Eyes of the Greeks
Μαδρίτη: Τάσος Μαγουλάς
Τι κρατάμε από την δεύτερη φάση; Τον χαρακτήρα νικητή αυτής της ομάδας. Πέρασαν πολλά χρόνια από τελευταία φορά που ένα σύνολο από την Ελλάδα κοιτούσε στα μάτια τον οποιονδήποτε αντίπαλο και του έλεγε: ότι και αν κάνεις, εμείς θα νικήσουμε. Ακόμα και όταν δεν έρχεται η νίκη, είναι υπέροχο να βλέπεις στο
παρκέ 12 παιδιά με τη γαλανόλευκη στο στήθος και να πιστεύουν ότι σε αυτό τον πλανήτη δεν υπάρχει αντίπαλος να τους φοβίσει.
Ωραία συγκυρία, γιατί την Τετάρτη βρέθηκε στην Μαδρίτη αυτός που μας δίδαξε το …βλέμμα του νικητή, ο θεός που κατέβηκε για να παίξει μπάσκετ,
ο Νίκος Γκάλης. Αυτά τα παιδιά έστω και αν δεν βάζουν 30 πόντους στον αγώνα διαθέτουν ακριβώς αυτό το μάτι.
Ξέρετε που αποδεικνύεται; Στο γεγονός ότι ακόμα η εθνική δεν βρίσκεται στην σούπερ φόρμα της, μόνο και μόνο με τη θέλησή της πέτυχε στο πρώτο στάδιο της αποστολής.
Υπήρξε μία ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Η επιθετική μεταμόρφωση στα δύο τελευταία παιχνίδια. Για τους παίκτες και τον προπονητή, το λένε άλλωστε μετράει η νίκη. Συμφωνούμε αλλά όταν μπορείς και να παίξεις όμορφο μπάσκετ τότε μετράει διπλά.
Ιδιαίτερα κόντρα στην Πορτογαλία, έναν αντίπαλο που όσο και αν δεν γεμίζει το μάτι, ξέρει να δυσκολεύει τους μεγάλους, εκεί φάνηκε όλο αυτό το ταλέντο που γνωρίζουμε.
Μακάρι να φύγουν αυτά τα παιδιά από την Ισπανία με ένα από τα τρία μετάλλια. Δεν σημαίνει τα πάντα ύστερα από τόσες επιτυχίες. Εκείνο που θα μετρήσει στα τρία τελευταία παιχνίδια είναι να μην χάσουν τίποτα από όσα έδειξαν μέχρι τώρα. Μην γνωρίζοντας τον αντίπαλο δεν γίνεται ανάλυση. Γνωρίζοντας όμως την εθνική ξέρουμε πως όταν θα περάσουν 40 λεπτά και θα είναι η ίδια ομάδα που πίστεψε στην νίκη επί της Κροατίας, τότε το ροζ φύλλο θα αναπαύεται στην τσέπη του Γιαννάκη. Επειδή στο μπάσκετ παίζουν δύο, αν το φύλλο αγώνα είναι κίτρινο, τουλάχιστον αυτοί οι παίκτες θα έχουν ηττηθεί σαν πρωταθλητές.
