Φιλαδέλφεια, Τέξας και Φαρ Ουέστ

H ιστορία με τη Νέα Φιλαδέλφεια αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη. Το αποκορύφωμα με τη διακοπή του δημοτικού συμβουλίου, φαίνεται πως ήταν μόνο η αρχή. Το κλίμα ήταν από την αρχή εκρηκτικό και έδειχνε πως είναι ικανό να κόψει την πόλη στα δύο. Μπαμ έκανε. Το είχα γράψει και τον περασμένο Μάιο όταν έγιναν τα περιβόητα επεισόδια στη Στρούγκα.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, για να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την ιστορία όπως ακριβώς είναι. Χωρίς γενικεύσεις. Γιατί ούτε ο κόσμος της ΑΕΚ είναι τραμπούκος στο σύνολό του, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ -που στη Φιλαδέλφεια εκφράζεται από τον Άρη Βασιλόπουλο- κακός.

Η πλευρά των ΑΕΚτζήδων

Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα κοινό το οποίο έχει φτάσει στα όριά του. Το επικοινωνεί κιόλας. Μία από τις ατάκες που ακούστηκαν στο δημοτικό συμβούλιο και σόκαραν τους παρευρισκομένους είναι ότι “είμαστε διατεθειμένοι να πάμε φυλακή, θα μας βλέπετε κάθε μέρα εδώ”.

Το συγκεκριμένο κοινό εκφράζει με ακραίο τρόπο ένα άλλο, μεγαλύτερο κοινό που ζει με ένα όνειρο: Να δει την ΑΕΚ να παίζει ξανά στη Φιλαδέλφεια. Η αλήθεια είναι πως η ΑΕΚ υπέστη αρκετές καταστροφές τα τελευταία χρόνια. Καταστροφές, όχι αστεία…

Υποβιβασμοί, μη αδειοδοτήσεις, αλλαγή μεγέθους και μετατροπή της ομάδας σε ουραγό, υπόθεση Ψωμιάδη, αλλαγή χεριών, άφαντοι ιδιοκτήτες. Η αλήθεια είναι πως το “μπαμ” που προκάλεσε η ΑΕΚ πέφτοντας και στιγματίζοντας για πάντα την Ιστορία της, ήταν πολύ μικρό σε σχέση με τον ήχο που θα έβγαζαν με μία αντίστοιχη τελευταία ανάσα, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός. Ενδεχομένως και ΠΑΟΚ.

Το χρυσωμένο χάπι που επούλωσε μεγάλο μέρος της πληγής και μαλάκωσε τον κρότο του αφανισμού προκειμένου αυτός να μην είναι πολύ μεγαλύτερος, ήταν το γήπεδο. Το οποίο γήπεδο έχει έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο για τους ΑΕΚτζήδες με αποτέλεσμα να υπάρχει η τάση “ε δεν μπορεί, τώρα θα γίνει…”. Η αλήθεια είναι πως δεν υπήρχε κανένας στην ΑΕΚ που να πίστευε ότι θα βρισκόταν κάποιος να αντιτεθεί σε ένα έργο πνοής για την πόλη, αλλά και σε ένα όνειρο ζωής για χιλιάδες ανθρώπους.

Η στάση του Δημάρχου

Κι όμως υπήρξε κάποιος που να αντιτεθεί. Μία δημοτική παράταξη που στην πορεία έγινε δημοτική αρχή και είχε στην κορυφή της πυραμίδας της τον Άρη Βασιλόπουλο. Το σοβαρότερο πρόβλημα του Βασιλόπουλου, δεν ήταν ότι ήταν απλά αντίθετος με την κατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ. Τουλάχιστον με το συγκεκριμένο σχέδιο που είναι έτοιμο προς υλοποίηση και απαιτεί κάποια στρέμματα από το άλσος.

Το σοβαρό πρόβλημα ήταν η συνεχόμενη αλλαγή απόψεων που έδινε την εντύπωση όλο αυτό τον καιρό ο Δήμαρχος δεν προσεγγίζει όπως πρέπει το θέμα του γηπέδου. Αρχικά (στον Sentra FM την πρώτη μέρα μετά της εκλογές) έκανε άνοιγμα στην ΑΕΚ λέγοντας ότι “είμαστε θετικοί με την παραχώρηση των στρεμμάτων για το γήπεδο” ενώ χθες το βράδυ υποστήριξε δημόσια ότι “η ΑΕΚ πρέπει να περιοριστεί στο οικόπεδό της χωρίς να πειράξει ούτε ένα δέντρο από το άλσος”.

Είναι εμφανές (από τις δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου οι οποίες έχουν καταγραφεί σε όλα τα μέσα) ότι υπάρχει αστάθεια στο μείζον θέμα των στρεμμάτων. Γιατί αν δεν δοθούν τα στρέμματα, η ΑΕΚ δεν μπορεί να προχωρήσει στην κατασκευή του συγκεκριμένου γηπέδου.

Η στάση του Δημάρχου -σύμφωνα με το ρεπορτάζ- ωφέλησαν τη σχέση του με ορισμένες περιβαλλοντικές ομάδες της πόλης οι οποίες τον στήριξαν για να εκλεγεί ωστόσο οι αλλαγές απόψεων αποτέλεσαν κόκκινο πανί για μία μερίδα ανθρώπων οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να ακούσουν καμία ένσταση πάνω σε αυτή την πονεμένη ιστορία. Για τη συγκεκριμένη μερίδα, ο Βασιλόπουλος -ότι και να γίνει- θα είναι ένας ακόμα αντίπαλος της ΑΕΚ που εμποδίζει με τον δικό του τρόπο το μεγάλο της όνειρο.

Τι θα μπορούσε να γίνει

Το κρίμα είναι ότι θα μπορούσαν να αποφευχθούν όλα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να κάνει πίσω ο Δήμος στο θέμα των στρεμμάτων που προστέθηκαν στο οικόπεδο της ΑΕΚ (ούτως ή άλλως δε μιλάμε για μία άποψη, αλλά για νόμο του ελληνικού κράτους), η εταιρεία “Δικέφαλος” να αντικαταστήσει τα 50 δέντρα που θα κοπούν στο υπόλοιπο άλσος και να κυλήσουν τα πάντα αναίμακτα, με την ΑΕΚ και τον Δήμο να είναι ευχαριστημένοι. Για να μην παρεξηγηθώ, αυτή ήταν και η αρχική στάση του Βασιλόπουλου, την πρώτη μέρα μετά τις εκλογές. Ο ίδιος την υποστήριξε δημόσια σε ραδιοφωνικό σταθμό!

Τι γίνεται στην πραγματικότητα

Στην πραγματικότητα ο Δήμαρχος έχει κάνει σημαία τα επιχειρηματικά συμφέροντα που πλήττουν την πόλη. Εξηγεί ότι είναι υπέρ της κατασκευής του γηπέδου, ακυρώνοντας όμως το συγκεκριμένο σχέδιο το οποίο χωρίς τα στρέμματα του άλσους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Το σοβαρότερο όλων είναι ότι ο Δήμαρχος αντιδρά πλαγίως στον νόμο που έχει ψηφιστεί, πηγαίνοντας στο Δασαρχείο και ζητώντας του να πράξει αντίθετα με τον νόμο του κράτους που αφορά και το γήπεδο της ΑΕΚ. Δρα, δηλαδή, κατά τη δική του βούληση χωρίς να θεωρεί δεδομένη την εφαρμογή του νόμου. Το είπε και χθες, δημόσια: “Δεν το θεωρώ τιμή μου να εφαρμοστεί ένας νόμος που ψηφίστηκε νύχτα”.

Δεν ξέρω σε ποια άλλη χώρα του κόσμου, κάποιος θεσμικός φορέας έχει την πολυτέλεια να συζητάει δημόσια αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα εμποδίσει έναν νόμο του κράτους. Στην Ελλάδα, πάντως, που επιτρέπεται να το κάνει κάποιος αυτό, το αναμενόμενο -και φυσικά απολύτως καταδικαστέο- ήταν να βρεθούν καμιά 50αριά που επίσης δεν έχουν ιδιαίτερη συμπάθεια στη δημοκρατία και να φέρουν τούμπα το μέρος που εκφράζεται αυτή η άποψη.