το γεγονός ότι δεν παρουσίασε κάτι ιδιαίτερο τα τελευταία χρόνια όπου κι αν δούλεψε (ΟΦΗ, Πανιώνιος, Αστέρας).

Ο προπονητής έχει σαφέστατα τις ευθύνες του επειδή δεν έχει καταφέρει ακόμα να παρουσιάσει μια συγκροτημένη και συμπαγή ομάδα. Με συγκεκριμένο πλάνο ανάπτυξης και τακτικής. Χωρίς κινήσεις πανικού, αλλάζοντας πέντε φορές συστήματα μέσα στην εξέλιξη ενός αγώνα ή αλλάζοντας κάθε δέκα λεπτά πτέρυγες στους παίκτες.

Ακόμα και οι πειραματισμοί που κάνει από την αρχή της σεζόν δεν τον δικαιώνουν με βάση αυτά που βλέπουμε. Πολύ απλά δεν μας έχει βγάλει τα μάτια ως δεξί εξτρέμ Φούντας, ένας 17χρονος με θράσος, τσαμπουκά, έκρηξη αλλά χωρίς ιδιαίτερη τεχνική και σέντρα. Επίσης ξέραμε και ξέρουμε ότι ο Κατίδης είναι παίκτης του άξονα και όχι της γραμμής. Ένα οχτάρι που μπορεί να δώσει πράγματα και πίσω, αλλά και μπροστά. Ο Αρκούδας τον οποίο τόσο πολύ πιστεύει, δεν μας έχει πείσει ότι μπορεί να πάρει σπίτι του τη φανέλα του δεξιού μπακ. Ιδίως μετά το εφιαλτικό απόγευμα που πέρασε με αντίπαλο τον Σίσιτς. Και ο Φουρτάδο, ασχέτως αν σκόραρε μετά από 43 λεπτά στα οποία ήταν αόρατος, δεν μ’ έχει πείσει ότι άξιζε να μπουν 60 χιλιάρικα στα ταμεία της Παναχαϊκής του Κούγια.

Η ιστορία με τον επιθετικό, είναι μια πονεμένη ιστορία που αναδεικνύει πόσο πρόχειρος ήταν ο αγωνιστικός σχεδιασμός του καλοκαιριού. Θυμάμαι πρόχειρα ότι:

* Η πρώτη και βασική επιλογή του Μαύρου και του Βλάχου για τη θέση του επιθετικού ήταν ο Μάντζιος. Αξιοπρεπέστατη λύση για τούτη την ΑΕΚ, με δεδομένη ότι στην ελεύθερη αγορά δεν υπήρχε κάτι καλύτερο για τη θέση του επιθετικού.

* Ο Μάντζιος συμφώνησε με τον Μαύρο στα 150 χιλιάρικα ετησίως συν κάποια μπόνους. Αμέσως έπιασαν δουλειά τα …παπαγαλάκια κράζοντας την επιλογή Μάντζιου, διότι λέει θα έπαιρνε περισσότερα απ’ ότι στον ΟΦΗ!

* Ο Τσιάρτας και ο Δημητρέλος, που έδειχναν να έχουν στήσει κοινό μέτωπο απέναντι στον Μαύρο, δεν ήθελαν τον Μάντζιο στην ΑΕΚ. Και επί της ουσίας με τις κινήσεις τους χάλασαν τη μεταγραφή.

* Ο Δημητρέλος μάλιστα δεν το έκρυβε, ένα βράδυ μου το είχε πει ανοιχτά: “Όσο είμαι εγώ πρόεδρος δεν θα δώσω από τα ταμεία της ΑΕΚ ούτε ένα ευρώ στον Μαύρο για να πάρει τον Μάντζιο!” (Τόσο καλή συνεργασία είχαν το καλοκαίρι στα Σπάτα…)

* Αφού χάλασε λοιπόν του Μάντζιου, αφού φρόντισαν επίσης να μην κάνουν σοβαρές κινήσεις για τον Μόρα (επιλογή Μαύρου για το κέντρο της άμυνας) αποφάσισαν να δαπανήσουν 150.000 ευρώ για τον Κατσικοκέρη και 60.000 για τον Φουρτάδο. Επιβάρυναν λοιπόν τον προϋπολογισμό της ΑΕΚ με 210 χιλιάρικα, μολονότι είχαν στα πόδια τους την έτοιμη και ελεύθερη λύση Μάντζιου.

* Κι αν την επιλογή Φουρτάδο την χρεώθηκε εξ ολοκλήρου ο προπονητής, θα είχε ενδιαφέρον να βγουν και να μας πουν ποιανού ιδέα ήταν η εισήγηση απόκτησης του Κατσικοκέρη. Του Μαύρου, του Βλάχου, του Τσιάρτα, του Δημητρέλου;

Θέλω να πω πολύ απλά ότι το καλοκαίρι παίχτηκε ένα κακόγουστο παιχνίδι στον αγωνιστικό σχεδιασμό με θύμα την ΑΕΚ. Ο Μαύρος έφερε Βλάχο και Τσιάρτα στα Σπάτα. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες έγιναν τα απίστευτα σκηνικά. Βλάχος και Τσιάρτας να εκπέμπουν σε διαφορετικά μήκη κύματος και να φτάνουν στο σημείο να αλληλοκατηγορούνται. Επίσης ο Τσιάρτας να έρχεται πιο κοντά στον Δημητρέλο και επί της ουσίας να βρίσκεται απέναντι στον Μαύρο. Όσο για τις σχέσεις Μαύρου και Δημητρέλου, πολύ απλά δεν υπάρχουν. Ανύπαρκτες.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά και με τόσες εσωτερικές αντιθέσεις και έριδες, ήταν επόμενο να γίνουν αστοχίες στον σχεδιασμό της ομάδας. Στις περιπτώσεις Μάντζιου, Μόρα και κατόπιν Κατσικοκέρη, Φουρτάδο. Στο φιάσκο με Τσουκαλά, Ιωαννίδη, Κουτσιανικούλη (εδώ βεβαίως ισχύει το “κάθε εμπόδιο σε καλό”). Στην αδυναμία της ΑΕΚ να εντάξει στο ρόστερ 3 κανονικούς ποδοσφαιριστές, με αποτέλεσμα να κλείσει την τριάδα με Γιάγκο, Κορδέρο, Φουρτάδο. Όταν θα μπορούσε να κρατήσει Γεωργέα – Καφέ (ή έναν από τους δυο) και να αποκτήσει άνετα και με λίγα χρήματα έναν πραγματικά ποιοτικό ποδοσφαιριστή (για τα ελληνικά δεδομένα πάντα) όπως είναι ο Σίσιτς.

Η ομάδα είναι κυριολεκτικά γυμνή σε θέσεις κλειδιά (σέντερ φορ και αμυντικό χαφ). Ο Γιάγκο λέγαμε και συμφωνούσαμε όλοι στην αρχή να γυρίσει άρον άρον στο κέντρο της άμυνας. Αν επαναλάβει εμφάνιση σαν αυτή του δευτέρου ημιχρόνου στο Ηράκλειο, το επόμενο δρομολόγιο για τον Πορτογάλο θα είναι ο πάγκος. Ο Κορδέρο μέχρι στιγμής δεν έχει δικαιώσει τον Τσιάρτα και στο ελληνικό πρωτάθλημα θα βρούμε σίγουρα πέντε-έξι καλύτερα χαφ που να μην αμείβονται με περισσότερα απ’ όσα παίρνει στην ΑΕΚ ο Ισπανός (70 χιλιάρικα). Φτάσαμε πλέον στο σημείο να συμφωνούμε όλοι ότι ο Βλάχος δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει στον πάγκο τον Γκερέιρο. Όσο μάλιστα ένας προικισμένος τεχνικά ποδοσφαιριστής όπως ο Γροντής, προσπαθεί να παίξει σαν δεκάρι χωρίς να κάνει κινήσεις δεκαριού. Και να σουτάρει από 30 μέτρα στον γάμο του Καραγκιόζη αντί να χρησιμοποιεί το μυαλό πασάροντας δίπλα σε συμπαίκτες με ελεύθερο πεδίο δράσης.

Η ήττα στον ΟΦΗ ήταν πισωγύρισμα και ανέδειξε δυο βασικά πράγματα:

* Πρώτον, ότι δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη της πλειονότητας των φίλων της ομάδας στο πρόσωπο του προπονητή αν κρίνουμε από το άκρως αρνητικό κλίμα που διαμορφώθηκε (μέσα από εκατοντάδες μηνύματα) στο διαδίκτυο σε βάρος του Βαγγέλη Βλάχου και

* Δεύτερον ότι στην ομάδα θα πρέπει να αφήσουν στην άκρη τις θεωρίες του στιλ “ΑΕΚ είμαστε πάμε για… πρωτάθλημα”, να δουν κατάματα τη σκληρή πραγματικότητα και χωρίς υπεκφυγές να πουν στον κόσμο ότι ο πραγματικός (και μοναδικός) στόχος είναι η σωτηρία.

Το κακό είναι ότι με την έλλειψη αποτελεσμάτων, χάνεται η υπομονή, συσσωρεύεται γκρίνια και όλα αυτά είναι ανασταλτικός παράγοντας στο κομμάτι που αφορά το χτίσιμο μιας καινούριας ΑΕΚ. Δεν φτιάχνεις ομάδα από τη μια μέρα στην άλλη, δεν είναι δυνατόν προχωρώντας αυτόν τον δρόμο με πιτσιρίκια να μην φας σφαλιάρες. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να βγάλουμε άχρηστο τον Βλάχο επειδή έχει έναν πόντο σε 4 ματς, επειδή απέτυχε στον Αστέρα ή επειδή έχει τη φαεινή ιδέα να παίζει ακόμα και 4-3-3 χωρίς η ομάδα να διαθέτει ακραίους επιθετικούς. Το ζήτημα είναι αν ο συγκεκριμένος προπονητής ταιριάζει σ’ αυτό το πρότζεκτ. Αν είναι ο προπονητής που θα ‘πρεπε να έχει ο Γροντής, ο Φούντας, ο Κουτρουμπής, ο Κατίδης, ο Νικολιάς και τα άλλα τα αμούστακα παιδιά. Και απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί κοιτώντας μόνο τη βαθμολογία και τον πάτο της…